ՏԱՐՕՆԻ ԱՇԽԱՐձԻ
737
Անձ ր ե՜ւ. ա խ ա ւՆ՝1ւ սասա իկ
ձիւն մր կը աեղաբ
անխնայ
^ կակղացնելով
ճամ֊
բու. ձ իւն ե րն էւ սոր գժ ո ւ. ա ր ո ւ թ իւ ններ ու մ ա ան ե լով՝
առան ց այգ
ԷԷ
քալելու
անկարող
կա րաւան ր ։ Երկինք
ու գեաին
միասին
տան Գ ե լ
սկսան
զայն
յ
Ա՝ ի ծ ա յ ր ր իլն ուս ի կր մ Օաենար
արդէն
,
մինչ
մ իւս ր գ ե ռ նոր
գուբս
կու գաբ
Հինգ վերսա
գէպի
ետեւ
գանուած
Արոս
գիւղէն։
Ան–
պատմելի,
աներեւակայելի
պատկեր
մ ր,
որու. չարունակումր
ոչ մի
ձեւով ու պա յման ով
Հն ա բաւս ր կը թ ուէ ր ։
Հէ ք կա ր աւան ր
լսլ
բծուն
դա րձած
զ ետնին
վրայ Հա՛ կը սաՀէրՀա՛
կր խրուէր
,
Հա® կը գ՛" յ թ է ր
ու սայթաքէր։
ԸնգՀաա
չնչ առու թ իւն ր ^ ա եղա տա բափէն
հան բացած
ու
խխում
գա րձած
բեռները,
գէմքեբու
քրտինքն
ու գ
ո
լոր
չին, նոր. տա­
ռապանքի
ու յաւիաենական
տանջանքի
նոր աչխարՀի
մր
գոյութիւնը
կարծես
կը բօթէր
դիտողին։
«.
Անկարելի
է շարունակել,
անկարելի
է
աւելի
անգին
անցնիր),
ըսաւ
էք ուս թ աֆա
աղան իր ընկերներուն
էւ ոս­
տիկաններու
առակաւորներուն.
«
ք՚ժոխքի
մէջն իսկ
"՛
յ՛՛
զուլումր
չ ի ֊
կայ, պէտք է առաջ
անցնիլ
էւ յանուն
մարդասիրութեան,
յանուն Փ"՚~
տիշաՀի
գլխուն,
յանուն
՛
Հուրանին,
խնդրել,
աղաչել
գա
յմ ադա
մ Էն ոբ
"
աո ս րն դ ո ւն ի բե ո ՛հ ե րն ո լ վե ր կ տայ
՚
սյս
սոսկալի
ա ան Հ ան ք ին)) է
Ըսաւ
ու առա կ ինկաւ
ազան , որու
Հետեւեցան
իր րն կե րնե րն
ու մէկ
երկու
ո սա ի կա՛հ
։
Ե ր ե ս ո ւն ի մօտ , գեղեցկադէմ
,
պա ր թ ե ւ ւս Հ ա ս ա կ մէկն էր գա
յ–
մաղամ
ր ։ ՛ք՛աղց բ աՀա յեա ց աչքե րն ու քաղ՛ս ք՛ով՛" րի չա րժ ումնե ր ր
ամէն
յո յս կր ներչնչէ
ին ։ Հան գա ր ա ու մաախոՀ
ա բաւս յա յտութեամբ
մ ը
լսեց
ի ր ե՛հ դ իմ ողն ե բուն
,
ո բոն ց , խիստ կա բճ լռութենէ
մը յետոյ
պա տա ս֊
խանեց–
(
ՀԿ ր ցաւիմ գ բայց
կարելի
չէ֊ մենք
Հո ս չենք
կարող
ընգունիլ
ոչ մի բեռ անգամ • ձեր պա չտ օն ա թ զթ ե ր ր ՝Բէ թ էվէն
ի
ՀՀասան
Ղ՝՚
ս
լէ ին
2
ժամ մնա ցած
թուրք
գ ի՚֊զ
մ
Հ»)
վրա
յ են. մ ենք Հոս պատրաստած
են ք
Հաց , զո բ ստանա
լու Համար բո լո բ չա լա կաւ ո րնե բ ը կ* " ՛ ն ցնէք
ո բ ո չե ա լ
փուռի
առ Հեւէն,
ուրկէ
իւր ա քան շ իւ ր ր իր բաժ ին
Հացր ստանա լով կը
մ եկն ի իսկոյն^)
։
Տէու ր տեղ ուզուե ցաւ "*զե ր ս ան ք ր կրկնե
լ . բա ցաա րե
լ
գրութ
իւն ը , ճամբան
Ահա ցածն ե բուն
թ իւն ու չ ա ր ո ւն ա կ ողն ե ր ո ւ ան տա­
նելի
կացութիւնը։
Գայմագամ
պէյր
խոժոռեց,
ոտքի
ելաւ ե
Հրամայեց
չարմիլ
ինչպէս
ըսած էր ա ր դէն գ էւ դուրս
ելաւ
անձում բ տեսնելու
կա֊
րաւան
ը . սենեակի
մէկ անկիւնէն
վերցնելով
ձեռքին
ճ շմար իա իչապա–,
նի
վ " ՚ յ
ս
լ ո զ կաղնեփայտ
է երկայն
գաւազան
մ ր ։ ($ ո գն ո ւ թ են էն
Ք
Ո Ա
֊ ( ՚
ջ ի
կտորի
վերածու՚սծ,
0
բաթաթաւ
կարաւանը
քիչ
վել՚ջ ո ր ո չուած
փուռի
առ^եւն
էր։ Անկարող
ոտքի
կանգնելու*
կեանքէ ա՛լ ձեռք
քաչած
դրու֊
թեամբ
ու կիսաքանդ
վիճակով
վ՛"ր թափուեցաւ
ձիւնի
ու ՛ջոլրի
մէջ։
կը սո սկա բ մարդս
տ ե սն ե լո վ մէկ կողմ է այգ յուսա Հատն և\ բու
ջ զ
ա ա
ԷՀՐ"
կու՚մհե ր ը ու մ իւս
կողմ է անձրեւի
ան ընգՀատ
տեղա
լ ը , ո րոտն ու փայ­
լակը։
Տ ուս՛ս Հատ ութ ի^ւն , ցեղս։
յ ին ան թ եզո ւած
տրամս։ գրութ
իւննե
բու
յառն ո®ւմ, թէ ին քե ապա չտպան
ութ եան
բնազդային
ձգտում
անորոշ,
խուլ
չչ
ու
կ
մ ր սկսաւ
ծայր տալ այգ յոգնաբեկ
ու կիսաքաղց։
բաղմու֊
թեան մէջ երբ լսեց որ դեռ պիտի
շարունակէ
ճամբան։
Աչուկը
ուժեղ­
ցաւ , փոխուեց
"՛
զմուկի
,
ապա
գրգռիչ
աղաղակներու
•
«։
$0
ազբե՛ր
^
4 1
Fonds A.R.A.M