ԱւՎեւ
մորթում։
Գա ւա լուն կարւել էր Երեւանէո*
յունւ–
յէ^-էն, Ժէ ճակա–
աամարաում գ սւ
յնւոԼ
ւլ սսլանւ
ել էր
Խոսրովը , եւ.
Հարիւրեակն
ու
գիւղի բը–
նակչութիւնր
սլաչարւել
էին : Ալի
՚
էրզրէո
նոյնպէս
շբիւպատւաՆ
էր թշնա­
միներով, եւ
Մարտիրոսի
Հարիւրեակր
կտրւել էր կենտրոնիս
:
Շարուր
\,
ախիէեւանի
ամ բող
՛
է
զա
լա ո
ում կռիւներ
էին տեղի
ունենում
թուրքերի
ել
Հայերի
միէեւ։
Փակւեց
նոյնիսկ
Ելենովկա
\,
ո ր
-
Ր
՚
ա յազէ տ
ճանապարՀլլ,
ուր
Հազիւ
6 ֊ 7
թուրք
գիւղ կար, եւ
Շուլու
գնղի
մասերը,
Հաէի-Ա՝
ուխտն
գիւղի մօտ ենթարկւեցին
յարձակման
դարանամուտ
թուրքերի
կողմից, ո–
րոնք սպանեցին
70
հայ զինլորներ ումասնաւոր
ճամբորդներ։
Աոլրմալոլի
խճուղին
կտրւաձ֊ էր, եւ կապը
Երեւանի
Հետ պաՀլոլմ էր Հին
ճանապարՀով,
էվ\էէւ
ա
Րէ
՚
Լր
ա
Տ
ոլ
Լ
%
Գնացքները
յարձակման
էին ենթարկւոլմ
:
Եւ Սարդա­
րապատ
Ալագեոզի
շրիսնոլմ
,
ապրանքատար
մի գնացքի
պալտպանոլ–
թե ա՛ս ժամանակ,
Հերոսական
մահով
մեռաւ
սպայ
Շաւարշեանը
մի
խումբ
ղինւորնեբի
Հետ :
հյռովոլթիւննեբը
նաՀանդից
աստիճանաբար
մօտենոլմ
էին եւ քաղա­
քին՛
Զանգիբասարը,
7—10
կիլոմետր
Երեւանից,
գրգռումի
ել
ըմբոստու–
թիւնների
,
ալազա կա յին
յարձակոլմների
Հնոց էր։
Ուլուխանլոլ
կայարա­
նում
Հայերին
դուրս էին բերում
վագոններից
ու գնգակաՀաբում
:
Այս
ամենը
բարձրացնում
էր ելքաղաքի
մահմետական
խուժանի
տրամադրութիւնը։
Եւ
ահա, փետր՛
%0—
ին,
Երեւանն
եւս դարձաւ
թատերավայր
յոլզումնալից
դէպ–
քերի։
ժամը
Հյ
ին, առանց մի պատճառի
,
սկսլեց տաք
Հրացանաձգութիւն
Հայերի
ել
թուրքերի
միէեւ, որ տեւեց
մինչեւ
երեկոյեան
ժամը
Ղ
ըԼ և
լա–
րոլնակւեց
յաջորդ
օր առաւօտեան
էլ։
Միայն
երկու
կողմերի
ներկայացու­
ցիչների
պաղարիւնութեան
ել
Արամի ու
Գրոյի
խանքերին
շնորհիւ
կարելի ե–
ղալ փրկել
քաղաքը
անդարմանելի
աղէտից • փետր. 21—ին նահանգի
զօրքերի
Հրամանատար
Փիբումեանի
նա խաղաՀո
լթեամ բ դոլմա
բլեց
երկու
ազդի
ներ­
կայացուցիչներից
եւ քաղաքի ու զօրամ՛ասերի
պատզամալոբներից
մի ժո­
ղով, որը միաձայնութեամբ
որոշեց քաղաքը
յայտարարել
պատերազմական
դրութեան
մէէ, կազմել
ռազմա—յեղափոխա
կան դատարան
քաղաքացիների
եւ ղինւորնեբի
Համար
առանձին—առանձին
,
բանալ
ՃանապարՀները՝
ապա–
Հովելու
Համար
ղօբամասերի
մեկնում ը ռազմաճակատ
ելայլն : ՛Նիստի
վեր–
էխն, ՄաՀմետ.
Ազգ՛
քՕորՀոլրգը
պաշտօնապէս
յայտարարեց
,
որ ինքը ան­
կարող է զսպել
թուրքերին
նաՀանզի
մի քանի
մասերում եւ խնդրում է Հայ
զինւորական
մասերի
աջակցութիւնը;
Վճռւեց
,
ղին լոր ական
մասեր
փոխա­
գրելիս
յ
Հետները
ուղարկել
մահմետական
պատւիրակներ՝
համոզելու
Հա­
մար թուրքերին
,
որ բանան
ՃանապարՀները,
եւ միայն
չենթարկլելոլ
ղէ
ա
~
քում գորՆաղրել
զէնքի
ո
յժ :
Այս առթիլ,
Հայ եւ թուրք
ներկայացուցիչները
միասին
,
Հեռագրեցին
Անղրկ. կոմիսարիատին
,
թէ
Երեւանի
նաՀանգի
ղէպքերի
Համար
Հայ եւ մահմետական
ազգային
խորՀոլրգներն
ո լ պատասխանատու
գորօ֊իչները
խորհրդակցութիւն
գումա­
րեցին եւ միաձայնութեամբ
որոշեցին
ձեռք առնել
ամէն
միից՝
վերէացնելու
126
Fonds A.R.A.M