947
պիտի կրնային կ ռ ո ւի) , եթէ գիտակից մղի*, ում մբ գտնուէր։ Այդ
Ուժերէն, ՛Լ ան ան Փափազեան նա գ ի ւ երեք տասնեակ խաւ/բեր
կ ազմա ծ եր, որոնց ւ1իակ պաշտօնն եր այգ բազւքոլբիւնբ պաշտ­
պանել Առաքել ոց վանքին կաւք ուրիօ կողմհրէ ըլլայիք յարձա­
կումներու դեմ՛ մինչգեււ կրնար տասնական հոգինոց չեթեներ կագ.
մել եւ դաշտ ղ ր կ ե լ ։ Այգ ատեն 3 4 հոգինոց քիւրտեր եին ՈՐ գ ի ւ ՛
ղերը կբ թալանեին, կրնային զանոնք փճացնէ) իրենց պարեն Տայ.
թայթել, թուրքերուն վախ ա գ դ ե լ ։
Մինչդեռ ամենքն ալ սաճմըռ–
կած, վ՛ատացած , իրենց գ ո յ ո ւ թի ւ ն ք քարանձաւներու մեջ կբ քաօ–
կթոտէին, եւ իրենց Տարօնցիական
ինքնուրոյնութիւնբ կորուսած,
բաւ-ոյալք ուած վիճակի մատնուած էին։
Էյթհ Մշեց ի ի մարտունակ
յատկութիւնը հանրածանօթ յր||ւսր, ուրիօներ պիտի ըսեին թէ ի՛նչ վատ
ժողո վ ո ւ ր դ է աս։ Մոռցուած էին Անդրանիկն ու իր քաշերը,
Գեորգ Յավուօր, ՍերոբՏ ու իր կորիւնները, որոնք 5 - 10 հոգիէ
բա՛յ կացած թ | լ ա լ ո վ ճանդերձ, ահ ու սարսափ ազդած էին թուրք
բանակին , մինչդեռ իր հրամանին տակ կբ գտնուէին հիմա հազա­
րաւոր Գեորգ Յւսվուէներ, սակայն Վահան Փափագեան չկարողա­
ցաւ «զտուիլ անոնց ներկսւքութենեն, ե ւ իր անճարակութեան պատ»
(
ա ռ ո վ ՝ թ ոզո ւ ց որ ամենքն ալ ջարդուին։
Երրորդ– Ք ա Տ այ լեււներուն մեջ հաւաքուած մ ոզո վ ուրդը, ո ւ ­
թերորդ օրը կբ տեսնէ ՈՐ Տխուրի կող մէն թուրքեր դեպի արեւմուտք
կբ փ ււիւշին, կբ գ ա ղթ ե ն։ Կը հասկնայ ՈՐ Ռուսերբ սկսած են
յառաջանալ եւ թուրքերը փախուստ կուտան անոնց աոջեւեն։ Փո­
խանակ օգտուելու այս առիթէն ե ւ ամբողջ բ ազմ ո ւթ ե ա մբ դ է պի
արեւելք օարմելսւ, պաօտպանոլած հարիւրեակ մ բ զինուած խում–
բերով, ՛Լաք»ան Փւսլիազեան բաւականացած է երեք անգամ Տինզ–
տասը հոգինոց սուրհանդակներ ղր կ ե լ ս վ , որոնք գացին ու ա յ լ ե ւ ս
չ վ երա դ արձան , ճամբան բաց գտնելով եւ ազատելով։
Երբ այգ թօուառ փախստականները կ ՛ աղա չ եին ՈՐ այս առի­
թէն օգտուէին եւ անցնեին–երթային, Փափազեան կբ մերմեր ա–
նոՕց խնդրանքը՝ առարկելով թէ մինչեւ որ Ռուբէնէն լուր չաււներ ,
մինչեւ ՈՐ Տիգրան Գեւոյեանեն լուր չառներ, չէր կրնար այդպիսի
քայլի մը հաւանութիւն տալ, միանգամայն յայտնելով թե քանի ՈՐ
Ռուսերբ կբ յառաջանան, բնականաբար կա գան մինչեւ հոս, ՛քան
լ ե ռ ն ա յ , ե ւ իրենք ալ կը միանան անոնց, եւ այդպես ալ կբ գւ-ե
(
րուբենին՛ յո ւ ս ա դ ր ե լ ո վ զայն։
Մին չ դ ե ռ երեք օր յետոյ, թրքական
նահանջը կը կասի* մուհահիրներբ ետ կը դ ա ոնան եւ ամեն յոյս
օդը կ բ Տ՛գի, ու այդ ՅՕՕՕՕնոց բ ա զմ ո ւ թի ւ նը ստոյգ մանու ա ն կ ք
դատապարտուի։
Մինչդեռ., եթե այդ առիթը օգտագործուէր,
ուստ
Fonds A.R.A.M