742
ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆ
կը
դիմէին
պատ
ա օն ե ան ԼՀր ը տեղւոյն
պա չաո օն ա պեա ին ։
«
է
1
<
°նչ
տեղ֊ դի­
մեցէք դ իէ֊ղապեա
ին ո բ աեղ տայ , ի՛՛կ
Հ
՛՛՛
Ո
,
չեմ դիա եր
կ " ՚
ռ
յ թէ
՚ ՚
^ Յ ) ,
կր պ աաա
ս ի։ ան է ր պա չա օն ապ եա ր
Հան դա ր ա
ե. կա բուկ
ա ր ամա դ ր ու.*֊
թեամր։
Լքի ժամ ՛Լերկ
Հազիւ, կարելի
հ
%
ԱԼՍ" Ր գիւղապետի
միկոցալ.
աեղ
ճարել "՛յդ թչուասռ,
ապերախտ,
քաղաքացիական
ծասռայութենէ
խուսափող
մա ր դ" ս ֊ ՚" յն
ալ
անձ
ի
գլ ո լիէ միզու ր ու չ ՛Լէ* արել ու
պայ­
մանաւ։
Պաչտօնեաներր
իրենց մէկ Հանգէոնակութ
իւն կատարելոէէ կը
Հոդա
յ Լ։ն "՛յգ ° ք* /՛՛հ ա կ ան ծախս բ ,
ին չպէս
նաեւ
զ անոն ք
կե ր ա կ ր ե լո ւ
պա ր տաղ. ի ր տուր ք ր ։ Այդ ՛զ՛" ր ագ՛"
յին
մ իա յն յա յան ի կ* րլ լա ր ո ր վե ր -
կին
Հանգրուան
ր Հա սնողն ե ր
ուն
թիւր
523
Է ր ֊ ե, յանձն ուած
մթերքի
քանակը
7011
Օգգա
։
1'
^նչ եղած
Էին
մհա
ցածնե ր ր էւ ի՚°նչ
պիտի պաաա–
Հէր գ ե ռ "՛յդ
523–
ին ալ մ ին չեւ իր են ց ա I. ղե ր ը էէե ր ասդ առնա լրյ
((
Ա ար֊
սուռ կր զգամ,
րնկե րն եր)) , ձա յն կու տա ր
յ
ասն
կա րծ Ա ուս թ ասֆաո աս զան
ք
պա չտ օն ա կի ցնե րսւ
Հեա մ իա ս ին տաքուկ
օձա խ ի
մ ր
առկհւ
նստած
։
Ան ո ր աս կե
լ ի գժբա խ ա ո ւ թ իւ1ւնե բու առթած
Հոգեկան
յ եղա էէ չ ր կ սւմհե ր ո®ւ ,
ցեղա
յ ին գո ռ ո զո ւ թ ե ան՝
մ ր կա խ կա խմ ա®ն , թ Է
լ՚՚կ
ֆ ի զ ի քական
յո գն ա–
ծ ո Լ թ ե ան "» բդ իւն ք , չգիտեմ–
ի ր ո զութ իւն ր ա յն Է որ Ա ուս թաֆա
աղան
Հիւանդ
Է ր ։ Անկողին
մտնելէ
առակ կր խնգրէբ
իր բնկերներէն
ու
ոստիկաններէն
որ
թ՚՚յլ
տս։յին այգ գժ բախանե
բուն
ազատօրէն
վերա–
գառն ա լու ի բեն՝ ց տ ո ւն ե բ ր , Հակառ ակ Ա է֊ բ վ է թ պէ յ ի
պաս
տուէ ր ին ,
որու
Համ աձասյն
ամէն
չ ա
լաս
կաս ւ ո ր ի ր սլա րկոաիե ու չուաոնուէ ր ետ վե ր աղ ա ր -
ձուե լու
ե. յ անձն ո ւ ե լո ւ էր ի չ խասն՝ ու թ եան ։ էքր կր ո ր գ օրը .
առաւՕս»
եան
՛
Լա րձսւած
սասՀնս։կ
մը իր ։է բայ կ ր կրէր Ա՝ուս թ աֆա աղա յ ի Հ ի
լ
ան ւլ.կախ
մարմինը,
որ Ա՚ուչ
Հասն ելէն օր մը ՛Լերկ կ* ասն
չն
չանա ր)) ։
Այս
ընդարձակ
Հատուած
ր
ամ բողկս ւ թ եամ
թ մէկ բերինք
ցոյց
տա լու թէ Հարիւրաւոր
այսպիսի
կա ր աա^աննե ր դա ց ին որպէս
չ ա լա կու­
լս ր ու ապրեցան
այն ողբեբգութիւեները
1
ւ ինկան
ձիւեեբու
ու ցեխե­
րու մէկ մ եռած
,
ինչպէս
ն կ ա։/ ր ագ բ ո
լած
վերին
է կեր ուն մէկ ։ Վեր ապ­
րողներէն
չաաեբու
վկայութիւնն
ուն ինք
ն ո յ ն
երեւոյթներու
մասինդ
աւե
լի սարսռ ազդեց
իկ խժգժու
թ իւննե րով վե ր կա ց։։։ծ
։
Ա ուչ քազաս ք ի կ ե գ ր ոն էն գ իա ուած այս ե րեւռ
յ թն ե բ ո ւ մաս ին
ԳՐԻ
առնուած
երեք
վկայութենէն
զատ. Հոս կ՛ուզենք
ա
րձանագրել
քանի մը վկա յութ
իւննե ր . ո բ ոն ք Ա չո յ գտչաի
վիժ՝՚"կր
կր ներկա
յ՛" ց–
նեն
Հակիրճ
տողերու
մէկ։
ԼԵՒՈՆ ՏՕՆԻԿԵԱ՚ՆԻ
ՎԿԱՅՈՒԹԻՒ՛ՆԸ
ա
յն
ի լ։ ողս Լ թ ե ամբ , ո ր գ ի՚֊զե ր ր ա ր դէն կաս բ գի վտաոն գ ր զգա ցած են ։
(
քու չագի բ ր կ՝ Ր"է ՚
«
էք կաս լ \ք ա յիս բ ։
ֆուչա
ցալ
էւ ո ձ ի ր
ին ա
Հազան
գը
$
իր սէՀ ու
սարսափով։
Խ՚՚աքազի
ժամանակը
մօտեցաւ,
նոյնպէս
ե.
գարի
քաղելու
Լեւոն
Տօնիկեանի
յ ՚ ՚ ւ չ ե ր ը կը կրեն
(
էիւք տե­
սածներս 1915– 24|ւն#
վերնադիրը
և. Հրատա­
րակուած
է գրքով
(1923)՛
Այ" գրքին մէկ
պատանի
Լեւոն ի տեսածը
յւսական չական
է
Fonds A.R.A.M