-
,221
-
\
ճրգէն
ի
ս
կ\
ինչպէս
ւո ևս ա՛նթ,
՛
Լ արաբա դի
մահմե­
դական
սայիբլներբ
րնւյւսրձակօրէն
գ ործ ա գրում՝
էին Հայ
գիւղաւքիուիմեան
վրայ
իրենց
ասա ա ակ ան
^իւնամակաս֊,
լութիւնր
Ա
.-.
Վ^երշապէս)
աՀա
Ա. կասկածների
ու գ օնօսների
՝
4
սկղբնա
ւորումր
Հայ ականաւոր
գործիչների
գէմ։
\–
նքր
կ ո վկաս եան կաոավարչապեար
անձամբ^ ե ո. ան գով
^իսօգ^
է աաէիս
՚
ս
1
գ
Գ
ա
Գ/՚ելի
շաՀաաակութիւններիւն
ե
կարճ
միջոցում՝
Հ՜շմիածնի
ու Հայ էօյեար
ծայր այեդօր
էն ^ Հա֊
ւ֊աաարիմ՝^
ու ^.բասրեմիա^
Հոգել
ո յէ ա կ անութ
ե ան շու
ր՚Լլ*
ս ւոեգծ
ւ ում՝ Է գօնօսի,
մ աանութ
ե ան ճարակող
մթնոյորար^
որ այնուՀեաե.
շարունակւեց
անյան գ Հ ա ա
մինչև.
1
\՝
°էիցԻ
-
նեան
և֊ Ղ*––շկօվեան
օրերր;
Ա՝ի ճշմարիա
Հակա
Հայկական
արշաւ անթ էրգ որ նիլթեց
կա ո֊ ավարչ ապեա
"*\
ասկեվիշ
,
ւգաաերաղմրչ
վեր^անալուց
յեաոյ։
\
քւ նրա աո ա՚էին
Հար֊,
ւածներր
ուղգւ
եցին ՝\
գ
ե ր ս է ս ի այ է մ։ ՚Հվ՚ա
առածին
գործն
եղաւ
ա ա պա յ ե լ
մ ա ման աս կ ի ամեն ա Հեղին
ակաւոր
Հւ
Լուս ա մի ա
Հ՚"յին,
որ
ւսյնքան
վե ^ , գ ադա վար սակ ան
Հաս յ բեն ասի բութ
ե աս մ բ
նւիրւեէ
էր իր բաս ղմա ա ան՛է
մ
ո֊
ԳՐվրգի
գաաին։
\\
լև֊.որ
Հովւա պեար
որին թոր ցալ էր
պա աճառ
ե Է պա ա եր ա ղմի
բացասական
Հեա/ւանթր
իր
փայփայած
յոյսերի
աեսակէաից^
կառավարութեան
թոս–֊
աո*֊ օսա գրում
ԷՀծ^
ա
^րըյ
Հայկական
ինքն ավաբութ
եան
պ ՛տա ա լ։ անբն ե ր ի խորաա
կումբ
աէե-որ
Հովւապեա
ԷԼ Նէ֊
զո՞ւմ՝ կր արգեօռ
կ ա ռ ա վ ա ր չ ա պ ե տ ի ն
իր յամառ
յիշե~
գույներով
ու պատանքներով.––
Ա."յգ է արգեօք
վկայում՝
կովկասի
մկչ մինչև, օրս կլ պատող
ղրո/՚քԸ
այն
խորՀ՚ըբ֊
գաւ որ թղթի
մասիս, որ ՚կերսկս
միշտ
խնամքով
պ ա ֊
Fonds A.R.A.M