620
$աւ*օ6ի Պատմութիւնը
Րէճէպ
էֆէնտիի
տղան, ճամբայ մը ցոյց
աալՈ
վ,
տալը
ո ա ք
է
Հետքեր կը նչմարուէին,
ըսաւ»
—
Այս ճամբան
բռնենք, ուր տարաւ, թ
ող
աա
%
խ
Նիազի
էֆէնաիի
կինը կուլա ր, կ՛ողբար
ը
ար
ձր
ձայնով մը*
-
ԿրՒԿ– Կ»րմնցուցի,
աղաս մեռաւ, ես ,«
/
ա ս ա
ն կ թափա­
ռական անասի, Հիմա Ասաուաե
միայն գիտէ թէ թ%չ պի
տ
ի
գայ
գլխուս
>
Մենք քիչ մը մխիթարեցինք
գայն,
թէւ
Ա
մ
էկ
ը
պ
է
ա ք
էը
որ մեզ մխիթարէր%
Րէճէպ է ֆէնաի սկսաւ, պոռալ
բարձրաձայն*
--
Համիա Օնպաչի***»
Համիա
Օնպաչի՛
Այսպէս շարունակաբար
բարձր
ձայնով կը պոռայինք*
Հե֊
ռուէն
լսեր էին մեր ձայնը, անոնք ալ՝ մեզ փնտռելու
ելաե և ետ
դարձա»
էին * ՝Բիչ մը վերք գտանք
ղիրար եւ
շարունակեցինք
մեր
ճամբան*
Հերքապէս
յաքոզեցանք
գի՚֊ղ
մը գտնել*
լեր ան
գագաթին
վրայ 1ւ աան մըմէք աեղալորուիր
Գիւղացիներէն
Հաց
ուզեցինք*
Մենք ալ անօթի ենք, պատասխանեցին
մեզի*
Համիա Օեպաշին և Աայիտ
էֆէնտին
բարկացան
,
կոտրեցին
փեթակի
գուռը , սորեն
Հանեցին)
գացին
քիւրտերու
ոչխարներէն
Հատ մը բերին,
մորթեցին,
կրակ
չինեցինք
1
ոչխարը
խորովեցինք
1
ւ
մինչեւ առտու Հաց եփեցինք %
Առաւօտուն,
Հա ցե բնիս բեռ ցուց ինք ք Արիներու
վրայ,
քանի
մը մէճիտիէ
տուինք
քիւրտերուն
որ ձայն
չՀանեն , ու
նորէն
ճամբայ
ինկանք*
Մ ժտեցան ք ուրիշ
գիւղի մը* Համիտ
Օնպաչին
կէս ճամբայէն առաք անցաւ,
գԻ
Լ
ՂԸ Դ"**
10
"
Ր
մեզի Համար տեղ
պաարաոտէ* Րրաւ ալ, մինչեւ որ գիւղը Հասանք, պատ րաստ գը–՛
տանք մեր իքեւանը*
Մեր , Ապաիւլգաաըրի
ե աէճէպ
էֆէնտիի
ընտանիքները
ե. ուրիշ
երկու
երեք
ընտանիքներ
լեցուեցանք
փ»քր տան մը մէք, փայտ
բերինք
տուներէն,
ոչխար մըն ալ զը~
նեցինք
քսան
ղր»ւչի
ե. եփեցինք
կերանք*
Համիա
Օնպաչին
որսչեց որ քանի մը որ Հոս Օն անք
Հանա
գըստանալոլ,
մինչեւ որ բոլոր
Մչեցիները
Հաւաքուին,
ինչու որ
բոլորն ալ ցան ու ցիր եղաե էթ») ոմանք ետ մնացեր էին, ուրիշ*
ներ՝ քոֆլտի ճամբաներով
ուրիչ կ"ղմ գացեր, իսկ ոմանք ալ
աւելի առաք անցաե*
Երեք որ Յեացինք
Հոն* Օր մը, երբ աղբիւր գացեր էի քուր
բերելու,
Մչեցի Հայ աղայ մր տեսայ
Հոն - ՕաՀոյենց
ՀյաՀնա֊
զարը, որ յայտհեց թէ ինք Լ իր Հորեղբայր
Աաաոյի
կնոյի աղա­
ները Հոս են, թ
ոա
֊
ՐքԻ
մը ք»վ*
Fonds A.R.A.M