412
8
ւօւ*օ(ւի Պսւամո տ տփւհր
կրցան որ զինեալ
ու անզէն
երիտասարդները
դուրս
պիաի
դային
քաղաքէն։
Բոլորը
միասին
սկսան լաս ու կոծ
ընեի
թքանել
ՀաՀիի
•*
իքէն,
թեւերէն
Լ պաղատիլ
անոր,։
ձ »
-
Մեզ ո՛ւր կը ձգես
կ՚երթաս,
մենք աչ կ՛ուզենք
ձեզի Հետ
գար
թ ս ՚ զ ս՛ի աաք
որ մեր բոր բաբոս
թշնամիներուն
ձեռքը
Ր/ս
ասք։
Կը պոռան
,
կը ճչան եւ կ
Դ
աղերսեն*
Հաճի Ցակոր կը Հանայ
խօսիլ,
Համոզել
ղանոնք թէ ձեզի
Հետ
գայ
անՀնար է, ոայՆ ատեն*
բո իրս
ալ միասին
պիաի
կարգուինք,
Գուք
կ
դ
սւզէ*ք
որ մենք պարապ տեղ
սպաննուինք*
թֆ Ո՚չ% քեն ք ուզեր,
՛
քթո՛յս ե. այնպէս
%
զ^եզ ալ մինակ
մի
թողուք*
Վերջապէս
Հաճին կը կ որսն սնէ ինքզինք,
այլեւս
ինչ
րնելը
չի գիտեր*
*
V
V
-
Հա , -• ըսելով, - ես ալ կը աս»ամ ձեր քով*
Ու կը նստի*
Ժամացոյց
ը կը նայիմ, կէս գիշերը
անցեր է
| լ
երեք ժամ աքն սցեր է արչալոյսի
րաց ուե լուն*
Հաճին գաղտնապէս
ՀրասՀանգ տուաւ, որ զինեալ
Խրիտասարդա
ները,
քանի
մը տասնեակներու,
բաժնուած,
անզէն
աղամարդիկն
ալ
Հարիւրակւսն
խո
լ մրեր ու վերածելով
գետակը
անցնինք Ս» Մաա
րի՛՝՛է թաղի
Կ
ո
ղի
գերեզմաննոցն
ի վեր
բարձրանան
1
լ այնտեղի
զինուորական
չգթան
պաառելով,
դէպի
Մոկունք
գիւղն
ի*)նեն
գ
անկէ ալ դաչա ի ճանապարՀով
երթան
Բե րդակ
գիւղը
ե. ՛Բան կոչ»
ուաաած լեռը բարձրանան»
իսկ զինեալ
ազաներէն
և.
ժողովուրդէն
մաս մըն ալ գետակի
եզրը
քերելով
անցնի Ա՛ Մարինէ
1
ւ Տաչօ
ըսուած
թուրք
թաղէն
ե, քաղաքէն
դուրս
գայ
%
Ախոռով
Ջաղաց
կոչուած
վայրը
,
ու անկէ ալ՝ գայտի
գիւղերէն
անցնելովդ
կրկին
բարձրանայ
՛
Բան
լեռը*
Այգ
պաՀուն
տեսնուեցաւ
որ Ա• Մարինէ
թաղի
տուները
սկը–
սան վառիլ*
Թերեւս
կառավարիչը
իմացեր էր որ իրարանցում
մը
կար
Հայերու
մէՀ, և քանի որ ելեկտրական
յոյսեր
գոյութիւն
չունէին
որ անոնցմով
լուսաւորէր
այգ կողմերը
1
ւ
Հասկնար
տեղի
ունեցող
չարժուս
ք
եերը
1
սկսած էր Հայ բարձրադիր
տուները
վառել
տալ,
օրինակ,
Համազասպ
Տէր 6ովՀաննէսեանի
եւ
՝
Բիւթիւք»
ճեան
Գէորդի
տուներուն
վրայ քար իւղ թափել տա լով կ ը վառէին,
-
անանկ որ այլեւս
մեր անցած
ճամբան
եր էն ամէն բան
յսաա֊
կորէն կը նչմարուէր.
սակայն
ինչ որ ալ ըլլար,
որոչած
էինք
անցնիլ*
ամէն
գնով*
Խում գերուն Հետ ժողովուրդն
ալ սկսաւ գետէն
անցնիլ՝
սրսչ*
Fonds A.R.A.M