6 4 8
Պ Ա Տ ՄՈ ՒԹԻՒՆ
Անգ ր ան իկ լա
լ
ւ։
ր
ֆեա ա յ ինե ր ո ւ ան ո ւն ո վ կը պ ա
ա
ա ս
իւ
ան է էւ
սնտուկները
ցոյց տալով՝
կ՚ըսէ*
—
Ա*են ք մա Հը ՛ո Էք առն ե լուէ ֆե ա ա յ ի գ ա րձաձ ենք ե.
Հեաեւա–
բար
մ աՀէ ն ^ ենք վա իյնա ր * ա յս
ս նա ուկն ե րո ւն մ է ^ ո ր քան փամփ
ու֊ գա
կայ՝ կը վառ են ք ու ապա կը ն ա Հ ա ա ա կո ւ ին ք , բա յ ց գի
ա
քքէք
"
Ր *^էկ նա~
Հատակ
ի
ա
եղ աաս ը էւ Հարիւր
Հեր ո սնե ո ոտք ի պ իա ի կանգն
ին ե Հա յ
Ժողովուրգի
ա ր գա ր իրաւունքներր
պա
*
ա պան են . . .
Բ անա կ ց ո ւ թի ւն ը կը վե ր ^ ան ա> յ
(
թուրք
էւ Հա յ բան ագ ն ա ցն ե ր ը
կ ը մեկն ի ն ^ կա ր գա պա Հ էւ շատ ա ււյ ա ւ ո ր ի
չ
Հա յ կա կան բան ակ մ ը տեսնե­
լով Առա քե լո ց վանքին
մ Է $ ։
Ութը օր Հան գ ի ս ա կ
1
ան ցն ի
է
Թուրք կառ ավա ր ո ւ թ իւն ը Պոլ ս Էն
ստացեր
Էր Հեռագիր
մը վարդապետէն
^
/ " ՚
Հ ք
^"՚յ առա^նորգը
Պո լս ո յ
Պ՚ոա ր իա ր քար ան էն ։ (քուչի կ առավա
ր ութ իւն ը Առ աղ գ իւղ/ս ց ի կնո ^
մ ր
կը յան ձն է ա յս Հես ագի րնե րու պատճէն
ը ե կը ղրկէ վ ՛՛ւն ք
յ
3)
եա ա յ ինե ր ը կ ր ծ ան Օ թան ան բ ո վան գակու թ եոէն ^ որ էր
((
Ա1 նճ -
նատոււ՛ եւյեք. ձ ե զ ի ն ե ր ո ւ մ կյւ շն որ նու (ւ ե ւ օեւ՛ պ ա հ ա ն ջ ն ե ր ս կո բաւ, արա–
րուինՅ)։
3)
եա ա յ ինե բ ր ս ո ւ ր Հ ան գ ա կ
կն ո ^ միջոցաւ
կը յա յան են թէ կը
փափա ք ին թանա կցութ
իւննե ր ը » ա ր ո ւն ա կ ե լ ։ էյ ւ
մի ^ո ցնե ր
ձ եռք կ՛ առնեն
վան քէն Հեռ անա լու Համա ր : ք\ւ ր ո ւղց ի Արթին ը ^ որ հ անրապէս
վ իր՛*
1
-
ւորուահ
էր^կը
մեռնիր
էւ ընկերները
ղայն կը թաղեն
վանքին
մէ^^ ու
աղատ կը զգան
մեկն
I,
լու / Բա յ ց գ ին ու ո ր ական Լդթ ան եր ը կտրել ան ց–
՛
սիլը կենա ց ու
էք
աՀու
իէ
՛
հ գ ի ր մ ըն
Է ր
.
սա կա յն
մաՀր
՚ ՛ "
^ ք ուռն ել ով՝
ստիպռւած
Էինչ բնապատումէն
գուբս
ե լ լ ե լ ։
Առա քե լո ց վ ահք ի կռիւը
երեք
շաբաթ
տեւելովդ
ա ր գ էն իր գե­
րը գ ա ա ա ր ւսԾ է ր ) ՛՛ւ բա
7/
աւելի։
Գաշտ 1ւ \) ասուն
ռ գել. ո ր ոլա ծ էին
ե– խումբեր
կը Հանէին
պաշարման
սաՀմո։նն
ե լաւ
մօտիկ
^ որ պէսզի
կռիւի
մէկ
մասը
իրե՝1ւց
ուսերուն
առնեն։
Թուրքերը
կծկտած
էին և
որեւէ
տեղ նոր դէպքի
մը տեղի
չէին
ուզեր տա լ։Ա՝ ուշ քաղաքի
բոլոր
թաղե­
րը,
՚
^ է կ վայրէն
միւս ը ^ազգւոյ
ին յեղափոխական
երգեր
կ՚երգոլէին
գի­
շերները
^ առանւլ կա րե ւո ր ո լ թիւն տալու
պաՀակ
ո ս տ իկան ութ ե ան
(
որ
ԳԼՐ՚ՒՂ
"1՛
ԿԸ ՚ 1
։
"
Ը
տ
է ր
փողոցներու
մէ շ*
ք
1
ւ չէր Համարձակեր
տուներէն
ներ ս խուժել^
առա Հքւււա՚1ւ
սլէսւ
Լ ՚
ս
յ 1
՚
Բ Ը
Հոգեբանական։
յաղթանակ
մը շաՀած
էին^իսկ
թ՛ուրքերը
Հոգեբանական
պարտութիւն
մը կրողի
ե բեւոյթն
ունէին։
ԱյԳ
պ՚-Հէն
օգտուելու
Հանքեր կըթափէին
Մ չ՛՛ յ ազգային
մար­
մինները։
կաթոլիկ
Համայնքի
առաջնորդ
Ներսէս
եպս.
Ջնտոյեան^
Վար գան վարդապետ^
՚
իհզամ
ք
իյոսրով
՛
էրգ–
Պե՚Հրիկեան
բոլորն
ալ
լծուած
էին աշխատանքի։
Տեղեկագիրներ
կու տային
Հիւպատոսներուն
բողոքներ
կը ներկայացնէին
կառավարութեան
և կ՚ուզէին
Հասկցնել
թէ
Հայ
ժողովուրդ
ի Համբերութիւնը
Հատած
է և յուսաՀատ
արարքները
տեղի կ՝ ունենան
անիշխանական
բռնութ
իւննե բ ու պատճառաւ ; ճիգ կը
թափէ ին Համոզելու
կառավա
րութ
իւն ը որ ՀիՄեուի
ՀՀոլսէն
եկած
Հեռա–
Fonds A.R.A.M