֊ 193
Հձ
֊
րե-ելքը,
երգել ե միշտ,
գրեթե
ամբողջ
երկու֊ գար–,
մի տեսակ
աււ ա Հա պ ա Հ ու ուս ական
–
աւետ րի,
կուլա ու ֊֊
բայի, քաղաքակա՛ն
աղգեցու
թե
ան–
որ տւել ե իր արիւնը–,
իր մտաւոր
Հ
անճար ր, իր լաւ ա գոլն
ղինւորական
տա ֊
ղան գները
ց
*
ս
՛
րի ղմի
ա
շիւ ար Հ
ա
կ ա լ
ո
լ իմի ւնը գի լրացն ե լու
ն
պա ա ակով– որ տարել ե իր Ի""Հ
ՈԼ
֊
խաչվառները
ռ ո ւ ֊ ֊ ֊
֊
յական
բանակի
առ ա*ք, կանգնեցրել
ե
սյ
ք՚է
բանակում
իր ալե գարգ. Հոգեւոր
աո աՀն որ գներին,
որ վերջապես՛,
փայլել
է իր
<
>/
ո
՛––
Օ՝այր ալե զօրեն
լօյեալ
Հպաաակու*֊֊
թե ան
զգացումներով*.
ար կ ասել֊ թէ
Ց
^րՒ՚Աքր
բս֊նել ե
ա
ք գ
գժբախտ
ք
աղարա կ անու թ ե ան գԻ
^Ր
Իր կենսական
շա Հ –երի*յ
գրգւած
•..
կուսաստանի
ք
նոլնիսկ
ցարական,
րոն ա պ ե -֊
տա կան
քիուսաստանի
շաՀերը
շ եին կարող
թե լա
գրել
այգպիսի
մի քաղաք ական ու֊ թիւն,
որ գրեթե
սկզբից
ի վեր եղաւ
մութ, կասկածոտ,
խոստումնագրում
Հայ֊
կական
ինքն օրին ութ եան
անգամ
պարղ կուլա ուր ական
ավտօնօմիայի
ամենաՀամեստ
իղձերի
Հաաանգեպ ե. ոբ
Հաս ա ւ իր նենգութեան
ու տմա րգոլթե
ան
գագաթնա֊,
կետին՝
Լէ։բանօվի
օրով,.. պատմական
մի
անօրինակ
ճգնաժամի
մե^, ^ՐԲ ^
ա
ք ժողովուրդը
տասնեակ
Հա ֊
զո» բներով
մորթ ոտւում եր իր Հայրենիքում..,
^Հ֊ալաս -֊
տանը ւգե աք եր ռուսներին
ա ռ ա ն ց Հ *** զ/ ե ր ի
Ա
,
ե
*
է)
ե
տեր բուրգը
Հրճլում
եր
^Է*–Րթ
ա
9
Հայութեան
Հոգեվարքի
գալարումներով
*)
\\
մ
սէէ
Ր
գաբձեալ
մի ամի աս երբ, թ իւրքաՀայոց
՜
ճգսա֊֊
մամի
աււ
իք ի ւ
,
Նոյս ^Հալասեր*
1
Ւ
/,
Հ
–
սասա ասս են
օգ֊նու*.
թեաՆ
կոչում... \\ւ%ալս աղերսանք՝
որ երբեք
չ ի
Է
Ա
ել
..
բրի"՛"
էոոնեայ
Հովանաւորը՛՝.
. . ՛
կա
իսրլւ
գիտե
իր գալու ժա­
մանակը,.,
13
Fonds A.R.A.M