Գ
ԼՈՒԽ ԻԱ–
ԱՐԵԻՄՏԱՀԱՅՈ8 ԵՐԿՐՈՐԴ ՀԱՄԱԳՈՒՄԱՐԸ
Մա յիս 28 -ի ակտը
1919
թ• գարնան Հայաստանի
կեանքի կարեւոր
երելոյթներից
մէկն էր
եւ ԱրեւմտաՀայ
երկրորգ
Համագումարը։
Հայաստանի
Հանրապետութեան
գոյութեան
սկզբի
լրբանում , արեւ–
մտաՀայոլթիլնը
իրեն մեկուսացած էր պա Հում պետական կեանքի ց : Այգ ար–
աայայտլում էր շատ բաներում, պետական
Հիմնարկոլթիւններոլմ
,
Համե­
մատաբար, քիչ արելմտաՀայ
պաշտօնեաներ
կային. արեւմտաՀայ
երիտա­
սարդութիւնը
պարտագիր
ղինլորակոշից
խուսափում էր : Ուրիշ պետական
պարտալորոլթիւնների
Հանղէպ էլ արեւմտաՀայոլթիլնը
վերապաՀ էր եւ,
առհասարակ
,
Հարազատ չէր զգում
իրեն Հանրապետութեան
մէէ : Անղրա–
^՚ԷՂԸ.) "Ր
Բաթումի
դաշնագրից
յետոյ իր զօրամասով ու գաղթականներով
Հեռացել էր Հայաստանից ել ապա ամրացել
Զանգեզոլբում՝
թշնամական
գիրք բռնելով
«
թիլրքերի
ձեռքով ստեղծած»
Հանրապետութեան
վերաբեր­
մամբ, զգալի չափով արտայայտիչ էր արելմտաՀայերի
այն ժամանակւայ
մտայնութեան : Ազգային
Պատւիրակոլթիւնը
Փարիզում
Պօզոս փաշա
պարի գլխաւորութեամբ
աւելի Հեղինակութիւն էր վայելում
արեւմտաՀայե–
Րի ––ԷՀ, քան Հայաստանի
Հանրապետութեան
կառավարութիւնը։
«
Հայաս­
տանի Հանրապետութիւն»
խօսքն էլ ընդունելի չէր շատերի Համար - եղածր
սոսկ «Արարատեան
Հանրապետութիւն
էր» ։
ԸնդՀակառակը,
«
Արարատեան
Հանրապետութեան»
կառավարութիւնէ
ամէն կերպ աշխատում էր վերացնել այղ խորթութիւնը եւ, առՀասարակ,
Հատւածական
խնդիրը Հայաստանում - մի գործ, որ, ի Հարկէ, Հեշա չէէ՝
այն ժամանակւայ
պայմաններում : Տասնեակ
տարիներ Հայ քաղաքական
միտքը ղաստիարակւել
Էր այն ոլղղոլթեամբ,
որ Հայաստանը
այնտեղ Էի
Բտրթողեան
լեռնաշղթայի
միւս կողմը, Հայկական Հարց, Հայաստանի ի^Հ–
նավարութիւն
,
Հայ պետութիւն
կարող Էր լինել
միայն
ԹիւբքաՀայաբա­
նում , եւ, յանկարէ,
բոլորովին
չս պաս լած տեղից՝
մէիոեղը
բսնում է Ի
ն
Լ
254
Fonds A.R.A.M