608
ՅւսՐօՕի ՊաաւքօւթիւՕր
Մինչ
ես և Խութէ»
այսպէս
կը խօսա կթէինք
դսւ
Ո
ը
ղարնուե֊
ցաւ,
ըսին
ա ո
աղքիկ
^ըն է որ Հաճի Տերվիչի
տունը
կը
Հարցնէ։
Վեր
թերին*
Հոս Հայ աղո
՚
Տ
մ
Ը կայ եղեր,
ըսաւ
| Եսւէսթ
ըր Պոաիլ,
գերման
միսիսնարոլՀին,
կ սւղէ աեսնել
զայս*
էս ճանչցայ
այգ
աղքիկը*
Վերին
թաղեցի
Է ի Ան սոլ ճանի
ցաւ ղիո ե ըսաւ
4
-
Մօրաքոյրդ
ՇուԷսթըր
Պոտիլին
քոֆլ
է եւ
գերմանական
որբանոցը
կը բնակիդ
չի գիտեր
սր դուք
Աղք էք, եկուր
երթանք
Պստիկի քով*
Ես և (հուրէն
աքիասին գացինք*
Իրաւ
որ մօրտ» քոյրս
Արրոլ֊
Հին ողք էր
| լ
Հոն կը գտնուէր
0
ճաչարանի
մէք խոՀարար
էր %
Մեղ տեսնելուն
պէս
ֆ
չո$ա ուրախացաւ
,
ե
որովՀեաեւ
Պոաիչ
ֆ
ն սյն պ աՀսլն
Հիւ ր ուն էր,
մեն ք ր աւ ական
մամանա կ
ոլնե ց ան ք
իրարու
Հետ խօսելու*
Պատմեց
իր գ լ խուն
եկածները*
<քՕՐՕ»Փք10ՐՍ Ս Ր Բ Ո Ւ ՀԻԻ ՊՍ»81ՐՕ.^Ղ,ԵՐ(է
Թուրքերու
ե Հայերու
փոխ ~ յար ա բե ր ութ իլննհ ր ը չափէն
ա֊
ւելի ձգտուաոե
էին*
Հ**է
ո
թ
Ծ
ցուռիչ
լուրեր
կը տարաձս՛յնուէին
,
որոնք մեր արիւնը
սառեցնելու
բնոյթ
ունէին
մեր
երակներուն
մէք * Թուրքերը
միչտ կը սպառնային
մեղի
թէ
օԶեր
արմատը
պիտի կտրենք, մէկ* երկու
Թրէն՝ վերք երնիգ պիտի գայ»
I
Չէինք
Համարձակ իր տունէն
գուրո
ելլելու*
Գիաէինք
որ
գէչ
Օրեր
պիտի գային,
չատ
նեղոլթիւննեբու
պիտի ենթարկուէինք,
սա֊
կայն մեր միտքէն
չէր անցներ
որ այգ
Հեղեղը պիտի առնէր
տապ
նէր մեղ բոլորս
ալ, մէքն
Ըլլալով անպաչտպան
կանայք
1
ւ
անմեղ
մանուկները*
\
Տղամարդիկ
ը ներսը պոսՀեցինք,
ե խաոնս։ կա թ իւէնե րր երկաթ
պիտի տեւէ Ը
սա
լով,
տուներն
ուս ամէն աեսակ
պաչսսր ,
մինչեւ
իսկ
քուր ամբարեցինք
,
ե գուռները
ամուր
մը գ
ռ
ցելով
ներսը
աաացինք* Անգամ
մըՆ ալ թնդանօթի
Լ Հրացանի
ձայներ
լսեցինքէ
Երեք որ, Հրացանի
ե
թնդանօթի
գոռումՀ
գոչսւ&եերուն
մէք Էր
քաղաքը*
Օր մը, մեր գուռը
զարկին է Հայրս,
Գրիգոր
Խոճա*
խահեան, մեր տան
ե գերդաստանի
նաՀապետը, գնաց գուռը
բա֊
նա լու է Ժանտարմանե
ր էին*
-
Ւ*նչ
կ՛ուզէդ
ւ
Հարցուցեր
է անոնց*
Առանց
այգ
Հարցումին
պատասխանելու,
տեղն ու
աա
ԳԸ
Ը"~
պաննեցին
զայն* գթան
առք եւ ոլ ներս մտնելով՝
սկոան
կողոպտել
Fonds A.R.A.M