- 51 -
Աւ հա ա բան
ի մը մ ԷՀ, ուր կը կարդանք.
«
Յիշատակարանս օրե–
ցաւ իյաս՞ոււ՚ն Բայու, ի պարոնութեան որդւոյ պարոն ճխքշիդ/պե–
կին, ՈՐ Հիւսեյն &անՊեկ ա ս են։ Աստուած
զինքն հաստատ պառե
ի պարոնութեան վերայ՝ Հայոց ազգ իս հայքար ՈՐ խիստ կու սիրե,
կու ոնդունե։ Աստուած զիււ՛ աւրն ՃՌ (100000) անե, զ ի ւ ր թա­
ւ՛ութիւն աւրհնե եւհաստատ պահե լքինչեւ. իխոր ծ երութե ան» (Թո–
րոս Աւյթար, Բ.
ԷՀ,
395)
<
Հա լ. ան օրէն Բա չու, ի քիւրտ
իշխանութիւնը
բաւական
կա­
նուխ
՛
ե ո ւ՛ււ ճ ու,ած
շրջաններէն
մէկը
պէտք
է
բ լ ր ո յ ։
Ն՚՚յնպԼս
՚
Աոփաց
պատմական
|Լն(յ1յւլ Տուն
գ ա ւ ա ռ ը
(
այժմ
էկըլ կամ Ակչ), որ Ամիթի
(
Տ իարպէքիբ)
Հիւսիսային
աբեւմաեան
կողմ բ կը գանուէր,
Հին Տիարպէքիր
վ
|ւ | սւ յ հ թ |ւն
և՛ն թ ար կ ո ւ ած է,
սակայն
անուանապէս
,
վասնզի
ունէր
յատուկ
քւ|ււէ*|ւււքեթ,
այ­
սինքն՝
անկախութիւն
իր մասնաւոր
քի֊-րա
աէկին
իշխանու–
թ ե ա ն տակ
/
Այս
քի
լ
րա
ա
է^1Ը կրնար
Հանել,
պատերազմի
ատեն,
միԿւ–
չեւ
1000
Հրացանակիր
(
թիեՖենկ&ի)։ է կ |
կամ
Ակ|
գ ա ւ ա ռ ը
Տիար–
ա
է ք է ր Ւ փ
ա
1 ՚
ս
յ ո ւ թենԷն բաժնուեցաւ
ե֊ ենթարկուեցաւ
(
ք ԼԱ 8 հհ
էւք հն ի
կոչուած
պաշտօն
ատ ա րի մը, ո բուն
ենթ
է
սկա
յ Էին
նաեւ
Խարբերգ,
Ջերմուկ,
Ջնքուզ,
Արչնի։
իշխանութեան
մէջ իշխանութիւն
մը ն էր իրապէս։
էկիլ՝
1656
^5>
առաջ
,
բա ր գաւ աճ ք ա ղ ա ք
մ ը ն էր ,
բայց
սովի
մր Հե­
տեւանքով
բնակ
իչներր
ց բ ուեցան
ե. Հայոց
թիւր
2 5 0 ֊ 4 ՜
^ ՛ 60
տու–
նի
իջաւ։
էկչի
մօտ,
լերան
մր կատարը,
կը գտնուէր
քիւրտ
պէկին
բերգը)
բնական
1
ւ արհեստական
պարիսպներով
շրջապատուած։
Այս
ք ր ա ա կ ա ն
անկախ
պէկութ
իւննե
ր ու կարգին,
Չար–
ս ա ն ճ ա գ գաւառ
ր՝ իր
ք^եո*|ւ
գ ւ ս ւ ա ռ ա գ լուխ
քաղաքով,
ունէր
իր
անկախ
ք իւ բ ա պէկր
Օսմանեան
տ ի ր §սպե տ ո ւ թ ե ան տակ
/
Այս
կապակցութեամբ
կր
յիշատակուին
նաեւ
Հետեւեալ
բաժան
ուեՂւե
ր ը* —
ՄԵԵԿեՐՏ
ի գիրս
Օսմանեանց
Մազկերտ,
կոչի
նաեւ
Գա–
ոսզօր.
ոմանք
կոչեցեն
զ՛*՛"
ՄԺնկերտ
"
բ "՚յլ է ի "մանէ
ե. է ի
Բասեն։
է մի ի Հին գ ա ւ ա ռ ա ց ն
փաշայութեան
Տիարպէքիրոյ
ե.է գլխաւոր
գաւառ
եւ վիճակ
ի Զար Սանճագին։
Միօրեայ
Հե­
ռի ի Մեծկեբտէ
աստի
որպէս
ի Փերիէ՝
է վ ա ն ք կոչեցեալ
Հս1|–
ԼՈւփ վանք
ի լեռն
ամ
էջ
Լւ յան տ առա
իւ իա
տեղւոջ՝
ի մ էջ
բնա–
Fonds A.R.A.M