310
ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆ
տունը
մեծւսՀա բուստ էւ
բաղւՐ
ա՛հ գ ամ, ա յնպէս որ Ա՛ ե ծ - մ Լծ
Հայր
Հըգ/ ՚" -
թ ը իր թ ոռն իկներ
ը ր
ո
լո
ր ը էէ
Ր ^՚" Ր
Ո
Ղ
^անաչել
^
՝»//#
կառա կ որ բո լս ր ը
մէկ տեղ կ* ապրէին։
Գաւիթ
Մարգարեանա
Հին ե
Ք
՚՚՚
Հ
ընտանիք։
Այս
մարգը)
Զ
°Ր
""
Լք՛^
3
ք՛
ք ի ՚ - ր * *
1
երկու
եղբայրներու
գթալով՝
ձգեց որ
Առինչ
գիւղ գան բնակելու
^ Հակառակ
գիւղացիներու
կամք ին ։
2— 3
տարի
չան­
ցած՝ մեծ եղբա յր Տէաֆա ր ը սպաննեց
Գաւ ի թ ի կրտսեր
որգւո
յն՝
լԹ
՚
էոդ
ո–
սինգ ե
7
ամիս
յետոյ
դ
Տէաֆարի
փ ՚ ՚ ք ր
ո
ԳԲ
$ս
յր
Ը՝
Խ՚"
լի լ սպաննեց
նոյն­
ին քն ծերուկ
Գաւս
յ ին, քաղս՛ քէն վեբա գա րձած պա Հուն
։
Հետագա
յ ին
ա
յգ
Զ՚՚՚ֆ՛"
ր ը փա խաւ
բանտէն
մեր Հերոս
կոր
իւն
ի
Հետ
ձ իւն-ձմրէոն
ե իր՛" բմէ բաժնուե ցան ։ կո բ իւն
ը խզճաՀա
ր 1աա ցած ^
մէկ
տարի ետք խմբով
Առինչի
ե. Տողնաց
մ իՀեւ $)աֆաբ
ին բռնեց^
բ " ՚ յ
ս
նենգամիտ
քիւ֊րաը^
երբ գնգակը
կը սուլ
Է մութին
մԷՀ, գետին
կ*
իյնայ
ե. աղաք
խորՀելով
թէ սատկեր է
;
կը Հեռանան՝
զայն
՚՚
ղՀ-առոոՀ
էբ
ռ
^՚9
յետ ին թ "Գէ՚՚՚է
*
՚1,
չանաւոր
էին նաեւ
(
Հեխիկեան
ընտանիքը
ե Ա՝Հեբի
Աւոյի
ըն­
տանիքը՝
()
ասունէն
եկած
երկու գար առաՀ
պ
ինչպէս
նաեւ
Հեպոյենք։
Առինչի
մէՀ
ծներ
է
Հա յրենասէ
ր ե պատմագէտ
Հա յր
ԱաՀակ
վրգ* Տէր Մ"վսէսեանը
%
Վենետիկի
աբժանընտիր
Ա՜խիթարեան
վարդա­
պետը։
Առինչցի
է եղեր
նաեւ
Ա՝Հերեան
վբգ
՚
Բ^
ո
Ր
Կ՚՚՚լկաթա
երթալով
ք*՚**ղէչ*քի
վարդապետի
մր Հետ՝
յ ՚ " ^ է
ո
ղ ե ր
ռս
՝
Մո՛՜ր""*՛
Ռ ՚ ՚ ՚ ֆ ՛ " յէ ԼՈան ի
կտակը ապաՀսվե
լ Հասո, ի լուսաւո
բու
թ իւն մ անկտւո
յն
յաղգ
իս
մեբո
յ՝ֆ ։
Առինչցի
էր նշանաւոր
յեղափոխական
ե Հերոս
ԱաՀակ-^իւաղը
5
որ
1915"
^
Ծի ր ընկա տա ր ի դէպքերու
ղեկավարն
էր նշանակուած
ե ին­
կաւ
րոսաբաբ՝
դիբքեբուն
վրայ։
Առինչ
գիւղացի
էր նաեւ
աչքառու
դաշնակցական
ԱնտոնԱողո–
մոնեան
5
որուն
անունը ե դո րծռւնէռւթ
իւն
ը յաճախ
գրուած
է
՚
ՐՐՕՇակ–^
մէՀյ որը (հումանիոյ
կալաց
քաղաքին
մէՀկազմակերպեր
է
պանդուխտ
Տարօնցիները»
երբ Հայկ,
բա րեկա րգութ
իւննե
բ ը
կ*որոշուին
$0–ական
թու
ին
;
այս անկեղծ
Հա յրենասէ
ր ը
%
Տ ՚" ր օն ց ին ե ր ու Հետ Հաւա քա բա բ ^ մէկ
Հսկայ ե մէկ ալ աւելի
փոքր
ղանգակնե
ր
ձուլել
տալով
կ՝ուղարկէ
Առինչ
գիւղի
երեք-խորան
Ա» Աստուածածին
եկեղեցւոյն։
էքուշ
մտնող
առա
Հին կամաւո
րներ
ը կը գտնեն
ո
ր
քՒու
ր քե ր ը զանգակաւ ե բու
լեզուակ–
նեբը տարեր ե անոնց աեզ երկու, սատկած
շուներ են
կախեր։
Առինչցի
էր նաեւ
Գաւիթ
Տակոբեան
ԼՕակոյ
Գաւիթդ
-
ծանօթ
իբրեւ
քիպար
Գաւիթ։
Այս մարդը
երկար
տարիներ
ապրեր է
Փրովի–
տէնս
(
Ամ՛ե ր ի կա) , յաճախ
եղեր է Գա
շն
.
կոմ իա է ի անդամ. ե Տ "՚ ր օն ց ի
Հ(Բ
ուշ
քաղաքէն)
Հայդուկ
քիաֆա յէ լ Ա էմէ բճեան
ի Հետ
Հիմ ը
դրեր են
Փ ր ո վիտ էն ս ի մէՀ Տ՛" րօն֊Տուբուբե
րան
ի Հա
յ ր են ակ ցական
//
ւ ս
ո
ւ Ահա ս ի–
բա ց Ընկերութ
եան. որը
1940–՛"
^՛"^՛
թուին
միանալով
ձուլուեցաւ
Տ՚"՝~
րօն-Տուրուբե
րան ի Հայրենակցական
Աայր
Միութեան
Հետ։
Մ
ռ ո
֊ " ՚
ծ է
Փ ր ո վիտ
էն
ս։
Fonds A.R.A.M