356
ՅւսրօՕի Պաաւքա թիւ նթ
րէն Ա ինոյեան Խաչիկն ու իր եղբայրը,
որոնք Հազարաւոր
լիր տա
ներ ունէին կանխիկէ Երբ անոնց դրան առքեւ կը կենայինք, առանց
գուռը բանա չոլ, վերի յարկի պաաոլՀանԷն վար կընեաէին
երկու
երեք չոր Հաց՝ յա յան ելով թէ ունեցածն
ին իրենց չի
բալեր
Մենք ալ՝ իրենց տուած Հացերը
իրենց երեսին կընետէ ինք ու
կը Հեռանայինք։
Գաղթական
ընտանիք
մը անգամ
չառին
իրենց
տունը, սակայն
քար գի ժամանակ, կլորիկ
գեղին
ոսկիները
մէք֊
տեղ Հանելով, աք ու ձախ կը ծփնէին
%
որպէսզի
կարենային
ոսկիի
ուժով փրկել
իրենց կեանքը, բայց այգ աՀաւոր օրերուն,
ոսկին
որ ո
9
ւ աչքին արժէք
ունէր*
եւ երբ տեասն որ զիրենք ագատելու.
խոստում
տուողներէն ալ լքուած
էին, ամեն էն առաք իրենք էին
որ իրենց տուները
ՀրգեՀեցին
և
կրակի
մէք բոլորն ալ վառեցան*
Այգ օրերուն, խիստ սրտաճմլիկ
տեսարաններ կը պարզսւէին
երրեԼա, թուրք
ոստիկաններու
կոզմէ • Ասոնք միչտ կը պատէին
փողոցները
|լ
ուրոր գեղեցիկ
ՀայուՀի
մը (գաղթական)
նշմա­
րէ ին, գիչեր ատեն անոր բնակարանին
դուռը կը զարնէին, տեսած
կինը կը պաՀանքէին և պաՀականոց
կը տանէին՝ Հարցուփորձ
ընե­
լու պատրուակով* Այգ անբարոյական
Լ վաւաշոտ
սրիկաները*
երբեւէ կըյա քողէ ին գոՀացնե լու իրենց անասնական
կիրքերը
և
ՀայոլՀին
նորէն ետ կը զրկէին*
Այգ
միքոցին* Մ ուշ»՛ զշէն ց ի Գասպարի
երկու
Հարսներն ալ
քաղաք ապաստանած
էին և մեր թաղեցի Տէր Աւետիս
քաՀ ան այի
տան
մէք Հիւրընկալուած
էին* Իմացանք
որ անոնց ալ դպչիլ
ուզեր
էին։ Անմիքապէո
տունս փոխադրել
տուի Լ պատսպարեցի
Հ.
Բ. Ը* Միութեան
դրամէն,
որոլն մեծ մասը զէնքի ևպա­
րէնի գնումի յատկացուցած
էինք, ձԴաացած գումարն ալ, երկու
Հարիւր
լիրայի 1
ա
փ> յ
աա
Կ
ա
ցուցինք
այս դաղ թակ անն ե րու սնուն­
դին , քանի որ ՀետզՀետէ կը մեծնար այգ
գաղթականներուն
թիւը ե, կըզԳ
ա
յիոք որ տեղացի ժողովուրդի
պարէնն ալ սպա­
ռելու վիճակի
մէք էրէ
Դ»1.Ո1«1ւ>
Հա ճի Տ ա կոբի հեա կթ իւորնրոակցինք ւ(|ւշա.– Ջա ոսզա–
օակ
հա ւզս.– Պզտիկ աղաք Խաս զի ւ դ կր ղւ՝կհւք. ֊
Պահարաններ ս| աաւ*ասաե| կուաաւք.—
Անակնկալներով
լեցուն այդ օրերուն՝ կը զգուշանայի
չու*՛
կան երթալէ*
Խանութին ծառան, Յարութիւն
անունով, Հոգ կը
տանէր խանութիս, իսկ ես, վտանգը կանխազդալօվ,
օրերս կ՝ան­
ցընէ ի մեր պարտէզին
մէք շինել տուած փայտաշէն
սենեակի
մը
Fonds A.R.A.M