Ա*«ւօէՕ
ա. Հա\Հպ
599
ւ՛" քոլեց ան ՛հո բառն ի առ քել
(
լ
միասնաբար
պաչարեցին
Հայերու
տուները ( որոնք
իս լամութ
իլն ընդունած
և թրքացած
էին ) և
սկսան Հաւաքել
տզամարգիկը
,
կիներն ու երեխաները ա և
բոլորն
ալ լեցնել մարագներու,
մէք։
էքանօթ պատմութեան
կ րկնութ իւն ը նոր Էն* *
.
ւ
ք/՛
արագնե րու
մԷՀ արգե լափակուածնե
ր ը երկուական
Հոգի
գսւրս
Հանելով
իրարու
կապեցին ե իբրթէ Րտղէչ
պիաի
աա»
ս
էին
ըսելով Նօք գիւղի
կողմը զրկեցին, ուր ձորի մը մէՀ զա»
նսնք խողխողելէն
յետոյ,
դահիճները
վերադարձան ե սկսան Հա–
լաքել
մնացեալներն
ար
Ասոնցմէ
Հազիւ քանի
մը Հո ղ ի կրցան ազաա ի լ
#
որոնց մէք
էր Հայկս անուն ով աղայ մը, հքարշիտ
ք^էկի
ծառաներէն։
Գորտոն ի մանտ ար մաները պարծ ան քով կը պատմէին
իրենց
ոխ րագս րծոլթեաե
ց մասին։ Այգ ձանտարմանե րէն կքէ յի\եմ Ախ»
յաթցի
ՄէՀմէտը,
Պիթւիսցի
Մամէն, չէրքէզ "պայ մը և Ծուգետցի
քիւրտերը։
Հայ կոն գրամ խոստացեր էր Մ է Հմէտին, եթէ գինք ազատէ րէ
Հայկոն
Հազիւ կրցած
Էր Տորո ոսկի
ճարել
1
ւ
տալ
ՄէՀմԷտին
,
որը սակայն կը պնգէր թէ Հայկոն խաբած է զինք »
-
՛
հու ըոիր որ չատ գրամ կոլտտս, մինչգեռ տսւաեգ
չորս
ոսկի է միայն, չորս ոսկին ալ գրա՜մ է* ՛հու խաբեցիր
զի
Ա)
–
կը
կրկնէր»
Հայկոն ապաւինե ցաւ քս ուր չիտ Բէկի
պաչտպանութեանէ
Մենք գեռ Շօւչանի
քու՛քն էին ք , որ Գո րաոնին
ծառայութիւն
ընելու համար* ողք թողած
էին։
Ատեն մը վերՀ, Ախլ՚"թցի
ՄէՀմէտը Բազէ չ գնաց։
Հոն ալ,
չատ գէչոլթիւններ
տեղի ունեցած էին ե այնտեղի
քարդը
աւելի
սոսկա լի եղած
ըլլալուն
Համար,
չձգեցի որ Ռուրէնը
իր Հետ
տանէր։
ՄաՀմէտ գնաց ե Ռուրէնը քովս աաաց»
՛
Բանի մը օրէն,
Համիա
Օն պաչին թելագրեց
որ Ռուրէնը իա
րենց տունը զրկենք,
Մոլչէ
Հոկտեմբեր
ամիսն Էր Լ Գուրպան
Պայ րամ
(\)%
ՌուբԷն
Հարկադրուեցաւ
քալելով
Մ
Ո է
֊
չ երթալ
ձմեռսւան այս եղանակին։
էս էքռգետ
Յնացի ամիս ի մը չափ։
Համիա
Օն պաչին
15
ա»
նասուն
ունէք։
Անոնց Հոգ պիտի տանէի*
ուրիչ
երկու
Հայերու
Հետ, որոնք սպանգէն ազատած ե անոր
ծառայութիւն
կ՚ընէին։
(1)
Գոլրպա-Տ Պայկաւքո Հո կ ք 7 (ւ6
հ,
ոստ Ս* Փրկիչ Հի.
ւաՕդսյճոցի օրացոյցին։
Ենթ* ~ Ա*
Տ*
Fonds A.R.A.M