654
•
աւ>օտխ ՊաաւքութիւՏբ
Հաճի Մալաթաֆա, ժանաարմա թ
ա պ ո լ ր
քեաթիպի Ա%
ճար
Կարապետ). Հաճի Պապ*,ի որգի Ա
ա
,
ֆ.
։
Հ
ա
էի
Մ ե
Հ
մ է ա
Հ
մին (Ա. Կարապետ) ե. Մ ապա ՄեՀմէա (ար ՊսաէԽան Իսմռն
ա
.
ռեւանգա* էր, գաղթի
միիցի%՝ ֆ.
սս
.
լրս1յ
մ է
լ
տ
ե ս Ն Ա
^ Ամիր»
խանեանի ազչիկը .ր իր
ա
^ԷՆ
ա ւ ծ (
ի գԽզեցիկ է
ր
,
կ)
, .
պ ա Ն % է
Ի.մոն ե. վերքի%
ը
կ՚առնէ կ%*ւթեան). Հաճի Ա
ք
ի
զաա
Է Մ.
Լ
*
թա.
ֆա,
Օսման Ա ԱաչէՀ Ա^
պ
^
գ^ՀՀ քք^ Հ
որոնց անունները չեմ յ ի շեր 9
,1»
^
ք Օ.ՆՕ.6 Լ Ծ Ո» \– Ծ 0 I I I ՝ \ , Օ՛ է *
Բերգակ
գի՚֊ղը
ամայի էր դարձեր , շուներու
Հաչիւնները
միայն կը լսուէին խառնուաե քրտական
լօ չ օներուն*
Զ լուսցած՝ պէաք էր մեկնէինք դէպի ՛Բանայ Սարը* Վայր»
կեանէ վայրկեան մաՀուան սպառնալիքի աակ, երկու ժամէն Հա*
սանք լերան գագաթը, ուր գաանք քաղաքէն փախչող
200/՛
չափ
աղամարգիկ ե պատանիներ* Բոլորն ալ թէեւ ճամբան
կ որսն ցոլ»
ո ահ էին զիրար , բ՚՚՚յ*
ա
ՏԴ
լերան
վրան
զիրար դտաե էին
նորէն* ճանապարՀին, Հրացանի ձայներ կը լսուէին անընդՀաա*
Լեռ ու ձոր , քար ու թուփ*
թշնամի էին գարձաձ մեզի
ֆ
եր–
րեան մեր վրայ գուրգուրացող
մեր մայր Հայրենիքը՝
երես գար»
ձուցաե մեզմէ, չէր ուզեր պատսպարել
մեզ*
՛
Բանայ Սարը ապաստանած էին նաեւ
600
ի չափ
գիւղացիներ
-
տղամարդ^ կին, երեխայ*
Ամէնքս ար զոյգ
զ
ո
յդ չարուելով
իրարու եաելէն, մեր ոտ­
նաձայներն իսկ չլսելու պայմանաւ
,
յառաջացանք
գէպի
Հալա»
աորիկ գիւղը, ամբողջովին
բողոքական
Հայեր, որոնք անֆլաս
կ՚ապրէին գեռ% Հաւաաորիկ
Հիւրընկալած
Էբ
2 , 000 / »
չ
ա
փ Հայ
փախստականներ
ք
մեզ ալ ընդունեցին սիրով*
՚
Բսան օր ապրե*
ցանք Հոն* Անտառէն ճիւզեր բերելով*
Հիւղակներ
ԼՀոլըք) չինե–
ցինք
1
ւ
մէքը բնակեցանք)
1
ւ
գրեթէ ամէն որ Առաքելոց
վանքի
մէշ գտնուող թուրք
զինուորներոլն
կողմէ յարձակումի
կ՝ենթար~
կուէ ինք*
Կառավարութիւնը
նախապէս գրաւած էր արդէն այգ վաղեմի
սրբավայրը,
որուն զանգակատան
գմբէթը Օդը Հանաե էին *
Մեր գան ո
լա
ե տեղէն երկու մամ Հեռու,, Առաքելոց
վանքին
ԳԻՏ՚-Տ՛ դիրքեր չի
սե
8
Ւ
ն
Ք
և
ԳԻւ
ե
Ր &
ե
Ր
ե
Կ՝ *«րթ
ո
Վ
պաՀակ կը
կենային ք%Քառասունի մոտ Հայ ղին ոլորներ կըպաշտպան էին մեր
Գիրքերը ու կը վանէին թրքական
յարձակսւՏեերըէ
Fonds A.R.A.M