ՏԱՐՕ՚եԻ ԱՇԽԱՐՀԻ
կնոԳ
առ
^եւ
նստաւ։
$ակո
յի կին Ը , տեսնելով
իր էրկան
Հագուստնե
ր ը ,
սկսաւ
գառն
օր էն
լ՛"
լ
ու
–
Ը
Ա
ե լ * ((Ան աստ ուա՛ ծ ,
Գ՛" Ց
ի ր - ե կ՛" ր ի"^ է
Ր էկ
ս
՛
ս պանն ե ց ի բ ,
1
ւ Հ
իմ
ա
ալ եկեր
առ
^եւս
ն սա եր
ես)՝)։
((0
ա
՛
է
՛
կ է>
/
րձ "*չեցի
չորս
գինուս
րնե ր ներս
մ աան
1
ւ
Շ ՚ ՚ ՚ ք ի ր ի^՛ ը~
սին որ Հոգ գանուող
Հ՚՚՚յերը
պ է
ա
ք է գուր"
ս
լլեն,
^Բ՛՛՛տէ
կնոջմէ գ
ու.
զաւակներ
էգ)) ։
((
ք՝սլսր
.
Հ՚՚՚յերր
գուրս
ելան,
մեզ ալ անոնց
Հես։ գուրս
Հանե
ցին։ Երբ կոբասնի
ւսռ9եւ
Հասանք ու մարագներու
^է^ կր
լեցուէինք,
այն աաեն
Ալէյմ ա ն Օն
պ
ա չին "՛յգ ս՛ եզէն կ
1
ա նցնէր
,
նախ քիուբէն
ա ե -
սաւ
զա
յ՛է։
1
ւ
ինձ ի ցո յց աա լով
ըսաւ
ո ր երթամ
ի բեն խօս իմ որ մեզ
ալ
ներս
չմտցնեն։
ԱյգպԷ"
" ՛
լ բրի*
Ա՛*՛ մեզ նորէն
Ե "՛ք ի բ ի
տունը՛
ղրկեց։
((
Եբեկս
յեան
կողմ,
վյսզարչակ
ինծի
պաաոլիրեց
որ երթամ
Հա
ճի
էհերս
յի Հասան
բ
գանեմ ու իրեն
րսեմ որ ինքը ե Ալէյման
Օնպա–
չին
գան
աե սնեն
Հօ
բեղբա
յ ր ս
յ
կ*ա ց ի գա ասյ
Հա
ս
ան
ը ե
բ"
ի
ի բ են ։
էյ բե
կս յեան
եկան
ե բ կ ո ւ ք
ն ալ
Շ ՚" ք ի (՚ ի տուն
ը , աեսն
ուե
ցան
Հօ բ եղբօ ր ս ՚*ետ–
1
ւ
վստա^ե ցուցին
զա
յն որ բնաւ Հոգ ^բնէ
.
((
Մենք
կր
պա
չտ սլան են ք ֊
քեզ, Հոս կեցէք,
նայինք
ինչ
^ ր լ լ ՚ ՚ ՚ յ ^ ՛
Վ՚՚՚ղ՚՚՚բչ՚՚՚Կ
Կր մտածէբ որ եթէ
մէկ-երկու
օր ալ ող^ Ահա
յ,
քհ"
՚–
սեր
բ
մօտ են , չուտ ով կու գան ե
մենք՛
բո լո բ ս ալ կ* ա զա տ ին ք ։
(
Հ Տ ր " *- ՚" ծ ապ էոՀովաււթեան
վսաա
Հե
լով , փեթակ
ի մ Է^
տեզաւո–
րուեցաւ։
Մեզի
Համար
անկարելի
եղաւ, քնանալ,
որովՀետեւ
գի
լ
դի
"
^է^
մնաց ած մէկ ք ՚ ս ն ի ընտան
իքն ե ր ը քո լո ս ի կց ի փիւբտեբու
յա րձա
կմէսն
ենթ
ա
րկուե լով, կբ պոռային
ու կը կանչէ ին ։ Ոզ^ մնացողները
կը ^ ՚ " ՝ ~
նա
յ ին կ ո ր տ ոն ի
առԳեւ
Հալա
քուած
աՀագ
ին
բա
զմ ո ւ թ ե
ան
մ է ^ մտնե
լ
իբր
ամեն էն ապաՀով վա յր ։
ՀՀՏ"՛^ " բ գ առտուն
,
Տուն իս
30 - /»
^՛
Ս լէ յմւսն
Օն պա
չ
ին զի"
կան–
չեց ե ըսաւ.
— ((
փովս գան ո ւ ո զ
ժանտա
ր մ
ան
ե ր
բ
կը ն
ա
խ ան
ձ ին ինծ ի , խոր–
Հե լուէ որ ես կբ
պւաւ չտ
պան
ե մ
՛
Լա
զա
ր
չա
կ բ ,
ւ։ րովՀետեւ
ասնկէ
գրամ
1
լ
առնեմ։
((
Կը բողոքենք
քու գ է մ գ , թէ կաչառք
առնելով
Հ՚՚՚յերը
կը
հովանաւորես^)
կ՝ըսեն։
Արգ,
ասոնց
ձայնը
կտրելու
Համար,
պէ՛ս ք է
ո բ գրամ տայ որ զ ի ն ք Հանգիստ
թողուն
։
((
Ե"
ս*
լ ամէն րան նոյնութեամբ
րս էւ Վազաբչակին^
որ իր քովլ
մնացած
13
ոսկին
ինծի
տուաւ
որ տանիմ
Ալեյման
Օնպաչի
ին
յան–
ձնեմ
։
Հ՛հ
րամը
"՛
ո֊ ի ե Ալէյման
Օնպաչի
ին տարի։
Ան չգոՀացաւ
ատով
ե ըսաւ
ինծ ի - ((.Վս/զարչակբ
տասը
կ ր ա կն ո ց ատ րճ ան ակ մը
ուն
ի , թ
"
Գ
յանձնէ))։
Հօրեղբայրս
ցոյց
տուաւ
ինծի
ատրճանակին
տեղը։
Եբէցկ՛"։*^
տան ա
պ
ր ան քն ե ր ո ւ
պա
Հար ան ին մէ^ գ րուած
էր*
(
ք՛ան տա րմ
ա
յ ի
մ բ
Հետ
Հոն գացի,
երէցկինը
մինակ
նստած էր Հոն
ու
կբ Հեկեկար՝
նստած՛
չոր
սալերու
վբ
ա
յէ
փարի
մ ը տակէն
Հանե լով ատ րճանակը՝
տուի
ժան՛–֊
տարմ ա յ ին ։
Fonds A.R.A.M