Ո վ է Օուշագիբ
Մուշեղ
ԳուռճեաԶ
Մեր պատանի յուշագիր
Մուշեղ Գուռնեան ծնած է Մուշի
Սուրբ Մարինէ թաղը եւ միակ արու զաւակն է Մուշի ա,ւաջ֊
նակարգ վաճառականներէն,
բնիկ Բադէշցի,
բայց
երկար
տարիներէ ի վեր Մուղի ժէջ Հաստատուած
Իսրայէչ
Գուռըն՛
եանի։
Մեր գչխաւոր յուշագիր Միսակ Բղէեան մեծ գովեստով կը
խօսի Իսրայէլ Գուռնեանի մասին,
որ քաղաքի առաջին
նա*
հատակը հղած է 1916ի Մեծ եղեռնին, քաղաքի կռիւը
սկսելէն
մէկ երկու օր առաջ։
Ան եդած է խիստ բարեմոյն, հեզահամբոյր,
խոնարհամիտ
անաղմուկ կեանք վարող եւ բարեսիրտ անձ մը, որ
ազգային֊
հասարակական
ձեռնարկներուն
միշտ բերած իր սիրայօժար եւ
լիառատ նիւթական
զոհաբերութեանց պատճառով
աչ՝
առ–
հասարակ շահած էր քաղաքի հայ եւ թուրք
ժողովուրդներու
յարգանքն
ու
վստահութիւնը;
Հուշագիր Մուշեղ Գուռնեան,
2925
ին, հազիւ 15-16 տա՛­
րեկան պատանի մըն էր եւ բաւականաչափ խելահաս ու մտացի՝
տեսնելու եւ ըմբռնելու
գահավիժող դէպքերու
իսկութիւնն ու
անոնց
տարողոլթիւնը։
Շատ
սեղմ ոճով մը, յուշագիր Գուռնեան
կը նկարագրէ
իր ականատեսի՝ պատմութիւնը,
անկաշառ եւ
անկողմնակալ
վկայութիւն
մը՝ 1914-15 ի աննախընթաց դէպքերուն,
որոնք
Տարօնի
հայութիւնր
առաջնորդեցին
դէպի
սօւր,
հուր եւ
ողջակիզում ,«.
Ան ալ. Գա սպա ր Բղէեան ի նման, հազուագիւտ բախտա­
ւորութեամբ
մո, յաջողած
է ճողոպրիչ
գեհենէն
եւ 1918 ի
Զինաղաղարէն
ետք,
գա Է Պոչիս, ուր կարճ ժամանակ
մը կե­
նալէն յետոյ, անցած է Հայաստան, եւ հիմա ալ կը բնակի
Երեւանէ
1959
Ա՛ԼԱՆ ՏԱՐՕՆԵՑՒ
Fonds A.R.A.M