350
ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆ
1.
Մ Ո Ի Շ Ի Դ Ա Շ Տ Ը
Մ ուշի Գաչտը,
ինչպէս
տեսանք
բնութեան
մեր
նկա
բագրութե–
՜
նէն . կեդրոնական
մե Հեան ի մ
ր
ապաւ ո բութ
իւն
ր
կը թողու
,
ե բ բ կր գի՜­
տենք
շր խո պա տ ո զ լեռնհբէն
։
Գաչա
ր
կը աա բահ ուի Վան
ի ծովակ
ի ա ր եւ մուտքը
։
Վան
ի լճի ե–
ղերքներռւն
վրայ
բարձրացած
են ՚կեմրութ
1
ւ
Գրգուռ
լեռները,
(
ք ո ւ –
չի դաչա ի մուտքին
կամար
կապելով։
Դ՛ա չտ ը Գրգուռ
ի ստո բոաներ
Էն կը աա բածու
ի արեւմ
ուա ք
;
՛
էէ՜՛
պի Ա. կարապետ
վ՚՚՚^՚ՔԸ)
մօտ
100
քիլոմեթր
երկարութեամբ։
Գաչտի
Հիւս ի ս ա յ ին սաՀմ աննեբուն
վրտյ
կը բա րձ բանան–
՝
ք*օսու֊ ր ի էւ ՝Բա
րկէ
էեռնաչզթ
անէւ ր ը . ի
ս
կ
՝*
ա րաւ֊ա
յ ին սա Հմ անին
վրա
յ*
\)
ա սն ո յ
լեո-նաշըղ–
թաները
ՀԱիմ
լեռը,
\
քիրնկատարը,
կորդուկը)
։
Գաչտին
լայնութիւնը
30—40
քիլոմեթր
կը Հա
չուեն։
(
քուչի
դա չտէն
ո լո ր - մ ս լ ո ր կ* ան ցն ին
էշփ բատն
ու Մ եղբագետ
ը
։
(
քուչի
դ՚ոչտը)
Հին դարերուն
,
մրցորդ
կը Հանդիսանար
Արա֊,
րատեան
դաշտ ին , որուն
կէսը
Հազիւ
ր լէ՛՛՛ք՛
1
Տ՚՚՚րօնը
իր առատութեամբ
,
մչակո
յ թ ով
ե քաղա քա կան
գերու/,
Արա րատեան
աչիյա բՀ ին կը Հաւա
֊•
սարէր
։
Այս երկու
մ եծ ն՛ա Հան գներ
ը մ ի չ՛" կ ը գ
ո
րծակցէ
ին
Համ ւսՀւս յ–
կական
ձեռնաբկնեբուն
մէ^։
Պատմ ական
Հա յա սա ան ի մ է^ , Տ "՛է՛ օն ը (ւ Ա ր ա ր ա տ ե ան ա չիւա բՀ
ր ,
իբրեւ
մշակութային
վա
յ րե բ, նշանակելի
տեղ
գրաւեց
ին
ե
վ՛" Ր է
լ է
1
Հանդիսացան
Հայ մաքի
զարգացման։
Հինգերորդ
գարուն
;
որ Հայոց
Պատմութեան
մէ^ կը
բնորոշուի
որպէս
մ տաւոր
շարժման
դար
,
Տ՛" ր օն ը ե. Արա րատեան
գ՛ոշ՛** ը
կանգ֊–
նեցան
շարժման
գլուխը*
իրենց
անմաՀ
ղեկավարներով։
ՎռամշապուՀ
թագաւորը
իր շրջապատով
Արա րատեան
ոստանը
կը ներկայացնէր,
ի**կ
Ա • ԱաՀակը
էւ Ա*
(
քեսրոպը
Տ՛" րօն ի ոգին
ե. շունչը
կը բերէ ին
գործին։
Անոնց ղեկավա
րութեամ
բ տեղի
ունեցաւ
Հայ դիրերու
գ իւտ ը , թ ա րգմա–
նութ
իւննեբը
և. կրթական
գործի
կազմ ակ ե րպումը
։
Ուսանողական
Հոսանքը,
որ
կ*երթար
Աղեքսանգբիա
.
Աթէնք
,
Բ ի ւ զան գ ի ոն՝
ուսանելու
Լւ վերադառնա
լու
Հա յա սա ան՝
գլխաւո
ր ա բա ր
այս
երկու
յուռթի
դաշտերէն
կ*երթար։
Տ՛" րօն ի ուսանողներն
էին*
Մովսէս
խորենացի
^ Եղիչէ՜,
Գաւիթ
Անյաղթ։
Արարատէն
էին՝
Եզնիկ
կողբա ցին ե. ՛Հազար
Փա րպե ց ին ։
Արա րատեան
դաշտը
ունեցաւ
իր մտաւոր
կեդրոնը*
կխՐիւսծնի
վանքը։
Տ՚սրօնի
մէ^ ծաղկե ցաւ
կ՛լա կայ
ԼԱ* կւս բապետ^ Հռչակաւս
բ
վան֊՛
քը,
որ ա յգ դարերէն
մ ինչեւ
մեր
օրերը
մեծ ժողովրդական
ութ իւն ու­
նէր
ամբող^
Հայ ժողովուրդին
մ էխ
Տա րօն ը անցեա լի մէ^է շատ
բազմամարդ
էր
։
Այգ
է
ս
կ
պատճա­
ռով՝
թէ մտաւոր
ե թէ քաղաքական
կեդրոն
կրնար
Հանդիսանալ։
Fonds A.R.A.M