տ ս ր օ Ն Ի ԱՇԽԱՐՀԻ
509՛
է–
Ա Ռ Ա Կ
Գ Ա Յ Լ Ն Ո Ի Ա Ռ Ի Ւ Ծ Ը
Գելն անօթցաւ, ցնաց զտաւ զա ո ո ւ ծ , ու՛ եւլնեն աղբեր, ւքեկ տեղ ն ե ֊
նիրոլթեն (որսորդութիւն) ենեն, աւղրեն։
Գացին մթտ ձիու նախիր, ա ռ ո ւ ծ ն թսեց.—Գե՚| աղբեր, դ ու կանի ա–
կանջ երե, տե՛ս թե ինչ կ՛ենիս՛՝, ու ինչ
ՈՐ
կթ նարցոււք քըզնե՝ դ ու զպա­
տասխանին տուր։— Շատ աղեկ, թսեց ղեր
Ա ռուծ զնաց ու եկաւ, զնա ց ու ե կ աւ ՝ ու կանալ նարցուց զիլուց.
«
Գ ե | աղբեր, իւք մ՛ազեր զմկցե՞ր ե» (ցցուիլ)։
—
Գմկցեր ե, ըսեց
զել։
«
Իմ աչքեր ա րնխռնե ՞ր ե » ։
—
Արնխռներ ե։
«
Իմ պոչ կ ե ռ ե ՞ ր ե, եկի վթր իմ՛ նակտին։
—
Հա՛, կ ե ռ եր ե, ու զնակատ |ե յթնցեր ե։
«
Իմ՛ պոչի տակ |ե կբ թ ա յ ե ՞ » ։
—
Հա՛, դ ո ւմբ ս (շատ) կթ թսւ|ե։
էլմ՛ա՛ն զն ա ց ու եկաւ, զնաց ու եկաւ ու զա՜րկ ի ձիու մը փոր.
նթտ ղսւրկե|ուն՛ զձին երեց երկու տապակ, կափան վւ՚են, կուշտ մ՚թ կերան
ու ելան զա ց ին ։
Ո|որ
ՕՐ
ղելն թսեց. Ա ոուծ աղբեր, իդ նեղ եմ՝ դօրն ե ( ն ե րթ)
-
պ1 տք
ե ես ձի մ՚լւ ս պ անիմ։— Շատ աղեկ, թսեց ա ռ ո ւ օ ։
Գել զնաց ու եկաւ, զնա ց ու ե կ աւ ՝ ու նարցուց առուծից.
«
Ա ռ ո ւ ծ աղբեր, իմ մազե ր զմկցե՞ր ետ։
—
Չե, թսեց ա ռ ո ւ ծ ։
«
Եա՚, թսե զմ կ ց ե ՚ ր
Խ։
—
Հ ա յզ ե , քու խաթրի նամար կ ՚ թ ս ե մ զժկցեր ե։
«
Իմ աչքեր ա րնխռնե ՞ր ե » ։
֊
Չե։
«
Ո ւ ա ՚ն , թսե՛ արնխռներ ե » ։
—
Թթզ Տթմալ եզնի, արնխռներ ե։
«
Իմ պոչ կ ե ռ ե ՞ր ե, եկի ւ|թր իմ՛ նակտին»։
—
Չե։
«
Տօ՛ նթմսւ| մ՛ ըսի, լե՜ն, թսե կ ե ռ եր ե շ ։
—
Կեռեր ե։
«
ի մ պոչ տակ լե կբ թալե՞տ։
֊
Չե։
«
Հ ա յ նօ՜, թսե՛ կբ թալե, տնաւեր»։
—
Կը թալե, զ ե յ աղբեր։
Fonds A.R.A.M