296
8
աւ*օ6 |ւ Պ ա ա մ ո ւ ք փ լ Օ
ո
Մանուկ
Շառոյեանի
ֆ
կորիւնի
(
Գոմսեցի)
Հեա
ք
միչտ գաղտնի ժոֆ
ղոֆլեր կը ոարքէինք*
կորիւն
1
ւ Մ
անուկ
,
երրենԴտ ՌուբԷնի Լ Փաս
փա զեւսն ի գումարած
գազանի
մոզուէլե
րուն կըմասնակ ոէ ին*
իբրեւ
ան գա ձներ
ձւ
անոնս
Ժողուխե րուն
ապարգիլն
ըլ/աչը
մեզի կը
յայանէին,
ըսելով որ կարելի կ
ԸԱ
ա
Ր
գրութիւնը
քիչ մը բարե
լաւեր եթէ գրամ
ձեռք
բերուէր*
Հայկական
Բարեգործական
ԸնգՀանուր
Միութեան
քաղաքիս
մասնաճիւղի
վարչութեան
գանձապաՀը
լին ելուս,
մոաալորասլէս
Հազար օսմանեան
լիրայի չափ գումար
մը կը գանուէր
գեռ իմ
ե. վարչութեան
աաենապեա
Նաղարէթ
էֆէնաի
Փէչիչեանի
արա–
մագրութեան
աակ* Այգ գրամը
կեգրսնէն
ղրկուած
էր մ աման ար
կին* արկածեալ
գիւղերու
ժողովուրդին
ՀացաՀաաիկ
գնել֊բաչ–
խելոլ եւ Հայերու
անչարժ
կալուածները*
Երկրագործական
պան–
քայէն
1
ւ
թուրքերու
բ՚ւնա
զ րաւուՍՆե
րէն փրկելով*
նորէն
նախ
կին աէ րերուն
վերադարձնելու
նպատակով»
ղրկուած
գումարը
լքնա ցած էր մեր քով ե այս պատերազմի
ընթացքին*
արդէն այգ
նպատակներուն
Հետապնդումը
անկարելի
էր, որովհետեւ դատա
րանները
արգիլած
էին որեւէ
առուծախ,
մինչեւ
պատերազմին
վերջաւորութեան
ը*
Այդ պատճառով
ալ
է
որին
մէկը , ես ինքս խորՀեցայ որ ազգին
գրամը, այս նեղ պարագային,
աւելի
ուրիչ
ի
❁
նչ օգաակար նպա.
տակի
կարելի է յատկացնել
*
Եթէ մողովոլրգը
փրկուի
1
ւ
մենք
"
էք. ՚էեանք,
արդէն թէ՛
Բարեգործական
Միոլթիլնը
և թէ՛ մենք,
բոլորս, մերնպատակին
Հասած՛ կ ԱԼԼ՚՚՚^՚Ք՛ Ի
ս
կ եթէ փճսւնանք^ այդ
դրաւէե ալ մեզ Հեա պիտի
ո չնչանայ
եւ որեւէ նպատակ
ի
պիտի
չծառայէ»
Հետեւաբար,
կեդրոնի
Հանդէպ
ամէն
պատասխանատը*
ւութիւն
ստանձնելու
որոչսւմ
տալով,
մտադրոլթիւնս
Հայտնեցի
ընկերս
Հաճի
Տ՚սկոր
կոասյեանին*
Անչոլչա ան ալ չաա ուրախացաւ,
միայն
թելադրեց
օՅր ըն
կերներուս
միտքը պատրաստեմ
նախապէս
եւ ըստ
այնմ * Գ
ո
րձի
ձ եռն ար կ եմ*)
Այլեւս
սիրտս անՀանգիստ էր* ոլէտք էր գիչեր
ցերեկ
աչխատէի
եւ վարչութեան
անգանՂտերուն
Հաւանութիւնը
ապաՀովէի
նախա
տէս* ինչպէս
յայտնեցիդ
վարչութեան
անգամներն
էինք
Նազարէթ
էֆէնտի
Բէչիչեան,
Ցակոբ Տէր Տէաքարեան
,
կարապետ
էֆէնաի
Թիւթիլնճեան,
Մկրաիչ
էֆէնաի
Ամրիկեան
1
լ
»
ես, իսկ Ներսէս
Սրբազանն
ալ* մերնախագաՀն
էր »
Բոլորին ալ բնաւորութեան
ծանոթ
էի, աւելի՝
Նաղարէթ
էֆէնտիէն
կը կասկածէի
եր չընգոլնէր
•
Մենք ալ՝ վերքին
որսւս,\
կքեցինք
զայն* Նախ, Ցակոբ Տէր
Զաքարեանի
,
Թ
իւթիւնճեանի
Fonds A.R.A.M