- 147 -
՛
նոյն Հին ասա ուրց
ն պա սա աւոր
կարծիքները
Հ ՚"ք աարրի
բաղմա կողման ի կուլա ուր ական
Հ ա կումն ե րի մա սին.
ք°՝ե \^ՐԴԲ
ոաաՈ
"֊–
քմ՜կ
<–\)օչիս
ճ
Հայ երր տարրեր ւում՝ ես
իմի լոք երից աւելի րաց, Հաղորգաաակր ե ագատ մարավ
կրրիմ֊֊.
ւելու*
աւելի
մեծ սիրովք աւելի
է
/
եհ֊ ն աաախաաաձե ո
*
ե
ո ւ իհ ե ամր
աււէւարի ու տրաէիւնագաւրծւալթ եան մկ
^է
ւլ
ա՛նի աՀիլայ կիմում՝
չկայ
մի Հասաի էլ տուն՝ որ շիսւահ՜
Հլինի Նրանց ձեաւքովք
չկայ տեղա կա՛ս մի աալաաաաա ա ասաւ , աւրնրանց մատս երի ար գ ի ա
՛
ն
ր
չլինի*
Հաղի
ւ թ՜կ գտՆւի մի սլա ուղ– որ րսած
չէին ի սրասց
ասյգին երում
ւ
ւ|
երՀապկս,
աս Հա ե Հ աս ք ս տ Հ ա ո Լ ղ կ ն, Ի՛ աս
չ
ա֊.
տուր
Հձ֊բովե անի Հռչակաւոր
բասր եկ ամր֊ որ
այնքան
խղճամիտ
կ երպով
Հետ աղօտ ել կ
\ \
ն ւլր կ ովկ աս սը։
*\»
ա խօսում՝
ե Հայերի
կ ո չ մ՝ ա ն մասին՝
ասիական
ժողովու
րգների մկֆ.
\\
արե լի կ աաա ել, որ %բա՛նք
կասղմուա/՝ են մի տեսակ
թթուալի՜ճ
(
ՏԱԱ
€^Շ1ց)
3
որ նեաւել
կ \\ոիա,յ
խմորւող
տ
ասր երք ս երի մկ^– աւրաղեայ ղի վերստի՛ն ա րիմ ն աաացնԼ ե Նորւագկ
աքաաաաս
լ,
»
ր կեանքի
գր եիմկ արղկն
մեռահ֊ ւաաաւաւմերր
*
^...
^%Լ1Դ%
Ա՛խի թ արա կա ն֊ կասղգուրի՝
աա* զգային
Հպարտութիւնը
շրլող ու խիմ անող յ ա յտ աաար ա րուիմիւննե ր– •
է
Արքադն)
սակայնդ գորշ ու անփառ
կր
Հայ֊
ազգային
իր ականուիմ
իւն ր միջնադարեան
այգ աՀագին
մաս ման ա ֊
կասշրջանում^..
Ղ*աբերը
յաս թորգում՝
ե նմանում՝ կին իրար։
կեանքը
մի Հսկա ի անօրինակ
տ ասր տարոս–
Հ իւս ւահ՝
արիւնի
*)
ձտւշ
ճ ո Թ է ՚ տ ա ,
եՀ
341։
* * )
ձ սք/ստէ Բ* V– ^^xէհ^ստ6Ո
*
7
բԱո$հԱս1ատւ<ւ,
Հրատ.
1856–
\
^"յպ
<յիգէ Հատ.
ւ հջ
292.
Fonds A.R.A.M