ՏԱՐՕՆԻ ԱՇԽԱՐՀԻ
937
որ մեզ կա ր ես ւս ր գտնել՛
բայց
մե բ չ՛" ր բախտէն
,
մեզի
Հետ
ղ ան ո ւ֊ ո ղ մե բ
դրկից
Թ ՚ ՚ ՚ - խ ի կ
մայրիկին
շունր,
որ
գ ք ՚ ՚ ՜ ղ ր *էհա լով , ասգին-անդին
ա–
նօթի
թափառելովդ
չեմ գիտեր
ի՛՛նչ
բնազդով
սաբր
կ՚ելլէ
ե
Թու՛ի՛ ի կ
մա
յ ր իկ ի
Հոտ ր առնել
ով՝
մե բ քա րա
յ բ ի
գր ան
առ $ն լ կ ր նստի
ե
կր
սկսի
Հ՚սչե
լ։
փ իւ֊բտե
ր ր շան
Հաչո ց ի ուղղութ
եամբ եկան
ե քա ր ա յ բ ի
առ^եւ
կեցան։
Երկու
ղ ին ուած
՛
ք* իւ բա ե ր էին։
Մեզ
ք ՚ ՚ ՚ բ ՚ ո յ ր է ն
դուրս
Հանեցին
ե չո՛րքով
կեցուցին։
Շ՛" ր քէն զատեց ին Թու՜խիկին
Հարսը
ե
""1
^իկ
մը ե պատուիբեցին
որ մեր տեղէն
չ չ արժինք
,
մինչեւ
իրենք
դառնան
։
Հա
ր
սն ու
" ՚
զ ^ իկ ր ք՛" * քչ ե ց ին մօտ իկ ծառի
մր տակ
բ
ա
ի բեն ց
գազանա
յ ին կիրքը
գոՀացնե
լու Համար։
Մ ինչ ա յգ
;
Ար ամ ր , որ
իր
իյ ումբով
մեզմէ
քի$
մ բ բարձս
կատ
ա ր ին ՛էր՛" յ նստած՝
որո՜։ աւզան
Հ րե չտ ակ ի
՛
զէ" մեր
վրայ
կը Հսկէ ր
գ
քիւրտերու
՛
էր՛" յ յարձակեցաւ
,
երկուքն
ալ չ ան ս ատակ
բբաւ
,
երկու
Հա յ ո ւ Հ ին ե ր ր
անս։ ր ս՛ա առաւ
ե
եկաւ
մեր ք ո վ ե մեզ ալ իր Հետ
վ ե բ ին դիրքերը
տարաւ։
Հ^ունր
տեղն
ու
տ եզր ս պանն՜ ե՜ ց ին ^ ո ր նո ր
՛
ի ո ր ձան ք
մ ր Հրե րէ մե բ գլխ
ո
ւ ն ։
ճՈ՚-բիչ
օր մբ մեր
գի՛՛դի
մէ9 լեցուած
Օ
ե բ բ
Լ
ւլ ն ե բ ր լեռր
եկան
**
ա յ որսալու
Համար։
Այգ
°
Ր Ը
է մ
չ
ա ր բ ա խտէն^ բռնու
Լ
՛
ց՛" յ անոն ցմէ
ե
խումբ
մբ աղուներու
Հետ
բերուեցայ
Աորտ՚որ։
((
Չեր
քէզ ազան
Աք՚իֆ
կբ կոչուէր*
դի"
"
րպէ"
ծառայ
պս՚Հեց*
*
Լրաս
զ. լու ի։ ս էիս խեց ին ,
չ1
1
բքէզի
Հա գուստ
Հագցուց
ին , փափախ
մ ր
գլուխս
գ բ ին ^ անունս՛
ալ Ար իֆ մկրտեցին։
՛
Բ՛ոնի
մր օրէն
Է^՚ՔԴԷ^՚Ք"
գտա
յ
5
ուժե բ ս վ ե բան ո ր ո գուեց ան * ա լ կ բ նա
յ ի աշխատ
ի լ։
Այ"
՛՛՛
ն ՛դ ի՜
տան
Չ
ե բ
քէ զն ե
բ
ը սկսած
է ին ամ է ն օր լ եռ ր
բոշ
րձ
ր
ան ա լ
ե պա
՝*
ուած
Հ՛"
յ
ե բ
բ ան ՛գանգ իստ
ընե լ ։ Արամբ
Հասկցած
էր թէ " է յ ս չա ր
ի ք ի
արմ ատ
ր
ո՛ւր
Է ր ։ իրիկուն
մը երբ
ՉեբքԷզնեբը
խարոյկ
վառած
էին ե
անոր
չուրեր
կ՛ ուտէ ին ու
կր
խ
մ
է՛ին
1
ւ իբեՆց
քա ^ագո
բծութ
իւննե
բ ր
կր պատ­
մէին
ի
րա բու
5
Արամբ
կէս
զ
ի
շ
ե բ
ին
գ
ի
-
ղը
կ՛
ի
^
ս
է է
Բ
խում բով,
կր
շրջապատէ
գ
ի
՚֊
զը
ե
մութին
մէԳէն
կր՛՛՛կի
չ
ու
Բ^
Հաւ՛ս քսւողն
ե
բ
ուե
փր՚՚՚յ
Համազարկ
կը բանայ։
ՉեբքԷզնեբը
անակնկալի
եկած՝
իրար
ան­
ցանք
" ՚ ՚ ՚
յ չ ե բ ր
լծեցին
ե. Աորաաբէն
գուբս
եկան, տասնեակ
մը դիակ­
ներ
Հոն թողլով։
ՉեբքԷզնեբը
եկան
տեղաւս
բ
ուե ցան
Ալբան
գի՚֊դր։
ԶԻ"
է
Իրենց
Հետ
բերին,
չկբց՚՚՚յ
փ՛՛՛խ
՛
լի
Լ*
Այսպիսով
Արամբ
Աոր­
տա
բ
գ ի ՚ ֊ ղ ը
մ ՚ ՚ ՚ ք բ ե ց ։ Այդ
դէպքէն
յետոյ
,
ոչ մէկ
Թ ՚ ՚ ՚ ֊ բ ք
կ՛՛՛մ
"
Ի իւ բա
չէ
ր
Համա րձակե ր Աո րտա
բ
էն ան ցն իլ։
ՀՀԱւբան
գիւղ
եղած
մ
ի
^ոց
իս
;
ծանօթացա
յ իմ տար
իքի աւր
ան֊
ց ի
ազու
մ
ր
Հետ
ա
ո ր
՝
քՀ իւր տի
մը
ք՚՚՚է
կը գտնուէր
։
Այգ
տղան
ինծի
պատմեց
Ալբանի
կռուի
ե կոտորածի
մասին։
ՀՀԱւբան
ի
Հա յութ իւն ը երբ
էլ՛ իմանայ
թէ Ա շո յ դաշտի
Գ
է՚՜դե ր ը
կր կոտորուին,
ամրողֆ
ժողովուրդը
եկեղեցի
կը լեցնեն
ե.
տղամարդիկ
ինքնապաշտպան
ութ եան
կր դ
ի
մեն
։
Աս/զմամ
թ ե ր ք ը
քիէ
ԸԼԼ՚"
1"
լ
"
Հա­
զիւ֊
տասներ
կու
օր կր դ իմադբեն
ե բոլորն
ալ կր սպաննուին։
Աչքե­
րովս
տեսայ
որ թէ եկեղեցին
ե թէ տունեբր
լեցուած
էին
դիակներով։
Fonds A.R.A.M