609
1
մեզ ալ գուբս
Հանեցին
տունէն* Ես,
« " /
ք
" ՚ " » * * ,
մտածեցի
փոթէիք
երթԽլ
ԱուեսթըրՊոաիլիքով
ե Գերմանածցլաց
«
րբս***ր
ապաստանիր Այգ պաաճաոավ աչ, այլեւ՛
I™֊*
չունեցայ թէ
տնեցիները և գրացիՆերը
թնչ եղան»
V
ծ–
աչ իրեն պատմեցի Որ Խ սա գիւղ գ~ն"–աե պաՀուա, կա
րաւանի
սայլին
մէէ տեսայ իր ընտանիքին
մ ի * ֊ * տնգաԱեերը. զոր
երըչաէր
գիւղը աարին և վառեցին*
Հալավ Համբուրեց
մեղ ե պատմեց որ Պատի լի
որբանոցին
մէք
գտնուող
երկու
Հարիլրէ
աւելի
որբերը
Փողոտեցին իր աչ֊
քերուն աոիԽ
Պոտիլ չկր$աԼ աղատել
իր խնամքին տակ
աշտ.
նուող
որբերն
իոկ,
միայն
ինք Լ Մարտիրոս
աղայի
աղքիկը
թողուեր
են Պ ոտի լի ք»վ՝ իթր ծառայ*
տ
Մինչ մենք, մեր
Գ
լխուն
եկածները կը պ^մէինք
իրարու,
Պոտիլի
Հիւրը գնաց, Լ մենք վեր կանչուեցանք
*
Ան Հտրցուց թէ քանթ
Հոգի աղք եռացած
ենք*
Ար գէն նա
խապէս կը ճանչնար մեր, ընտանիքը և յայտնեց որ մեր Հսրեղ»
Հայրը
Պո լիսէն նամակ գրած է իրեն և մեր տասնին մասին տե–
ղեկոլթիւններ
ուզած» Ես ալ պատասխանեցի
իրեն ար
երկու
եղբայրններէս
զատ* ուրիշ ոչ »Ք *ղէ ձնացաձ է, միայն լսած եմ
որ
Հայրս սղք է ե Կ ո վկաս անցածէ
Ըսածներս
նա թ ՛ւ՛ գրեց %
Յետոյ
.
վար Իէ՚
սո
Ք
մարաքրոքո քով ՛նորէն , Լ
Համբուրեց
մեզ ^Աստուած գիս՛է մէ/
Հ
մը% ալքրբ
պիաի աե անաճինք»
ըսելով*
իրարմէ
բաժնուեցանք*
Վերադարձանք
Հաճի Տերվիչի
տունը* Ես
Հ՛ոգիին
չնորՀաա
կտլութիւն
յայտնեց
ի ե ո՚֊րիչ անգամ
գալու խոստումով՝
բամ–
նաւեցայէ
Վար
իքնելսւո
(
հաւրէնին
ըսի ար խօսք կայթէ Ռոլսերը
պի
տի գան– կարելի է սր Հաճի Տերվիչը
չմեկնի քաղաքէն,
Հայրիկը
կուգայ և միասին
կ
Դ
ըԱ՚սնք
նորէն»
(
հուրէն ալ եասաաաեց որ Հաճի Տերվիչ
որոշեր է Մուչէն
գուրե
լ
Լ
11
ե
Ր
-
էս որեւէ վնաս չեմ Հասցուցած
Հայերուն*
Թո՛ղ
անոնք
փախչին
,
որոնք կողոպտած և ապաննած են Հայերը,—
Կ՛Ր՛՛Է եզեր*
ա Եթէ անիկա (տայ֊
մենք ալ կը ձԴւանք, ըս*սւ Ռուբէն
*
Ես յայտնեցի "Ր մեր անեսիներր
պիտի
փախչին,
ս
՚
յ գ պարա
գային՝ ես կը պաՀսւըաիմ
մինչեւ որ (հուսերը գան, այդպիաով*
երկուքս ալ Մուչ Կը
Աս
՛
ոնք»
V 4Գ
#
Ռուբէսի
ք՞վէ»
ղս՚ա-֊ելսվ՝
աուն
դարձայ*
Մարճ*
Հտնըմ*
8 9
ա
Fonds A.R.A.M