400
Մեր աքդ պահակի ղեկավարն էր Կարն լոյ եան Նա զար, որ կ՛ար֊
տաս սնէ օրալան նշանախօսքը
,
սակայն, դժբախտաբար,
դիմացէն
եկողները
ձայն չեն Հաներ*
ՊաՀակը
զանոնք
թշնամի
կ՛՛՛րտելովդ
անոնց
վր՚սյ ԿՐ՝»Կ ԿԸ
Լ*
"՚՛*՛"/՛
ե. այգ պարագային
Է "Ր
անոնք
կը պոռան թէ Հայեր են• Տզաք
իսկոյն
Հոն կը փութան Ա կ՝ի
ման ան որ Վերին
թաղէն
եկող մեր կռուողներն
էինգ որոնք
մեր
աունը ապասաանե
լու եկեր էին* ՆաՀաաակու
ողն ե րն էին
Չախչ
ա
խ֊
եան
Զըքօն,
յաղթանդամ
և քաք որսորդ
մը, Աղճան
գիւղացի
Մելիք
անունով
երիաասարգ
մը, ՝Բարձոր գ իւղաց ի Հացագո րե Մ ա-
նոլկը, իսկ ծանր կերպով կը վիրա լոր ո լին ՎաՀան
Մ ովսէսեանի
աղան՝ Արաակ, Պեաօ ՕՀանի Մարաիրսսը,
որոնք
իսկոյն մեր տու­
նը կը փոխագրուին*
Հինգ թաղերու
կղերական
դասէն
միմիայն
վերին
թաղեցի
$* Եղիչէ քաՀ ան այ Տ՛ Պարոամեան, որարդէն մեր աունը ապաս­
տանած էր, իսկոյն , գիչեր ատեն , թաղումի
կարգը կը կատարէ
և. նաՀաաակներոլ
մարմինները կ ամփոփուին
մեր պարաէղի
վերի
մասին
մէք*
Այդ պաՀոլն
ք
նորէն
Հրացանի
ձայներ կը լսոլին՝
^
ա
րրիէլ
Կռրնչոյեանի տան մօտերը*
Կարծեցինք
թէ
միեւնոյն
տեսակ
դժբախտութիւն
մըն էր որկըպատաՀէր,
բայց քիչ ետքը
նոյն
փողոցը
պաՀակութ
իւն
ընողներուն
ղեկավարը^
դերձակ
Արօն
(
Շ՛՛՛երիկեան) կը փութայ
Հաճի
Յ՚սկսրի քով եւ անոր կը ներկա­
յացնէ տասը Հատ գերմանական
ք իս^իսք ձ
ա
փ ւ
Ր
Հրացաններ
ե.
բաւական
քանակոլթ
եամբ ալ պատռոն,
| լ
պաաաՀած
դէպքի
մասին Հետեւեալ
տեղեկութիւնը
կըզեկ ու ցանէ՛–
Մենք , դերձակ
Մաթոսի
Խուրշուտի
տանիքը
նստած ել
մեր Հայեացքը
կեդրոնական
վարժարանին ոլ եկեղեցիին
յառած՝
կը Հոկէինք որ չըլչայ թէ Հոն զանուող
զօրքերը
որեւէ վտան­
գաւոր
շարժում
ընեն կամ Հայ տուներ վառեն*
Առանց
լուսինի*
մութ
գիչեր էր* Նայեցանք ռր խումբ
մը մարդիկ վար կ ու դային,
երբ բաւական
մը մօտեցան
մեղի,
«
լուսնակ*
ըսելով
ձայն տը֊
ւինք է Անոնք սկսան քիւրտերէն
խօսիլ,
իսկոյն
անոնց վրայ կրակ
բացինք
եւ բոլորն ալ գետին
փռեցինք։ Նախ մեր տեղերէն
չշար­
ժեցանք՝
խորՀելով որիրենց
ընկերները,
վարժարանի
շէն քէն ,
Օգնութեան
պիտի
Հասնէին անոնց, բայց տեսակք սր վատասիրտ
թշնամին
զգալով
Հայ Ֆեդայի
ի գնդակին
ծանր
ճնշումը,
մանա­
ւանդ
գիշեր ատեն, տեղէն
չշարժեցաւ։
Մեր աղաներէն
երկու
Հոգի
՛
է՛՛՛ր Բ 1
ա ս
»
ոատկածներսՀն Ք"վ գացին, անոնց վրայ ի
պատռոն֊
ներն ու զէնքերը
առթելով՝ ետ եկան, Հոն աեսած էին նաեւ տասը
քուրի
կուժեր, ատկէ
կ՛ ենթադրուէր
որ մարդիկ
ամ բողք օր
Fonds A.R.A.M