ԳԼՈՒԽ Ի.
ՍԱՀՄԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴԱՐՁԱԿՈՒՄ
1919
թ՚֊ի "ԿԳՐԻ" > Հայաստանը
Հետզհետէ սկսեց զուրս գալ այն դժո
խային վիճակից, որի մէչ ընկել էր թիւրքական
արշաւանքի
Հետեւանքով։
ճիշտ է , կացութիւնը
դեռ շատ էր ծանր : թիւրքերի գործած
աւերը
զգացլում էր չափազանց
սուր։ Սովն ու Հիւանգութիւննեբը
,
որոնք առատ
Հունձ էին անում
1918
թ– վերչերին,
շարունակում
էին կոտորել եւ
այժմ։
Մանաւանդ , բծաւոր տիֆը , որ փոխարինե
լ
էր քոլերային
,
ամէն օր
խլում
էր Հարիւրաւոր կեանքեր,
մարդիկ
մեռնում էին Հիւանդանոցներուն
,
Հան
րակացարանների մէչ, տներում ու փողոցներում
,
ամենքի աչքի աՎեւ։
Սեո
նում էին գաղթականներն
ու տեղացիները
,
աղքատներն եւ ունեւորները : Մ ա–
Հը խտրութիւն
չէր գնում*)։
Բազմաթիւ
թանգագին
կեանքեր
խլեց նա.
գեկտ. 2-ին մեռաւ
Հին յեղափոխական,
ներքին գործոց
նախարարութեան
կարեւոր յանձնարարութիւնների
պաշտօնեայ
Աարղիս ՕՀանլանեանը
(
Ֆար–
Հատը) , յունլ. 5-ին՝
Հանրապետութեան
բժշկա—առո ղիս պա Հա կան
մասի
վարիչ՝ բժ. Զ– Անգրէասեանը
,
յունւ . 11-ին՝ Հայաստանի
անդրանիկ
պե
տական վերաՀսկիչ Մ՛ Բերբերեանը,
յունւ.
2
ւ\–ին՝ Երեւանի
արքունական
պալատի վարիչ գ. կ ամ սարա
կանը, յունւ.
30-
ին՝
խճուղիների
առածին
մա
սի պետ
ինժ. Թորգոմ \իկողոսեանը։
Մեռաւ Երեւանի քաղաքային
վարչու
թեան անգամ՝ Տակ. 8ա րութիւնեան
ը , երիտասարդ
գործիչ
Փառնակ
8"՛–
կորեանը։ Բծաւոր տիֆին
զոՀ գնաց ել Հայաստանի
Հանրապետութեան
կեր–
աողն ու մեծագոյն
գործիչը՝
Արամը , որ քառասոլնօրեայ
տաժանելի
տա–
՚֊
աաանքներից
յետոյ,
յունւ.
26-
ին փչեց վեր1ին
շունչը։ Նրա մաՀը անղար–
մ
անելի Հարլած էր Հայաստանի
Համար, ել Հասկնալէ է այն խորունկ
վիչ–
* )
Պաշտօնական ցուցակագրութեան համաձայն, 1919 թ-ւիս. 5 ամսւայ ընթացքին,
ք
ա
յ& Երեւանում 3,972 մահւան դէպք էր պատահել։ Ըստ ամիսների այդ մահերը դասաւոր
աւ
"
^ " ^ ս ՛
ա
՝4
ՐԻւ 742, մայիս 764, յունիս 899, յուլիս 766, օգոստ– 801։ Եթէ Երհ–
լ
™փ այն ժամանակւայ բնակչութիւնը,
միյին թւով, հաշւհնք 60,000 սարդ, իւրաքանչիւր
^
ա
Փպփն կընկնի 161,2 մահ։ 1913 յթ–ւ֊ի& Եւրոպական Ռուսաստանում իւրաքանչիւր հազար
աո
Գ»>–ց մհոնում էր 27,9 մարգ։
239
Fonds A.R.A.M