506
-
- —
Պ Ա Տ Մ Ո Ւ Թ Ի Ւ Ն
Կատուին լաին. Տե՛ն՛դ ե յա ւ թե մերդ»
լւսեց. նաօ՜, նաօ՜ (ոչ այս ոչ այն)։
Կակուղ յ ե ղ ո ւ ն զօձ ծկեն կլւ Տանե։
կրակն ու թաւքսյակ ւքյւտ իրաւ
1
չլւն ապրի։
Հ ե ռ ա ն ա յ աչքից՝ օտարանայ սրտից։
Հերանց տան ասեղ ու՛ չեղնի՝ չկւ՚նայ կարե։
Հարի չնւքանին, չխնաւքին։
Հաց ղրած՝ բանն անիծած։
Ձուկն ի ծու| պաղ ա լ՛ չեն ենե։
Ձե ռ ք ձե ռ ա ց կ ՚ ո ւ զ ե ։
Ձիաւորին Տասի, ոտաւորլւ քու ս՞օտն հ
Ղու կ ա ս ղինայ զի ր իւիաս (Տաշիլ)
(
ամեն ւքաւ՚ղ իր Տ աշիւբ զիտե)։
ճւ՚աղն ուր տակ
յուս չիտաւ՛։
ճրաղի ա ռ ջ ե ւ չաիււքաիւ չեն զա ր կ ի։
ճաշ տեսաւ* քամանչեն ւքոռցաւ։
Մաւ՚ղախաթ՛ աստուածախաբ։
Մարդ մարդու քաՏանայ,
Մարդ մարդու սատանայ։
Ցետին խաղքութեն
Ծածկեց զ ա ռ ջ ին անա ռ ա կ ո ւթեն։
Fonds A.R.A.M