Տ Ա Ր Օ ՆԻ
Ա Շ Խ Ա Ր Հ Ի
89
րէ կոճակն
և ր ուն վրա
յ կր փա յ լէ ր մւսՀ իկր։ Ան կեցաւ իր պաշտօնատե–
ՂՒ Ւ^
։
առք եւ , Լւ կաաարեա
լ լրքութեամ
ր մր բա րեւե ց մեզ ,
մ ինչ
մենք*
խո բաուբո րա սալայատակի
մր ւէրայ էն գէպի
կեգրոնական
շուկան կր
բարձ բանա
յ ինք
յ
Համեստ
աուներ կր ծածկեն
կողաՆակի
Հովիտներ,
ուր կր բար­
ձրանան
երկար ու բար էսկ կաղամախ
իներ
։
Գլխաւոր
Հովիտ ին մէք կր
տարատուին
ծխախոտ
ի կանաչ
արտերը։
Խոշոր
տեբեւներբ
արգէն Հա­
ւաքուած
էին, թ ՚ ՚ ղ լ
ո
վ
Օ՚բկ
տունկեր։
Առաքին
խիստ
ցուրտին
առք
եւ*
ցօղուններ
ը սկսած էին թոռմ
իլ ։
^քառերուն
վրա յ քիչ տերեւ
անա֊
ցած էր,
Ի "Կ
կաղամախիներ
բ բո լ ո բո վ ին մերկ
էին ։
Տու֊նեբը
շինուած
են կլոր,
ողորկ
քաբերէ,
ծեփուած
ցեխով։
էք ու կա յ ի աս լա յա ա ակը
ամէն ա ե ս ա կ աղտեղութեան
մէք կը լողա ր ։
Զորս
գին
եզան
սայլեր,
ձ՚՚՚բդի
կ
ո
յ
ա
ս
բ , մորթուած
կեն գան ին ե ր ո ւ կա չին ե ր՝
աղի քն ե բ ո վ լեցուն
։
էք չո
յ չու կան կը բաղկանա
յ Հասա բակ կրպակն եր է՝
չտրուած
մզկիթին
շ
ոլ
–
բքբ*
Ամեն էն Հարուստ
վաճառականբ
Հայ մըն էր՛
որուն
խանութը
սակայն կը նմանէր
պտղավաճառ
ի մը խանութին։
Հոն,
տախտակա
մ ած ին վրա յ , նստած
Է բ փա յ լուն
Համազգե ստով
ղօ ր տվա ր մը,
ծալապատիկ,
ե խանութպանին
Հետ կբ խօսակցէ
բ ։ Այգ զՕրավարր
նոյն
ինքն
զինուորական
Հրամանատարն
էր։ Հրապարակը
լեցուած
էր Հան–
գ ի ս ա տ ե սն ե ր ո վ ։ կ ա լւ մ ի բ ե կապս յա բամպակէ
Հագուսանե
ր ։ Ղ՚է չ " ն րն՛֊,
գառութեան
,
վատառողք
պայմաններու
էւ յարատեւ
աչխաաանքի
բե֊
բ ումով՝ կ ին ե ր ո ւ բնական
չնո բ Հնե բ ը խաթա բ ուած
Է ին ։ Է) ատ
ցաւագին
տ պա
լ ո ր ո ւ թ ի ւ ն կը գո բծէ ա յո քան թ չուառ ա ր ա ր ածն ե բո ւ տեսքը։
Եր՜՛
կա՜ բ ատեն
մե ր "՛չքին
առքեւ էն չՀ եռա ցաւ պատկե բ ը Աչ ե ց ի կ ին ե ր ո ւ
վչտազ ին գէմքեբ ուն ե Հերա բձակ
մ աղե բ ուն
։
կառավա
ր ական պա շ տօն ատ ուն ը ա ռ ա քն ո ր գ ո ւ ե ց ան ք ընգ ո
լնուե­
լու
Համար
Մ չ"
յ սանճագ ի Ա՛իւթես արըֆ էն , որ
ք " ՚ ղ ՚ " ք՛" յ ի"
ամենա֊
բարձր
պա չտ օն եան էբ։
Փ՚"
յ
ս
՚
է աղտոտ սան գուղէ
մ ը ՛էէ՛ ր բարձրացանք
ե մտ ան ք ա ֊
ռաքին
յ՚՚՚րկը*
Ղ՝ "՛տա բ կ ա չ բ ք ի կ ե աննկարագրելի
ամբոխ
մը կբ վբխ–
տար մեր Հ
ոլ
–
րքբ
։
Թանձր
վարագոյրը
մէկ կողմ
քաշուեցաւ
ե
ներս
մտանք
ընգ ուն արանը։
Բազմոցին
վ բ ՚" յ նստած կը ա ե սնէ ինք
բ ա զմա–
թիւ
գէմքեբ,
որոնցմէ
մին Միւթեսաբըֆն
էբ։ Ան գէր ե ծերուկ
մարգ
մ բն էր, ֆէսով ե եւ բո ւզա կան Հասա ր ա կ վ էէր ա ր կա.ո վ
։
Անոր խրոխտ
գիմագիծբ,
անբնականօրէն
խոչոբ
ակունքները
ե
ապուշ
աչքերու
խորշոմաւոր
թանձր
կոպերը՝ գէշ տպաւո ր ութ իւն գո ր–
ծեցին
վրանիս։
Երկ՚՚՚Բ
նստակեաց
կեանքը
ընգլայնած
էբ
ստամոքսը
ե գլխուն
ցանցառ
մազե բ բ բո լ որ"վին "պիտակ
էին։
Անոր ձախ կողմ
ր
նստած էր կորովի
երիտասարգ
մ ր՝ նոյնպէս
ֆէսով,
իսկ աք
կողմը՝
ւքո||Ա1
մը, ճերմակ փաթթ ոցով ե սեւ վերարկուով։
Առաք ինը իր քար­
տուղարն
էր,իոկ
երկրորդը
-
նուրբ
գիմագծերռվ
կա րճտՀասակ
մա ր գ
մը՝ որ մերամբողք
խօսակցութեան
րնթացքին
ոչ մէկ ձայն
Հանեց —
նոյն
ինքն Աշո յԱ իւֆթին
էր։Այ"
կեգրոնական
խռւմբին
երկու
կողմերը
Fonds A.R.A.M