398
Հաւաքած՝ կը փափ սքին
եղեր
քաղաքէն
փախչելու,
սակայն կաս
ուա վարիչը
բռնութեամբ
կ՛արգի
լէ
ա
Տ գ
բանը*
Մեր
ազգին
դժբախտութիւնը՝
չա րոլն ակ
անմիաբան
՚
Դ « բ ֊
ծելոլ
Հետեւանքով
ծագում
առած է • Յիրաւի,
եթէ
թուրքերու
կարծածին
պէս \ գէթ
200
զինեալ
ոյժ մը Ս ասուն էն վար
դալով
դէպի
ք
ա
1
ա
Ք յառաջանար
փ Լեռը գանուող
թուրք
զորքը* սարոտ–
փաՀար
խոյս պիտի տար , և եթէ կռնակէն
ալ՝
թնդանօթներու
վրայ
յարձակում
գործուէր,
վստաՀգրէն
թնդանօթներուն
կէսը
պիտի գրաւուէր,
Ալ այնատեն ալ՝ թուր ք զօրքն
ու
ժողովուր
ա
դը, յուսա լքուած,
խոյս պիտի
տային
քաղաքէն»
բայս
Աասունա
սիներու
միտքը
պղտորող
մեր
օեՖերբ,
թնդանօթներու
որսա
տումը
լսելով
մէկտեղ, անտարբեր
գանուեցան,
մինչդեռ
քաղա­
քէն մարտիկները,
Հերոսաբար
կռսլե լով Հանդերձ,
աչքերն
ին յառած
էին
Աասոլնի
ճամրաներուն
,
անոնց
օգնութեան
սպասելով*
Ա* Մարինէ
թաղին
մէ ք կռուող
չունէ ինք*
Թուրքերը
կարծեր
էին թէ Հոն գտնուող
մեր ոյժերը
դիտմամբ
լռութիւն
կը պաա
Հէին, ո րպէ սղի
յարմար
առիթով
մը յանկարծակիի
բերեն
զի.
րենք, ըստ այնմ ալ* օրն ի բոլն|
գիչեր
ցերեկ,
արթուն կը Հսկեն
եղեր՝ տեսնելու. Համար թէ Հայերը ո*ր տեղերէն
պիտի
սկսէին
յարձակում
գործել
իրենց
վրայ*
Սակայն,
անոնց այդ
աչալոլրք
Հսկողութիւնն
ՈԼ վախը
բոլորովին
անՀիմ էին, քանի որ մեր
ուժերը
բոլորովին
լքած էին այդ թաղը *
Այգ °ՐԸմեր Կեդրոնական
վարժարանն
ու եկեղեցին
լեց*
ուած
զօրքերն ալ բոլորովին
ձեռնթափ
Ան ա ցին* Մեր ե
Վերին
Թաղերէն
տեղացող
գնդակներուն
պատճառով,
ոչ մէկ
զինուոր
կարողացաւ
դուրս դա ի իսկ գպՐ*&ի
պաաոլՀաններուն
առք եւ ,
անՀոգօրէն
գիրք պատրաստած
Հ Ը 1 լ ՚ " լ
ո ւ լ ս
»
չէին Համարձակեր
նսյ–
նիսկ մօտենա
լ պատուՀաենե
րոլն՝ սարսափելով
մեր
գնդակներէն*
Դ»ԼՈ1*1ս
Ս»Ո.աջի 6 զիօհա ւ ա ճ գործու6էութ|ււ00 ու դէպքեր.–
ւԼեւ*իհ Թ՝աւյ)> կո֊ուույՕեւ՚ո. -
1
<*»Աւ|անօթ(51»ւ*ո ցած
ահ»
ղեր
փս|սաւ|ւ՚ու<սծ.- Վսերիս* թաղր աեզի կաաայ, —
Ծա»
աեւ՚ո կ՚ասյասաանին &ու*ոյ թաղր.–-
Մութը
կոխած
Ը11
ա
լ
ո
վւ
մեր ազաքը
իրենց
դէնքերը վար կը
դնեն, կը սկսին Հանգստանալ
,
կ՚ընթրեն,
յեաոյ կը սկսին
իրենց
Հրացանները
մաքրել*
կռընչո
յեան
Նա զար ե Մ իսակ
է
որոնք մեա*
քենագսրծ
վարպետներ
Էին, կը քանային
մաքրելու
ե
կ
ա
ԲԳԲ
Fonds A.R.A.M