ՏԱՐՕ՚նԻ ԱՇԽԱՐՀԻ =
Խաբեց զ Ադամ ու դիւան,
Հանեց դրախտէն անարժան։
Ելաւ ուլւր Հլդսլու սարուն,
Կուլեր զա շ ո ւն ու զդ ա ր ո ւն։
Բարձր Մարաթկի խաչեր,
Շուրջ ու բոլոր կանաչ հր.
Աշխւա՚նք երկիր կ՚աւյաչեր,
Խսմեթ բներ սեւ ատեւ՛։
Շուն շանորդի քոլոսով,
Ք Ո Լ
բան ի՞նչ եր մեր դռնով.
Կ ՚ ե յ ե մ յւսեմ մեծօրաց,
Ինջնին զարկուն խանջարով։
Զարկին խորունկ ու զարկին,
Սարեց ելաւ սեւ արուն։
Եարն եր դնաց ջուր մերուն,
Լցեց մեջ իւր կմեւ՚ուն,
Թալեց ուլյր իւր թեւերուն,
Թափաւ ուըր իւր փոթերուն,
Լց ո ւ ա ւ մեջ իւր սոլերուն,
Շարի շամամ ծծհրուն։
Եւ՚ցու ադջիկ մեր դռկից.
Բ ո ւ ռ մբ չամիչ կւկմից,
Պադ մլւ խաբեց չտուեց։
Ես դացի Մշու դիմաց,
Տ ե ս այ դ ռն ե ր կիսաբաց.
Մտայ կ՛առնեք թամե նաց.
Անտեր շունեն մնացած
Բերան բացեց դիս խածներ.
Ընծի ի՞նչ խ ա օիյ պիտեր;
Ընծի գիւ՚կ ծոցքլւ պիտեր։
Դփման Մշու դացեր իմ,
Լաշփետ Մշեն բերեր իմ,
Չարկամ վրան թալեր իմ,
Եարի դ ռնեն լւնցեր իմ,
Փեշտիմալ զօտեն փրցեր իմ,
Սեւ աչութներ սրբեր իմ։
(
Հ.
Ամառէան, ՀԱՑ
ԲԱՐԲԱՌԱԳԵՏՈԻ ԹԻԻ՛Ն ,
1911,
Ա
128—9)։
Fonds A.R.A.M