878
ՊԱՏՄՈՒԹԻՒ՜Ն
ապ ր է լ ՛ ՛ ՛ յ "
ոլ
~ ՚" յ՝
ս
գաւառիս
մէ ^ 1ւ աէե ր ապ ր իլ ^ ո ր ոնցմէ
մէկն է
կուն–
տեմ
իրցի
Մ ֊ ՛հ"* ր բ ին եան ը ։
Այ** վերապրողները
նախ փ
ռ
քրիկ
ա
՚ "
ր / ՚ ք ի մէ ^ է ին
5
երբ գէպ–
քե ր ը աեղի
ււ ւն և•սան : Ան սնք ւիո բ ձ առ ութ իւն չունէ
ին ե֊ էէ ի՛** կ ր"*" (*
ըմ բռնե
լ աեղի
ունե ցած դ է պ ք ե ր ը ։ %յՈ յն իսկ աա ր ի քո ա անձե ր ր
մ իա
յն
ի րե՜ն ռ ա ե ս ած ը գիաեն
^ քան ի մը աուն ան գին կաա ո ր ուս* ծ ը չ գ իտեն էւ
իրաւունք
ունին։
Թուրքերը
կեանքի
բոլոր
ք^ելերր
կտրած
Էին և.
խաւարի
մէ^ ի ր են ց ոճիրը կը գո ր հ ա գ ր է ին ։
Այսօր
" ՚
յ գ գ է՚ղ քեր ու ը^՚գ Հանու ր պատկերը
պա ր ղ է ։ \քոյն մե­
թոտով
ոչնչացուց
ին մէկ միլիոն
Հայ։
Եթէ տարբերութիւն
մր կա յ ^
այն ալ անձնական
պարագաներն՝
են ^ անՀաաական
ողբերգութիւն
մ ը ^
֊
որ
իւ բ ա քան չ ի լ ր Հա
յ ր ու ն ի ե.կրնա
յ Հատ ո ր մը լե ցնե լ իր ս րտակեղե
ք
պատմ ութ ե ամբ ։
Մ չ" յ գ՛՛՛շ՛՛՛ի
Է՛՛Ր" Կ
ո
Ղ
^է մեծ
չր^ան–
Ս՛ ԿԱՐԱՊԵՏԻ ՇՐՋԱՆԻ
նեբու.% մէչ, գրհթէ
միեւնոյն
ժ.սմա֊
ԿՈՏՈՐԱԾԸ
նակ կը սկսէր
կոտորածը։
Ա
.
կարա­
պետի
շրջանի
գիւղերը
Ա
՚
ուչ
քաղաքի
դէպքէն
մէկ Օր առաք կ ՚ ենթ ար կ ո ւ ին խուժան
ի յա րձակուսՂաե բ ուն ։ Այդ
չր^ա
ն ին մէշ կեդրոն ա ցած է ին բ՛" ց ի մ օտ իկ քրտական
գիւղերու
բնա­
կիչներէն
5
նաեւ
Ջերքէղներ
ր էւԲաս են ի քրտական
ցեղախումբեր
ը ։
Հայ
ժողովուր դ ը ա ր գէն ղգա ցած էր վտանգը
ե֊ արտ ա ափ ե֊
կենգանի
երեսի
վրայ
թողած՝
իր գլխուն
ճար մը կը
փնտռէր։
Րւ\
ա
^՛ Ւ ին ք1է ա պա շտ պան ո ւթ էտան դա ս աւո ր ո ւ թ են էն գիտեն ք թէ
Ա
.
կարապետի
անտառը
ե. Աերկի
լեռը
ինքնապաչտպանութեան
Վայր
պիտի
դառնային
1
ւ այգ կողմէն
պիտի պա չտպան է ին Հրե՛՛՛նին
դի՚֊ղերը
մ ինչեւ
Ալ
բան
դ ի ՚ ֊ ղ ը ։
կառավարութիւնը
խորամանկ
էր։ Վ ՚ ՚ ՚ Բ Դ ՚ ՚ յ ի
դէ*ԴՔ
ռ
՛
Ր՝Ա
ԿՐ
սա
յՒ^*
ս» րթնցնե
լ է1 • Կ՛Ա բա պետ ի շուքին
տակ
ինկած
գիւղե բ ը էւ անոն ք
թէեւ
քիչ
թի
լոէ
Լ*
Բ
ա
յՕ Կ
ո
Ր
Ոէ
ԼՒ
կ՚՚–
ու
՚
ո
ղեերով
կրնային
ամրանալ
քանի մը
անառ իկ տեղե ր էւ. մեծ դժուա
ր ու թ իւնն ե ր սա եղծ ե լ ։ Այս ի"կ պ*" աճ առով
ամէն մէկ գիւ.ղի մէ^ կը ղրկէբ
երկու
պաշտօնեայ
եւկը յորդորէր
որ
ամէն
մարգ իր դորօ
ին նայի։
քըաղաղութեան
այգ քարողիչները
Վար–
գոյի
գէ՚Գքերր
աէ-ազակնե բու գոբծր
կը նկատէ ին էւ կը
յայտարարէին
թէ Վար գոյ
ի ^արգ ի Հեղ ին ակներ
ը պ իա ի պատժու
ին ։
Լ. Տօնիկեան
իր ճիմ տեսածներս
1915 -
^0)
գրքի"
մէֆ այգ
օրերու
պատկերը
կը գծէ այն չափովդ
ինչքան
կրնար
տեսնել
10-15
տարեկան
տղայ մը
դ
առանց
ամբող^
շՐ^
ա
^Ը
ընդգրկելու։
Աակսւյն մէկ
գ ի ՚ ֊ ղ ի պատաՀմունքը
կրկնութիւնն
է տասնեակ
մը այլ, գիւղերու
պա–
տ ա Հար ին ^ որով
մասնակի
պատկերացումը^
ընգՀանրական
պատկերի
մը
բնոյթն
ունի։
Լ՛ Տ°նիկեանի
դիրքէ^*
Հատուած
մը»֊
— ((
Ակներեւ
Ը11՚"1"փ վաա Ա՛լը, ոչ ոք մ անգաղը
ձեռք
առաւ
։
Fonds A.R.A.M