308
ՊԱՏՄՈՒԹԻՒՆ
կան
վիճաբանութեամբ
բաժնուեր
են%։ 1*սկ ուրիշներ
ալ կը պնդեն որ
անոնք
նոյնքան
Հին են , որքան
Հա յո ո քբ ի սա ոնէու֊թ
իւն
ր։
Հ)0–ական
թուականներու
վ
ս
րՀ
ս
րը
Աղաբեան
Հայ կաթողիկէ
Պ՛՛՛­
ար իա բքր
Վենետիկին
(
յԲխիթարեաններուն^
կր գիմէ
ի՚"գրե
լով որ ար­
ժանաւոր
միաբան
մը որոշեն
Տ ՚ ՚ ՚ ր օ ն ո յ
թեմին
եպիսկոպոս
ե
առաՀնոբդ
ընա րուե
լու
Համ
ար։
Ընտ
ր ութ
իւն ը կը կեգրոնանա
յ Հայր
՛
էյերս էս վրդ*
ձ՚հաո յեան
ի
չո—րՀ • Հեաագա
յ ին՝ ՛գերսէս
եպս
փ
չչնսայեան
5
առաՀնո
րդ Տ՛" րօնո
յ ե
Վասպուբականի
տիաղոսաէ։
Անոր
ընտրութիւնը
արդիւնաւոր
եղաւ Հա­
մայն
Հայութեան
։
Անբասիր
եկեղեցական
մ ըն է ր յ գործունեայ
ե
զար­
գացած։
քծ՚է
Ք
ա
գ
՚"
ՔԸ
թէ
գէ
՚՜
Ղ
^ՐԸ
օժտեց նոր եկեղեցիներով
ե
ղ րպ–
րոցնեբուէ։
&
նորՀիւ
իր Հանքերուն
^ Վենետիկի
Ա*իւ ի թ ա րեաններ
ը բար­
ձրագոյն
նաիյակբթարան
մը Հիանեցին
Մուշ^
որուն
ուսոււքքւական
ծրա­
գիր
առան ց չափազանցութեան
կա ր ե չի է ըսհքլ թէ Հաւասա
ր էր Ա՝ "
ք
յ–
ր
*
ս
Ք
""1"*
քի
Ա– ՚
ս
յԼ
աեղեբու
երկրորդական
(
Ւ1|ցհ Տ շհօ օ 1 )
վարժարաննե­
րու
ծրագիբնեբուն
։
Այնտեղ
յա Հո ր դա բա ր ուսոււաապետու
թ իւն վա րե ց ին բա բձր
մը*–
տաւոբականներ
յ
ինչպէս
Գալուստ
Անդբէասեան՝
գիտնական
ե գրագէտ
.
Գեղամ Տէր կաբապետեան՝
գրագէտ
ե– 0"մ. խորՀրդարանի
անդամ• Գէ–
որդ
Աաբզպետունի
ե– Պետրոս
Ա՚անասեան*
այս վ
ո
րՀի^՚ր՝
Վենետիկի
ւԲուբատ-քիաֆա
յէլեան
ի չր Հանաւա բտնե
րէն
։
ԸնդՀանուր
տեսչութիւնը
կը
վարէր
Հայր
Ան ան՝ իա վբդ*
Գունաագձեան՝
ր
ս
իկ կարնեցի
ե
Վենետիկի
մ իա բանն
եր էն ։
Այգ գար
ոցին
մ ԷՀ կ
1
ուս ան է ին
մ օտաւո րապէս
200
ա ա ա ա
ոչ
միայն
քաղաքէն
ե– չրչՀակայ
գիւղերէն,
այլ
նաևւԱ՝տոյ
գաչտէն
դուրս
Տ՚որօնի
ուրիշ
գաւառակներէն։
Այդ
Գ
ա
Ր
ո
տհ"
ո
0
էջն են կաղապարուած
կարօ Աասունին՝
գրագէա
և. Հասարակական
գործիչ
ներկայիս
իՊէյբութ.
Արսւաչէս
Ա՚իրզռյեան՝
յեղափոիւական
1
ւ
Հան րս։պեաութեան
չր^ւսն ին պա չա օնեա
յ . Պօղււս Հա֊
ճեան՝
()
սմ, բանակի
սպայ
էլ այժմ Հասարակական
մարդ
Պոլսռյ
Հայ
կաթոլիկ
Համայնքին
մէջ
1
ւ
դպրոցի
անօրէն,
վիրաբուժապետ
իաղտա֊
սար Տէր Մ՚անուէ լեան,
ականաւոր
ր՚^իչկ
ե Ազգ • փաղ, ժողովի
երբեհՂւի
ատենապետ
,
վաիյճանած
1 9 5 6 –
^ ՛ *
Աբաաչէս
Ֆէ բաՀեան՝
Հնչակեան
մ ը ֊
տաւո բա կան
մը, նաՀատակուած
1915-
ին,
Ա՚խիթաբ
Տ՚
ս
րմանևան՝
մտա֊
ւոբական.
այժմ
թ՚եՀրան,
Աենեքեբիմ
1
ւ
եղբայրք
Ա՝արգաբեաննեբ՝
մ ը ֊
տաւո ր ա կան
1
ւ
առեւտրական
,
ի փա լիֆս
րն իա•
բ՚էիչկ
Աբմենակ
Ալիիւա–
նետն՝
գրէի
անունը
Մուսասիրցի
ե֊ ուրիչ
անգին
պատանիներ,
որոնց
ճակատագիր
ը փչբուե
ցաւ
1915–
^
սեւ
ջարդով։
Ա՚իւիթարևան
այղ դպրոցի
կա րեւո բութ
իւն ը աւելի կը չեչտուի
,
եթէ նկատի
առնենք
որ անոր
գոյութիւնը
անՀբաժեչտ
դարձաւ
քանի
որ Ապտիլլ
Համիտը
արդէն
գոցեր
էր
Մչոյ
Միացեալ
Ընկերութեան
կեդրոնական
Վարժարանը։
՚
Լերսէս
եպիսկոպոսը
փա յ լուն գեր
ունե ցաւ
նաեւ իբր
քազաքա֊
Fonds A.R.A.M