340
ՊԱՏՄՈՒԹԻՒ
՜
Ն
3.
ԽԻԶԱՆԻ ԳԱԻԱՌ
՛
Բ իւրա իսս՚ան
ի լեռ սերը, տա րածուե
լաէ Վանա
յ լճ ի
Հարաւային
ափերու
ամ բոզ^
երկարութեամբ
ե. ամենաբարձր
չափերու
Հասնելով
լեռնաշղթա
յ ի կեգ բռնական
մ աս ի ն մէֆ , ուր Արաօսն
ու \)ղե րովը, որ
պէս "՛յգ լեռներու
Հսկաներ
^ իրենց
կաաարներոէէ
կը գծեն
ամենարար–
ձըր սա Հման
ը ^ ա րեւմաեան
մաս ին մէ^
;
ասա իճանա բա բ Հակե լով կ* եր
թան
Հանգելու
Արեւելեան
Տիգրիսի
Հովտին
էւ Աղեբգի
տափարակնե
րուն մէի
ԱՀա գ ՝Բիւ րա իստան
ի լեռներու
ա յգ մաս ի ն մ էխ Ա՝ո կս ին ^ կարկա
ռին
1
ւ
կա բճ կան
ին սա^ամա
Սակ
ի ց ինկած է
քյ ի ղան ի գաւառ
ը ։
Գաւառին
երկարութեամբ
կը վազէ
ք(/
իզան գեաը^
որուն
բազմէս–
թ ի ւ ճ իւղերը կ*ոռոգեն
գաւառ
ի ն մէկ խո % ո ր
մասը։
կ լ իման
բա րե ի։ առն է
;
տեղ-տեղ
նո յն իս կ տաք
^ ի ս կ Հողը բա բե
րեր է մանաւանգ
գա չտա
յ ի ն մա սերուն
մ է
^ ։
Գաւառը
բաղկացած
էր Հետեւեալ
երեք
գաւառակներէն
* -
Ա*ա–
մռաւսնք
^ Ապաբկեբտ
1
ւ
իյիզան։
Ասոնք
կողք
կ
ո
ղքի
ինկած
են Ա՝ո կս ի ե.
կարկառի
սաՀմաններ
էն սկսած
մինչեւ
գաւառա
բե բան
ը։
Մ ամռտանքն
ու Ապաբկերաը^
սւսՀման ակ ի ց ըլ լ "՚ լ ո վ Մոկսին
ու
կարկառին
^ իրենց
կազմ ու թ հա մբ չ/սա նման են
ձք՚Լեալ
գաւառակնե
րուն
.
երկիր
ը պատած
է լեռնե րով ու ձորեր ո վ * Հողագործութեան
Հա
մար տափարակ
գաչաեր
Համաբեայ
չկան*
ժողովուրդին
գլխաւոր
պա–
րապմ ունքն
էր խաչնա րածութ
իւնն ու չա լագռ րծութ
ի ւ ն
ը։
իյ իզան ի գաւառակներուն
մէ^ ալ կան լեռներ ու ձորեր,
սակայն
ընգարձակ
Հաբ թ ութ իւննեբ ու մէ^ կ* աճ ին խտղողի
ընտիր
այգիներ
1
ւ
պտղատու
ծառերու
տեսակներ
։
Ապար կերան
ունէր
29
Հայաբնակ
գիւղեր
որոնցմէ
իր
մեծու–
թեամ բ տչքի կը զարնէր
Բաստ
ը։
Խ ի զ՛՛՛ն ը ունէր
23
Հ՛" յա բնակ
գիւղեր
։
Գաւառի
կեգբոնավա
յրն էր կա րա սու աւան
ը
դ
ուր կ
1
ապրէին
50
աուն
ի չ՛՛՛՛ի
Հ
ա
յ ե բ ։
Fonds A.R.A.M