ՏԱՐՕՆԻ ԱՇէսԱՐձԻ
815
Հաւաքուած
գիւղի
մեծեբէն
ԼԱ ողս մ ոն
՚
Բ Հ ն յ – , (քակոր Աուրատեան
,
կա–
րապեա
Ա՛ուբատեան
,
Պաա»
կարապետ
Աելքոնեան
էւ ուրիշներէ
պաՀան֊.
քեց
որ խումբր
զինաթափ
ր չլա յ
1
ւ
ապասաանի
իրենց՝
Թուրքերուն
ա ուն եր ր ։ <Հ.Այ լա պէս— րս ին— մ ենք
չենք
կրնա ր ձեզ պաչապանեչ^>
։
Զինաթափ
ըլլա լու ե֊ չբչչ՛" չու վէճ սկսաւ
աարէցներու
մ իք եւ
է
Լին
յ ե զա փո խական
(
քակոր Ա*ու ր ատ եան ր էւ կարապետ
Ա* ո ւ ր
ա
ա ե ան ր
վստաՀեցան
թուրք
պատուիրակութեան
գչխաւորներէն
Ա՚ուսա
աղայի
էւ
Յքարխաա
ին ի կեղծ
Հալա
սա իա ց ումնե րուն
թ Է՝
Հ
Հ
Ա՚Ո
ւս ե ր ր այսօր կու գան ,
Վ ՚ ՚ ՚ դ բ կու գան , Հասած են Գոպաչ ու Գա րա չոպան
էւ շուտով կ
1
աղա տիք)) ։
Էլ ւ խ ո ս ա ա ց ան գէն քե ր ր յանձն
Կ
չ էւ ապաստան
ի չ աղ ան է» րուն
տուներ
ը։
Թ՛ուրք
պատուիրակութիւնը
ուզեց
որ այգ իրիկունն
իսկ
զէն–
քել» ը յանձն
ուին,
3
"՛
կո րի տուն
ը պա րպու ի ե֊ խ ում
րն "՛չ
$Բ
ոէ
–
է*
Ս՛՛՛­
կայն
,
խ ում ր ի ղ ե կ ա վա ր ո ւ թ իւն
ը բա ցա րձւսկապէ ս մերժեց
զինա թափ ր չ–
Բ"
լ յ ըն գՀակառակն՝
ուզեց որ աղաները
պ սա։ անգ պաՀէ՝
յ՚"քորդ
օրուան
դէպքին
օգտագո
րծեչու
Համ ար։ Այդ ն պա տ ա կո վ
Հրամ ա յեց
պաՀակնե–
րուն, որ թուրք
աղաները
չձգեն
տունէն
դուրս
եչչեչէ
կա բա պետ
Ա՛ ո ւ ր ա տ ե ասն ր
ս ա կա
յն
մ
իքէս
մա ե ց էւ Համ
ո
զեց
խում ր ի
դեկա վա ր ութ իւն ը էւ իր տղան՝
Հայկազունը,
որ թուրք
ազան ե բ ր պա­
տանդ
չ
բռնեն
։
՛
քե տո յ խօսեցաւ
թու բ ք աղան ե ր ո ւ ն , որ զէն քե ր ո ւե
յանձնումը
ըլլ՚՚՚յ
յ
ա
ք
ո
ՐԳ
°ՐՐ
։
Ա յ
ս 1 կ
է
ս
(
^
ու
ԲՔ
"՛
դաները
մեկնեցան
Տ՛"–
կոբի
տունէն։
Կէս
գիչք՛ր
էր՛՝
Հայկազուն
ին Հետ
Տ ՚ ՚ ՚ կ " ր ի տունէն
ե լւաւն ք ու
գա ց ին ք
քս
՚"
նո
յ ի տուն ր , ուր
փոխէս
դրուած
Է ին մեր ընտան
ի քնե բ ը
է
Հոն
Է ին նաեւ
Պ աս։
*
կ
ա
ր
ա
պ ե
ա
Ա*ե լքոնհան
ը էւ
Պ""" •
Թ՚սդԷո
ս
*1
֊
ո ւ կա ս ե
ա -
*"
ԼՀ
ՒՐ
Ո
^՚Ց
ընտանիքներով։
1\1
անս յի տուն ը ա յն քա՜ն
լե ցուած ու խռնուած
էր որ
զիրար
Հրմչտ կե լով
ներս ու դուրս կր մտնէ ին ք ու կ
%
՝
ել էէ ին ք ։
Հա յ կա զո ւ՛է։ վերադարձաւ
(
քակորի
տուն ը , իսկ ես մնա ց ի
Հոն
է
Աո աո
ւ
ան
ց ելայ
գացի մեր տունը։
Մ
"
Ր Բ*"9 Բ
՚՚՚
ԿՒ
Ք՛"Բ
Է
աստիճաննե­
րէն վ՛" ր կ* իքն է ի , երբ դէմ ս ե լաւ
1
()
նճէ–Տ՚" բ թ ին ։
՚
ք-կա ա ե ց ի որ մ եր
բակի էւ տան դռնե բ բ ծ խն ինե րէն
Հան ուած ե֊ գետ
ին նետուած
է ին ։ Երր
ներս
մտայ,
տեսայ
ո
բ
տուն
ը
թ ոգած գ ո յքե ր բ չկան
։
Տա յան ի
եղաւ
որ դիերով
կողոպտած
էին։ Երբ մտայ մեր մեծ սենեակը,
տեսայ
որ
պաա ի մէք ի պա Հա ր ան ի դուռ ը կոտ բ ուած էր֊ *^էքէ
ԳԲ Ք
ս
բն ու
թուղ­
թեր բ թ տփուած
է ին ո ե դ ի ր ի էւ տա խ տակ ամածի վրա յ ւ
Աբտաբեկ
դուրս
եկայ
տունէն։
Իք այ մեր մեծ ախոռի
դուռը։
Գուռ ը դո ց է ր , ն ե ր ս էն անա ս
ո
ւնն ե ր ո ւ ն բառաչբ
կը լսուէ ր ։ Ասկէ Հա­
սարակաց
ճամբան
անցնելով՝
իք այ մեր կա լը , մօտեցայ
մեծ առու ին ֊
որ կը բաժնէ
ր (քակորի
տունը մեր կա չէն ու գ իւղէն
։ (
քակորի տան
դրան
մօտեցայք
Գուռը գ ո ց էր։ Սկսայ
դուռը
բա խե չ ։
՛
էյ"՛ր "էն
Հայկազունի
եղբա յր բ՝ Ա ենեքեր
իմ բ Հա բ ցուց ով Ալ լ՛" է" * Երբ ինքն
ութ իւնս
յա յան ե–
ց ի , դուռը
բա ց աւ * Հա ր ցուց ի •
Fonds A.R.A.M