574
6
սււ » օ6ի Պաաւքութիւ.6ր
§է
Այգ ատեն , ես Գորտսնի դրան առէեւ կը դեգերէի, երր աե–
տայ Աուքոն, որ երեք քիւրաերաւ Հետ կուդար
%
ոտքերը Ր
ո
պիկ ,
գլուխը
ճերմակ արախչի մը դրած, վրան ալ չապիկ մը ե չալս
փոր մը* Մուքոն
յանձնուեցաւ
Սլեման ՕնպաչիիաՀ զ*ր երր տե–
սաւ.» Գարցոլց •
-
Ինեի պիաի չխնայե՛ս, պիաի
չներե՛ս։
-
՛
Բեղի պէս Հազարաւորներ
գառին , քեղթ պիաի
խնայենք
%
եղաւ պաաասխանըէ Եւ. Հրամայեց որ մարագի մէք թանաար*,
կեն։ Հոն սԴւաց մինչեւ որ յետոյ, Վաղարչակի
Հետ՝
սպաննել
տուաւ*
Պարակայ ճազոն, սր Վազարչակ
ը ոպաննաե էր ե Հագուստ
ները թալանտե, ըսաւ ինեի*
ա-աա
Ես պիտի պաՀեմ քեղ, այսուՀետեւ քու անունդ
Հասան
պԻ
ա
Ի
Ըս
ա
Բ
Իսկ Սլեման Օն պաչին ըսաւ*
-
Ես ալ Ռուրէնը կը պաՀեմէ
Տաք որդ օր, ճազոն* Պարտիկ պիաի երթար*
ինեի պատուի–
րես որ Հարկ եղաե պատրաստ ու թիւնները տեսնեմ* իր Հետ եր՛
թալու*
Այդ
որ էէ» Եաքիրի
տունը գացինք
քնանալու*
Առտուն ալ
եկանք Գորտոն , որսլն ծառան, Լալ Հասսն ըսաւ ինեի*
-
Գու չես տեսեր թէ ի՚նչպէս կը սպաննեն
Հայերը , եկա ր
քեղի
9*
յ9
Բիչ ետք, իրարու կապուած վեց Հայեր, Ախլաթցի
ժանտար–
մա Մամուտի ե Հասսյի առք ել ինկած, Մկ րագո մի ճամրոլն
ձորը
գացին և այնտեղի մարդոց 1լ երեխան ե րու դիակներու,
մէքէն
անցնելով՝ ձորակի մը աո քել կանգ առին» Ասոնք դիա էին թէ
ինչ պիտի ըլլար
իրենց վերքը. Խասդիլդցի
էին, բոլորն ալ կը
ճան չնայի, բայց անունն ին մոռցած
եմ։ Անոնցմէ մին ըսաւ. Մ ա֊
մուտին*
-
Կը խնդրեմ, անանկ մը զարկ որ մաՀո չիման ասք*
-
Ո*ր տեղէն ղարնեմ, - Հարցուց Մա մուտ*
Ծունկերուս
զարկ, պատասխանեց*
Րոկ Հասսն
ըսաւ»
-
Ծունկերու՛դ
զարնեմ, նայէ, տես, մւր պիտի ղարնեմ*
Եւ ճակատը նչան առնելով՝
կրակեց*
Միւսներուն
ալ՝արտին, «՞էքքին , կուչաին Հարուածներ տալով
%
վեցն ալ անկենդան
փռեցին գեաին* Ապա Հագուստները
Հանելով,
դիակները
բացօթեայ
թողուցին
Fonds A.R.A.M