Ս՚ուօ է Տ - Հալէս)
633
ոչե§ինեթա
չէին խարԿեր թէ պիտի
յաջողէի.
ընգՀ,,,կ
աոԼա
կ
ս
,
միչտ կը զգա. չտան է ին զիս՛–
«
եթէ
իմանան ար գոլ Հայ ես
ք
կը
սպաննեն
քեզ*, կ ըսէին չար ունակ»
Ես ական^ չկախեցիգ
ուզղակի
կառավարիչին
աարի
աղեր­
սագիրս»
Ան Հաւն ե ցաւ. մտադրութեանս
1
ւ
ոստիկանական
քննու­
թիւն
յանձնարարեց»
Ասոնք կասկածե
ցան վրաս
1
ւ
Հեաապնգե
ցին
ղի
ս
»
ես սաիպուեցայ
ամու
թ
ե ան Հաւատամք ր* արտասանե
լ
1
ւ
խփսքս անոնց
ուղղելով
Բ
ա
ղ
ո
քել
թէ
%
--
Կը տեսնէք որ ես թուրք եմ, ի*^1
Համարձակութեամբ՝
Հայ կը Համարէք
զիս*
Անոնք ալ, կամ Հաւատա յով
կամ կարեկցե լով
է
ստորագրե»
ցին
թուղթս
և ինձի
յանձնեցին»
Պատուաստի
վկայագիր
(1110
Ո վ Ա11*Ա1(|ասր)
կ՝ուղէին»
Շաբաթ
մըն ալ՝ անոր
եւ՚եւէն
վազեցի*
Փոմիսէրը
ինձ ղրկեց
պատուաստ
Ա
%
Ող
պաչտօնեային՝
(
էԱՇՈ
ւ1հ|քՈ1
V
ի),
որ Հայմըն էր և զիս
թուրք
տղայ մը կարծելով*
աՀագին
ասեղ մը խոթեց
կուրծ քիս մէք
վայրագօրէն՛
չեմ գիտեր արդեօք այդ կերպով ա% կը Հանար իր
վրէ^Ը
չուսել վայրագ
թուրքերէն*՛
Եբրսրգ
չարթուն
ալ,
ք ո լ ե է * Ա | յ / ՍԱՕ/՛
թուղթը ասի ե
15
Ոքէն
այ անկէ
ազատեցայ»
Երբ ամէն բան պատ րաստե ց ի , վարպետիս
յայտնեցի
որ ես
կ՚երթամ^
Ա լ ա լ
ըրէ* Ա
Ա
ալ ե չատ մը Մչեցիներ
կանացին
Համոզել
զիս որ ենտմ
,
տեղէս
չչարժիմ,
սրսվՀետեւ
թ չուառ
պ է
ա
Ւ ԸԱում*
-
Հոս կեցիր
կ՚ըոէին մեր Մչեցի
թոլգքերը
մէկ
երկրացի
ենք, քոլ Հորդ բարեկածսերն
ենք , կը նայինք
քեղի %
Բայց ես ականք չկախեցի*
Գրպանիս մէք
340
զուրսւչ ար­
ծաթ
դրամ
ունէի
և. պէտք էր մեկնէի՛ •••
Կառապանիս
երկու արծաթ
մէճիաիէ վճարեցի՝
մինչեւ
եր֊
կաթուզիի
կայարանը
տանելու
Համար զիս , ե ճամբու պա չար սլ
երկու
ձեռք
ճերմակեզէն
Հետս առած* ճամբայ
ինկայ,
1917
Հոկ­
տեմբերին,, դէպի
Հալէպ*
՝
Հ
ա
լէպՒ
մէք եփթն օր Տեացխ
Խանի մը մէք կը բնակէր Կար*
նեցի
ընտանիք
մը, որուն
ծանօթացայ
և տուներն
ին Ֆտացի*
Մարդուն
անունն էր Աեդբակ*
երկու
զաւակներու
Հայր» Պր* Սեգ»
րտկը և իր ազնիւ
տիկինը լաւ կը նայէին
ինձի և իրենց
զաւակ*
ներուն չափ կը խնամէին
ղիո ալ*
Ձեռքս
գտնուող
\
ԼԱսՀէգա)ին ապաւինելով,
եօթը օր անվախ
պատեցայ
Հալէպի մէք, բայց ունեցած
գրամս
Հատն ե լու վրայ էր,
միայն
Հարիւր
ղուրուշ Սևացած էր ե սկսայ
մտաՀոգուիլ
ե օր
Fonds A.R.A.M