- 61 -
Հոման
իչ անուն
գործածած
են բացատրելու
Համար
այն եըկի–
րբ, որ երկու
գաւառներն
ալ իր մէջ կր ր ո վանդակէ
ր
։
Այս
պատճառով
յ րստ ինքեան,
Հաւանական
պէտ ք
է ին ք
Համարել
թէ՝
Գիոն
կասիոս
Տօբ116Ո6–^
տեգ
գործածած
է
Տօբ1ւՑՈ6Ո6
ձեւը, որ Հնոց ծանօթ
էր ամենէն
ուչ բ. դարէն
սկսեալ (Աո իա֊
նոս)։
Տօբհ&Ո6Ո6–^ / - Տօբ1ւ6Ո6–
ի մէչ\ եղած
իրական
տարբե­
րութիւնը
յոյն
մատենագիրք,
առածին
անգամ
յընթացս
^«
գարու,
պայծառ
ըմբռնեցին
297 -
ին , իւ աղաղո
ւ թեամ
բն ա յս եր֊
կռւ գաւառներուն
Լոռռմոց
պետութեան
անցնելէն
ետքը
(
տես՝
Լ իւբչմ
ան)
։
Հայ պատմագիբնեբր
այս երկու
անունները,
այսինքն
ասոնց
Հայերէն
Համազօրները
ուղիղ կը գո բծածէ
ին
։
Այսպէս
,
ամենէն
Հին Հայ պատմիչը՝
Փաւստոս,
Ծ՚՚փք
կոչուած
երկու
գաւառները
իրարմէ
ակներեւ
կերպով
կը զա֊
զանէ
վերադիրներ
դնելով։
կորիւն
և. Եղիչէ
Ծ
ո
փք՚հ
ամենեւին
չեն
յիչեր,
ի"կ Ագաթ անգեղս
ս , ֆարպեցի,
ի) ո ր են ա ց ի և–
այլն,
ԿԸ յէԺ՛"
մ
է""/*՛
Եոփք։
Փաւստոս
Տհօբ1ւՑՈ6Ո6–*՛
կը կ"չէ
Մեծ Ծոփք
,
իսկ
արեւմտեան
գաւառը
կ՚անուանէ
կա՛մ
Ծոփք ՇաՏեայ,
կա՛մ
Ծոփք Շաքաւնւոց,
կա՛մ
Միւս Ծոփք։
Այս երկու–
գաւառներու.
գէրքէ"
նկաամ ամ բ գա բձեա
լ
տեղեկութիւն
կուտայ
Փ՚ուստռս
,
ո
ր չ՚"՚" մը գաւառներ
աշխար­
հագրական
կարգով
արեւելքէն
գէպի
Արեւմուտք
եւ Հիւսիս
կը
թուէ,
այսինքն՝
Աղձնիք,
Ծոփք Մեծ, Անգեղ
Տուն,
Ծոփք
&
ա֊
Հունւոո,
Մղուբ,
Գա ր անաղէ գ,
էկեղեաց։
Մեծ Ծոփքը,
ուր հեն. գ. գարուն,
արեւելեան
գաւառն էր
ընդմէջ՝
Աղձնիքի
(
Պտտման—Աուի
արեւելակողմը)
էւ Անգեղ
Տ՛ոն
(
ԶԻբենԷ
—
Աուի
վրայ), և գէպի
Հարաւ՝
Տիգրիսէն
անգին,
Աա–
սիռս
լհռներուն
մէջ կբ ձգուէբ,
ուր էր Ա՝եծ
Եոփաց
վերա֊
բհրող
Բնաբեղ
ամրոցը,
ի
ս
կ Եոփք^
1
էր ա բեւմտեւսն
գաւառն
բնղմէջ
Անձիտի՝
Հարաւէն
1
ւ իյղուբի՝
Ար ած ան ի ի
Հիւսիսա­
կողմ
էն։
Բիւզանգացիք
արեւելեան
գաւառը
Տօբ1ւ5ւ116Ո6
անունով
կը
յ ի չ հ ն , ինչպէս
387–
^*՛
՚
հրոտիանոս,
Վտղենտինիանոս
էւ
ԹԷո֊
գոս
կայսրերու
պատասխանագիրին
մէջ առ սատրապն
Գագ–
գանա (որ է Տ ի֊քիկոս),
այս երկու
գալառնե
բ ը կը
յիչուին
ՏօբհշՈՏ
ե.
Տօբհ
»
Ո6Ո&(*)
անունով,
Ասորիք
այս երկու
գաւառնհ
բ ը իրարմէ
կը
ղանաղտնեն
( * )
Հոս եր ՄուՖարղինը = Մարտիրոսաց քաղաքը։
Fonds A.R.A.M