264
Տ ա ւ - օճի Պ ա տ մ ո ւ թ ի ւ ն ք
Ըլլալով,
այգ միքոցին
ողք
՛
մնացածները
փուք բամասնու
թիւն կը
կազմէին, —օրինակ,
Հիս ե րուն
մէք՝ աչքի
ինկողներէն
ենացած
էինք
Մուչ քաղաքացի
Կոտոյեան
Հաճի Օակոր
ւ
Պոլէեան
Մ ձօն
(
Գեղամ Տէր Կարասլեաեան
և. ես* Միսակ
Բդէեան,
Գոմսեցի Կո­
րիէն, Աեմալ
գիւղացի
Մանուկը,
կառնենցի
Մկրտիչ
Աողոմոնեան,
եւայլն,
որոնք
անցեալին
մէք իրենց
կաչիին
վրայ
զգացած
էին
թուրքերուն
զուլՈւձԴէերը,
ե. բնաւ
երրեք Հաւատք
չունէին ք
թուր­
քերու
անկեղծութեան
վրայ * է/ւ քանի որնորագիր
անդաւՈւե րը,
որոնք
անցեալին
մէք բնաւ
երբեք
նեզութիւն
ձւ
չարչարանք տե­
սա ե չէին,
մեեասՀսանութիլն
կը կազմէ ին, գործ իչները՝ այգ կարգի
մարգոց
քուէնե րով, շարունակ կը քլատէին
մեր դի յո ո ղու թ
իւն­
նե րը
|լ
դաղանասլէս
պատրաստուելու
մեր առաքարկներուն
միչտ
Հակակարծիք
էին*
Այգ պատճառով ալ կազմակերպութեան
մէք բաժանում
առաք
եկաւ,
Հին ե նոր մտածե լակերպ
ի խնդիր
յա ր ոլցուե ցաւ*
Հ
Երկու
կողմերը
սկսան
անուղղակի
կերպով
զիրար
Հարուա­
ծել*
Նորերը
սկսան
Հին գործիչներէն
դրամական,
զէնքի
Հաշիւ­
ներ պաՀանքել*
Այս կարգէն էր
1904
^Թ
Թիֆլիսէն
Պ՛՛լիս
ղրկուած
ե. ձեռքովս
Ա ասուն ի դէպքին
ծ աիէ սոլա ծ
6000
ռուբլիի
Հաշիւը^
որուն
ընկալագիրները
փճացաձ
ոլլալով^ չէի կրցած
ներկայաց­
ներ
Անչուչա,
իրենց
դիտաւորութիւնը
Հին ընկերները
արատա–
լորել
1
ւ վարկաբեկ
ընել էր միայն, երբ այլեւս
Հալածանքը
դադ–
րած էր, մէկ գործ ի չի փոխարէն*
Հարիւրաւորներ
ծլեր , մէք տեղ
ելեր էին, եւ յեղափոխական
կոչումը՝
իրենց
անձնականէ
Հ՛աշիւնե­
րուն
Համար կըչաՀագործ
Էին, ե գիրք
գրաւելով՝
Հազարներ կը
Կ
Ա
գիղէի^ո
այքն Աիմէոն
Տէալարեանն էր որ երկար ատեն քաղաք Ասա–
լով՝ ան շաՀա խնդրո
րէն ծառայեց
ազգին*
Ատկէ զատ, երբ կը տեսնեն որ Հիներս
կոյր
գործիք
չէինք
դառնար
իրենց ե, չէինք
ուզեր
դառնալ,
եւ առաւել
եւս կը նա–
խընտրէինք
մեր ծննդավայրին
գործերը
ուղղակի
մենք վարել*
մեր
ունեցած
վարձառութեամբ
ե. չանսալ
իրենց*
անոնք ա՛ լ աւելի կը
գրգռուէին
մեզի դէմ, որուն
Հետեւանքն
եղաւ մեր
չէզոքացումը*
Մեր գաղափարակից
ընկերներէն
գիւղ
բնակողները
իրենց
Հողագործական
աշխատանքներով
զբաղեցան
,
փոկ ես
կոբ Կոաոյեան ալ մեր սեփական
գործեր ով* քաղաքին
մէք, գքին–
չեւ որ 1914»\ֆի1գէպքերը
յանկարծակի
գաՀավիժելով,
անոնք
նոր
ըմբռնեցին
իրենց կարճատես
արարքը ե նորէն
| գիտեցին
մես
ղի, քանի որ նորերը
այլեւս
մէ ք տեղս չերեւցան,
ինչու որ վտանս։
գի մամը
Հնչած էր* Բայց ուչ էր, ափսոս**
Fonds A.R.A.M