858
ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆ
թ իւն
ը ա ւա բ ի տ բուեցան
՝
ք*
ի ւ ր ա հ ր ո ւ ՛ե կողմ
Է
է
0
Լ
*1,
ո յն
օրը , ցե բեկին
9
կիները
գ իմե ցին Ա լէ յմ *սն Օն պա \ ի ին և.
խնգրեցին
Հասկնալ
թէ
իրենց
մասին
ի՞նչ կարդա
գրութիւն
պիտի
ր նԼ ։ Ան պա ա ա ս ի։ ան ե ց *
(
հԹԷ՛ &
Ո
Գ ե. թէ զանոնք
Բաղէչ
պիաի
ղրկենք.
ատանկ
Հրաման
եկած է
Մ"*՜չէ՚*0)։
Հհ(Բ ուչէն
երեք
ժանտարմաներ
եկան
և. նամ ակ մը բերին
Ալէյ֊
ման
Օնպաչիին.
Հ՚՚՚յ^րը
կարգելու֊
նոր Հրաման
մ ըԱ էր։
Մենք
գ ե ռ
կորտոնի
մէֆն
էինք^
շքաղօն եկաւ, մեղի
իմացու֊ց
նամակի
պարունա֊
կութիւնը^
թէ Հ^եր ժողված
Հայերը
պիտի
տանինք
ճամբան
կո աո–
րենքյ)
։
Ճ.Մ"^՚ք յուսաՀատած
ւ/նացեր
էինք.
է ՚ ^ ^ չ ւ
7
^
1
^
Լ
եՔ՛*՛ է
ս
Հ Ը
մտա֊
*
է
Ի՛՛՛ք–
(
Տ.Մ
Ոէ
՜
թը
կոխելուն
պէս , (կուրէն
ի Հետ կորտոն
գա ց ի
Վաղար֊
չ ա կ ի վ±
ո
վ
" ֊
գ ի չէ՛՜ր ը Հոն քն ացանք
։
ՀՀկո րտոն ի առ^եւ
լե ցուած
Է ին թ Է՛ մեր գ իւղա ց ինե ր ը , կանա
յ ք
ե. մա րգիկ
.
ե. թէ՛ մօտակայ
գիլղեբ
ու — Ալվառինճ
^
՚
ԼթՈ ր չէն ^ &լի "
ղււնան
^ Ա՚կրագոմ
^ & ըմլակ
—
բնակիչներէն
չատեր
ը, որոնք
կորտոն
ի
ժանտ ա րմանե
բու պ ա չտ պան ո ւ թ ե ,ււն ապաւ ինե լու եկած
է ին
ին քնա
բե֊
բա բա ր
յ
ե֊ աՀագ ին բանակ
մը կազմած
կո ր տոն ի առ^եւ
։
Մ են ք կը
լսէ ինք ան ւ՚նց լա ցն ու կոծ ը
է
1՚
սկ Հ ՛ս յ կ իներ Էն ան ոն ք
;
որ գեղա գէմ
է ին
գ
երեսն
ո ւ ն
ցե իւ քսած
է ին որ տգեղ
ե րեւնան
^
քան
ի որ աչ ք ի
զարնուող
գեղեցիկները
կը տանէին։
Այգ կիներէն
ոմանք՝
ւԼախնալուԼ
որ պիտի
ս պ-սնն ո ւ ին ^ ի բեն ց զաւակն
ե բուն
տ գաչտ
փւսիւան
^
իս<կ
մեծ ամա
սն ո ւ թ ի ւ ն ը ժանտա
րմ ան ե բու պա չտ պան ո ւ թ ե ան ապաւ ինած
^ կը
ս պա ս է ր իր ւԼաիւճան
ին ։
<ԼԵ ր հ ի " " ՛ լ Շ ՚" ք ի բ ին Հետ գա ց ին ք իր տուն ը ^ որ ար գէն
Հէսյ
կինե բուէ 1ւ երախաներով
լե ցուն էր ^
ա
յ ^
$
յ
ո
յ
ս ո է
Լ
ռ
/*
Ե ՚" վ* ի Ր
Ա
Ւ
Տ
Ւ
պ՛" շ տպան
Է զի բեն ք ։ Ա՝ ենք ալ
իւ առնուեցանք
ան ոն ց ։ \,ստե լու տեղ
չկար։
Վ^աղարչակ
մտաւ
ցորենի
փեթակին
մէ^^ ի ււ կ մենք
թ ոն ի ր ի գ
լու­
քս ր կծկտեց անք ։ Տ ^ ՚ ղ ը նեղ ըլլալուն
,
ստ իւղուեցանք
ք"վի
մ սու բ ը եր֊
թ"*
լ ե֊ Հոն պա ո֊ կ ի
լ։
ՕԼԿ ո բ տոն ի առ
9
եւ ի բազմութ
իւն ը կը չատնա
բ Հետ
զ Հետ Է ։
<Լ՝է^իչ ն՜տք ժանտաբմա
(
ք եՀմէ տ ը եկաւ
ե֊ Վաղաբչակը
կանչեց
Ը"ե լուէ որ (լԱլէյման
Օնպաչին
քեզ կ՛ուզէն)։
վյււղաբչակ
միայնակ
գնաց.
մենք
տուն
Անաց ինք
ե. չէինք
գիտեր
թէ ինչո^ւ
կան չուած
էր։ Բաւա­
կան
սպասեցինք
կորտոնի
առ^եւ^
բայս ուր որ փնտռեցինք^
չ գ տ ա ն ք է
ՀՀ ատ
մ ը փնտռտուքԱե
բ է ետք
^ տ ե սան ք որ մա բագի
մ ը
սոզնածակէն
մեզի կը պոռար*
ե ր բ ի բեն մօտ ե ցան ք ^ ըսաւ
որ
ե բ թ ան ք Ա լէ
յմւսՆ
Օնպաչիին
ք"վ ե֊ լանք ու պաղատ
ինք որ ղինք
անկէ
Հանել
տայ։ Ե բ–
կուքնիս
գացինք
Ալէյման
Օնպաչիին
քով
ե. աղաչեցինք^
լացին>ք
;
ի–
բեն
յ իչևցւււց
ինք մեր այնչափ
Հաց ուտելը
ե֊ իւնգրեցինք
որ
ազատէ
Fonds A.R.A.M