Ս*ուօե6 - Հ,ս§լէււ)
625
Խանութ
ին մէք՝ բարկացած
և. քզայն ա ցած ^ վրա*
յարձակե­
ցաւ
զի" մեղադրելով
որ այգ բանը ես եմ ըրեր* Ես,
ա
ր
ո
չ
կեր՛
պով՝ իրեն ը*ի "Ր որեւէ բանէ տեղեակ
չեմ*
Այգ •/» , Ամինսյի Հետ գացինք Անգապէր
ըսուած
տեղը ոլտը»
տելու • խոչոր աւազան
մը կար Հոն, զոր գիտելով
զբաղած
էի
Ն
ք%
երբ
տեսանք սր ժանսւարմաներ
ե ոստիկաններ
,
Հոս ու Հոն
ինկած, Հայ կը փնտռէին*
Եկան մեր քով աի զիս թուրք կար­
ծելով* բան մը չըսին
ինծի, բայց Ամինոն
բռնեցին
տարին»
կուտ
մր տուն եկայ ե լուր տուի թէ Ամինոն
ձերբակալուած
է ե
սհէլ*փաթ
տարուած*
Հինէի մէք գտնուած
քսանի չափ Հայ տզաս
ներ
խորՀուրդ
ըրած էին որ Մ ու չ վերադառնան»
Րնծի ալ ա»
ռաքարկեր
էին, բայց ես վախցայ
միանալու
իրենց*
Ն
ո
յ ն գիշերը,
անոնք*
իրենց
տուներէն
ղէնք ե
ուտելիք
գողնալով,
ճամբայ
ինկած ե լեռնե րու
մէք էն անցեր գացեր
էին»
Մեր
վրայ կասկածելովդ
առտուն
կանուխ,
մեզի ալ
Հարցաքննու­
թեան
ենթարկեցին,
և երբ մեր անմեղութիւնը
Հասաատեցին,
ազատ
ձգեցին։
Աակտյն, փախչողներու
Հանգէսլ խիստ
վարուե­
ցան և շատերը
ձեռք անցընելով
Հինէի մէք մեծ Հոր մը փորած
ե
Հայերը անոր մէք նետած էին
ո
ղք
ո
զք*
Ամինոն
կրցեր էր ինքզինքը
ազատել
պեղելով սր ինք
թուրք է
ե
քիչ յետոյ
տուն
վերադարձաւ*
Մեր
գբացի
թուրք կին մը կը պատմէր
Հինէի
Հայերու կոա
տորածի
մասին թէ ի՚նչպէս
Հաւաքեր էին Հայերը և չուանով ի–
րտրու կապելէ ետք, կացիններով
կտոր կո$որ
կ՚ընեն
և
միսի
կտորները
Հորի մէք կը լեցնեն*
Հատերը
չուզելով
այգ տեսակ
մեռնիլ,
իրենք զիրենք
ողք սզք նետած են քրՀորներու
մէք.
Այգ֊
պիոով, Հինէի
ամրողք
Հայութիւն
ը թոպամտՀ
վեր քաւս րու թ իլն
մը
կ՚ունենայ»
ԱՀմէտ էֆէնտիի
վարմունքը
երթալով
կը
Գէ1
%
»
Բ
&
է
*
Ի
Կ ա %
՛
ք * ք *ձ
պտտաՀմամբ, որ մը միւտիրը զէ" * ՝
ե
ս
ա
՚ ֊
Բ
՚
^Իկ
ե.
ընկճուած,
մեղքցաւ
ինծի և կրկին յանձնարարեց
Խաթ Գսմտն.
տտնիին, որ կանչեց ԱՀմէտ էֆէնտին ե զի" պ^Հանքեց»
Աո ալ*
բարկութեամբ
մը ինծի դառնալով՝
ըսաւ*
Գ
ՈԼ
գիտես . որո՛ւ
կ՛ուզես* գնա $
Այն ատեն գացի
Հաճի Տերվիշի քով ե իրեն պատմեցի որ
Խաթ
Գա ման ա անին զիո կ՛ուզէ, երթա՛մ թէ "V
Ան ալ ըսաւ*
40
Fonds A.R.A.M