ՏԱՐՕՆԻ ԱՇԽԱՐՀԻ
831
մամա ութ իւն ր կրնային
Հրաչք
գործել։
Անցած
դէպքերու
պաամութիւնր
մէկտեզելով,
յետին
թուակա­
նով,
եթէ ուզենք
ելք մր գտնել,
՚
ո յ գ ե լքր այն Օրերուն
պիտի
ըլլ՚՚՚Ր
յուսա Ւ) ատ կ ռ իւ ւ(ր
5
ամ էն
կողմ է բռնկած
,
պա յմ անաւ
ո բ
Տ՛՛։
ր
օն ի
կր՛՜
ռուողներռւ
գէմքր
դարձած
րլլ՚՚ւբ
դէպի
Պ\ ու լան ուխ - Ա ա լազկե
ր տ
1
ւ
ոչ
թէ Աասուն,
ու ր ստոյգ
մաՀը կր սպասէ
ր բոլորին։
Ո՛ Աասուն
ր ե֊ ոչ
ալ ՛Բանայ
լեռը
բազմութ
իւն ր չէին
կրնար
ապրեցնել,
ի՛՛կ
կռիւը
յ՛ո–
քող
։
էա ր ե լու Համա ր ռ ա զմ ա մ թ ե ր ք ր կր պակսէր։
Այդպիսի
յուսա Հատ
կռիւի մը պարադային
կրկնակի
դժ ո ւա ր ութիւննե
ր պիտի
ցցուէին
Հայ
մ ո զո ւէ։։ ւ ր դ ին առքեւ
,
նկատ ի առնե լով ճակատ ի
թ ր քակ ան բանակ
ը ե֊
անկէ եռապատիկ
աւելի
քրաական
զինուած
ուժեր
ր,
որոնք
ամէն
կողմ
բռնած
էին։
ք՚ույց,
ա յ սուՀանգե
րձ մեծ թ իւս ւէ խ ո ւմբե ր , նոյն
իսկ
Ժողովրդային
զանգուածներ
պիտի
կրնային
Հասն
ի լ Լէզ,
Աալազկերտ
կամ
Ախ լա թ ե. փրկու ի լ։
Այգ
օրերուն
այսպիսի
ուղզութիւն
մը չոբգեգրուեցաւ
։
Երբ
Հ***յ ժողովուրդ
ր այս ան ո ր ո չո ւ թ ե ան
1
ւ
սպա ս ում
ի մէք էր,
թուրք
կառավա
ր ու թ իւն ր իր գոյութեան
ամեն էն վտանգաւ
ո ր պա Հուն
,
վախնալով
որ ռուս
բանակ
ի չեչտակի
մէկ Հարուածով
Տ՚որօնր
կրնայ
ա զատուի
լ , ձեռնս» ր կե ց
ւք |ւ01*Օ՝այ
ք ա ր գ ր , ն չան ա կո ւ ա ծ օրը
1
ւ
նո յն օր ը՝
ամէն
տեղ։
ՍԽԱԼ ՌԱԶՄԱՎԱՐՈՒԹԻՒՆ
Ա պա ս ող ա կան
վիճակը
անւէճռ ա կ ա ն
մտայնութիւն
մը ստեղծած
էր։
Թէեւ
ին քն ա պ ա չտ պ ան ո ւ թ եան
մա ս ին
կը
մաածէին
ե. չրքաններուն
ալ կը թելադրէին,
Բ
ա
յ
ռ
՚
ս
յ Դ
պարագային,
կը սպասէ ին գե բ ա գ ս յն վայրկեան
ին
գ
որպէս
զի զէնք
ի գ իմէ
ին ։ Ւնչ
որ տեղի
կ՚ունենար,
—
կողոպուտ,
ձերբակալութիւն,
ան Հատական
կամ
խմ բային
սպան ութ իւննե ր , — (գան ակ ր ոսկո ր ին% Հասնելու
Համս
ղու֊
մը էէ ին տար տեղական
պատասխանատուներու
ն , որպէս
զի ր մ բ ո սա ու֊
թեան
դիմէին։
Ա ինչգեռ
թուրք
կառավարութիւնը
բնա քնքման
գործը
կը չար ունակէ
ր եւ գիտէր
թէ այգ վերքին
վայրկեանին,
երբ (ք գանակը
ո ս կո ր ին))
Հասն էր , Հայ ժողովուրդը
ո՛ չ միքոցը
եւ ոչ ալ ուժ ր
կ՚ունե­
նար
ի ն ք ն ա պաչտ պ ա ն ութ ե ա ն ։
Այս
պայմաններուն
մէք, սակայն,
առնուած
էին
այնպիսի
վ>
ա
յլհր,
որոնք
բնականաբար
Հրքէ
Ա
նը
պիտի
մղէին
կեանքի
ե.
մաՀուան
կռու ին ։ Ա*ուբէն
եւ կո ր իւն Գ՛ոմս ի ա ր իւն ոտ դէպքէն
ետք ֆետա
յա
կան
սա ո ւ ա ր խում բով մը Ա ա ս ո ւ ն բա րձ ր ա ցած է ին եւ կռուի
ձ ա կա ա
յար–
գարած։
Աճօն
նոյնպէս
Առա քե լո ց վան ք ր ապաստանած
եւ կռու ե
ձեռ­
նարկած
էր։ Այո գէ՚դքերը
տ
եղի
կ՚ունենային
Աաբտի
առաքին
օրե­
րուն։
էքւ ս ւաւ կա յն կռ իւ ը կը ս ա Հման ափա կո ւ է ր Ա ա ս ո ւ ն ի չ ր քան ին մէք ,
սա
Հմ ան ա գիծ
ունենա
լով կ ու րտ ըք
լե բան
լան քե ր ը ։
ինչո®ւ կռ իւնե ր ը չծաւա
լեցան
,
ինչո®ւ դաչա ի ո բո չու ա ծ կ է ա ե ֊
Fonds A.R.A.M