920
ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆ
յե ր ուն
.(՚՚՚
ղթե
լ , լուր
ղրկած
են Ա*ուչ
Ա. Օգն ութ իւն իյն գր ած
կառավւս–
ր ութ են էն , որ ան միրապէս
օգնական
ուժեր
կր Հաս ոն է ՛Բ իւ րաե ր ուն տ
Ե*– կ"– ի*– ր շուտով
վե ր սկսաւ
։
((
Հայերը
ոչ միայն
յազողն
զան
իրենց
գ ի ր քե ր ր պաՀել,
այլեւ
սաիպեցին
թուրք
ղինռւորները
որ լքեն
իրենց
գ ի Ր քե ր ր էւ նաՀան
9
են ։
Աո ոն ց ն պէս տ ակն Էր Հայ ս պա՛հն ե լ ^ չեղա՛ ւ Ալ իֆան ց ի , թո՛ ղ բլլ՚"
յ ու֊
ր իչ Գ Ի
լ
Գ
ա
3
ի * փան ի որ ԱլիԳյսն ց ինե ր ր չեն ուղեր գ իւր աւ սպաննուի
լ,
Հոգ չէ , կ՛" յ ին ա յնպիս ի ա ե ղ ե ր , ուր կ րն ա յ ին
դիւրութեամբ
Հայ
ս պ անն ե լ , Հեաեւա բա ր լքեց ին մեր գ ի ւ ղ ր ե
ի ր են ց
գէն քե բ բ ուր ի չ
գիւղերու
վրայ
դա ր ձ ո լցին
։
Ա՛աս
մ բ ՛Բ իւ րաե ր մնա ցին
մեղ ի՝
զբաղե­
լու
մ ին չեւ
երեկոյ,
որ աա ե՛հ Հեռա ցան
ի բեն ք ո։ լ ։
((
Իրրորղ
օր, Մշեցի
չեթէպաչի
Ա՚աչիտ
էֆենաին
իր
զինուորնե֊
րով
եկաւ մեր գիւղին
վբայ։
ք*ր զինուոբներէն
23
Հոգի
սպաննուեցան
,
ի ս կ Հա յեբէն
ո՛ չ մէկ զոՀ , մ իա
յն ա յն
Հա յեր ր սպաննուեցան
,
որոնք
Գ ի՛֊ զէն դուրս
կբ գան ու է ին ի բ րեւ Հովիւ կամ փ ա իւ ս ա ա կան
։
((
Գի չ եր ատեն , գ իւզա ց ի ք դուրս
կ * ե լլ է ին գ իւղէն
էւ թ շն ամի
ս պանն ուածն ե ր ու զէն քե ր բ կ* առնէ ին ու մեզի կբ բե րէ ին ։ Հա յ կան ո ւ չ բ
ակնդէտ
կբ սպասէ ր ք ի լ բա ի մ բ ի յն ա լո ւ ն , ո րպէս զի իւ ի զա ի։ է ր ան ո բ
մարմնին
վրայ էւ թ Է՛ Հեծած
ձին ե. թէ կրած
գէնքերբ
աոնէր
ե. վե­
րս» դառնա
ր ։ էք լ քիչ ալ չէ ին ս ա սէ կո ղ ՝Բ իւր ա ե բու գ ի ա կն ե ր բ ։ ՛Բ ի ւ ր ա ե ֊
ր բ, մութ բ կոխելուն,
յուսաՀատած՝
ձգեցին
Հեռացան,
եաեւնին
ա ա ս -
՚
հեակ
դիակներ
լքելով։
^Երբորդ
Օրուան
երեկո յեան,
Ց(* °նքէն
եկաւ
կարաւան
մ բ՝
բանակին
պարենով
բեռնաւո
բ ուած
։
Անոր կ* բն կե ր ան ա յ ին
17
ժանտար֊
մանե ր ե
20-30
"՚
լ Հա յեր , ո ր ոն ք ան գ ի ա ա կց՛՛է բա ր ե կան գ իւղին
մ Է ^
լեց
ււ ւ էւ ցան ։ Երբ մ ութ բ կոխե ց , Հ ա յերբ
ձ ե ր բ ա կ ա լե ց ին ա յ դ ժանաա
ր ֊
մանե բ բ ե բո լո ր՛է» ալ Հ ր ա ցւսն ի բռնե ց ին , Է "կ
Հ"՛ յեր ն ալ
մեր ինն
էէ֊
րու՚էւ
մ իա ցան է
((.
Այդ գիշեր
,
խո բ Հբդակ ցական
ժողով գ ո ւմ ա ր ե ց ին ե
իյռրՀելռվ
ո ր ո րեւ Է ի ր աւա խոՀութ
իւն ա յ լեւս ան կա րե
լ ի Է ի բ են ց ու թուրք
կա֊
ռավաբութեան
մի^եւ,
մանաւանդ
որ ամէն
կողմ էն եկող
փախստական֊
նե ր բ կր պւաէ ա մ է ին Համաաա
ր ած ^ա բդ ի մաս ին՝ առան
ղ
իյնա յելու
կի֊
ներուն
ե երախաներուն
ի
ս
կ, նաեւ
նկատելով
որ թէեւ
իրենք
ք՛՛՛նի
մբ Օր կրնան
դիմանալ,
բայց
վերջապէս
պիտի
յաղթուէին,
փախչիլն
ալ կա ր իճ ութ իւն է ը սե լով՝
ո ր ո չե ց ին լքել
գի
լ
գբ
ե Հեռանա
լ։
ԼՀ՚ԼթԱէխ եկեղեցի
եկան, մեզ ումէնքս
ալ դուրս
Հանեցին
ե բս ին
մեզի որ մեր Հոս մնա լբ վա ան գա ւ ռ բ է , բո լո բ ս ալ պիտի
սպաննէ
ին
իբրեւ
գ իմա գ բ ոզ ։ Եթէ ուր ի շ գ ի՚֊գե բ երթաք,
իբրեւ
ա յն գ իւզա ց ի ^
թերեւս
ձեզմ է ո մ անք ոզֆ մնան
։
իսկ մենք կբ ՛ի՛" խ չինք
,
ըսին
։
((
Այգ
բազմութենէն
ոմանք,
կիներ ե երախաներ
՛
քիւրտերէն
գրաւուած
ձիերու
վբայ
Հեծցնելով՝
իրենց
Հետ տարին : Ե"
^կԲ9
ա
յ
բն֊
կերանալ
իրենց,
թէեւ
քանիցս
առաջարկեցին։
Մօրս
Հիւանդ
ը լ լա լու՛է՛
Fonds A.R.A.M