2 6 0
տՏՄՈԻԹԻԻ՚ն
680
է֊ Մ՛"–*
Ք
,
ս ո
" *
ք է ն
՚
^էք*
Եթէ
նկատի
առնենք
ք՝"*դԷւԻ՛
Մ՚"է
առ
^Լ
ո
Բ"
տ ի . Վ^արգո
յ ի , խնուս
ի, Ա* շ ո յ գ ա շտ ի 1ւ ա յ լ չբ քունն
ե բու
բողս
քնե
բը
1
ւ
ա յգ բո լո բ բ մէ կա հղեն ք . վէ՛սն ի մ բ Հա աս բնհբ
կ ը լեռնեն
։
Այս
ըն դՀան
ուր
աղէա
ին գ իմա ց . սակայն
,
կբ տեսնենք
կո
բովի
կեցուածք
մ ը ։ Հ
՛
Ա
յ ժողովուրդ
բ ի բ ի բ ա ւ ո ւ ն քն ե բ ո ւ ն աէբ
կ՛ ուղէ
կանգ–
*"
ի լ։ Կբ Բ"Ղ
ո
քէ՛
ՒՐ
գ ՚ "
ա
ը կը Հ ե տ ա պ ն դ է • եղած
բո֊ն ութ իւննե
բուն
այ
լեւս
չի
Հանդուրժեր։
Գրաւոր
փասաեր
չուն ինք, բայց
կ՛ենթադրենք
թէ
Հնարաւոր
պա
րագաներուն*
ժողովուրդ
ի մէկ
մասը
ին քն ապա չ տ պ ա ն ու թ հան կը գ իմէ
ե շատ
մը աէեւսսնեբէն
ղերծ
կը Ահա յ։ Բողոքին
՝*
ետ
անշուշտ
նաեւ
սե
փական
ուժի
ե գիմագբութհան
մասին
կը մտածուի։
կան
շրքաննհբ
ե
գիւղաիւումբեր.
որոնք
կրցած
են իրենց
անասունները
պ ա շ տ պ ա ն ե լ
կո
ղոպտիչներէն
ե
թ ո յ լ չեն տուած
որ ցեղապեանհրը
անպատիժ
ւսռեւան–
գուԱհե
ր կատար
այց. գժ բ ա էսա ա բա ր . մեր ժ ո ղովո
ւ ր գ ի
մեծ ագո
յ ն
զանգուած
ր անզէն
էրէ
Անզէն
կը ֊Համբո
ր գ է ր
;
անզէն
ա շ խ ա տ ա ն ք ի կ* եր
թար*
ու այս պատճառաւ
ամէն
օր Հարուած
կբ ստանա
ր ։
կառւսվաբութ
եան ք աղա քակ ան ու թ իւն
ը, գոնէ
Ա ու լթան
Ազիզի
որքանին,
նպաստաւոր
էր
Հայերուն
Համար։
՝
Բբաական
ուժերը
կը
զըո–
պուէին,
շատերը
ծանր
պատիժի
կ՛ ենթա
բկուէ
ին •
զինուորական
ա ր -
շաւնեբ
կ՝՝ ըլէ՚
ս
յ ի**
1
Ը™*բ"՛""
ցհղապհտե
բուն
ե նշանաւս
ր ա ւ ա զ ա կա
խում–
բեր
ուն
գէմ
5
ու ա յ սպի սով
Համեմատա
բ ա բ տ ան ե լ ի գբութ
իւն մը կ՛ ըս–
տեղծէին
Տ"՛ րօն ի շբքանին
մէք։
իրաւունքի
պ ա շ տ պ ա ն ո ւ թ ե ա ն
ա ր թն ցած
գի տա կց ութ
իւն
ը ա զգա֊–,
յ ին
շա րժմ ան մը բնո յ թ ը ստա ցած
էր ֊ ու զա ր թ օն ք ի մէք մտ
ո։ ծ
ժողո–
վուբդբ
աւելի
արմատական
բարենորոգուԱնհբու
պաՀանքը
կը
գնէբ։
Բնականաբար
աղգա
յ ին ազատութեան
զգացուԱհհ
բով
տոգո
բուած
ա
յ ո
շրքանը.
ա յլեւս
չպ իտ ի բ ա ւա կան ան ա ր չ ա բագս բծ մը բան տա
րկել
տա
լով
֊
ա յ լ պիտ ի ուզէբ
^^|| ե ր ա կ ե ն դ ս ՚ ն ո ւ թ ի ւ ն ս տ անայ ի ծ ռ ց քւայրենեացշ»։
Տար
օն ի Հա
յ ո ւ թ իւն
ը խ բ իմեան
Հ
ա
յ բ իկ ի ղհկավա
բու
թեւս
մբ . երբ
կը պայքաբէր
ՀաբստաՀարսւթեանց
գէմ ե նուաճուԱենր
կ*Ը
ս
էբ֊
1869
Աեպտեմբեր
ձ\.– ին Հեռադիրներ
կու
գային
Պոլսէն՝
յա յանհլու
որ
Խրի
մեան
Հայրիկը
պատրիարք
ընտրուած
է ։
Եբողութիւնն
այն էր որ Հայաստանի
ս
ի բ
ա
ը ֊ ժողովրդական
բո–
ղոքը֊
ե բ ա ր ե կ ա ր գ ո ւ թ ե ա ն
մ ը յ ո յ ս ն էր որ
Հայրիկին
Հետ
կը
փոխա
դրուէ
բ Պոլիս,
Համ աՀա յկական
բնոյթ
մ ը ստանա
լուէ։
Տ ա ր օն ի աշխարհը
.
իր ա զա տ ո ւ թ ե ան տենչով
ե բուռն
շ ա
րժում–
նհբու
ընդունակութեամբ
^ ազգային
մեծ
գէմ ք ե ր ծնելու
յա ակութ
իւնն
ունէր։
Մկք՚աիչ
վարդապետ
խրիմեանը
Տ՚սբօնի
խանդավառ
ժողովուր
դէ Ւ Կ
Ո
Ղ
ա9
^՛
Հ՛" յՐ ԷԿ կոչուեցաւ
,
ինչ որ պատ բ իա ր ք ա կ ա ն
ա ի աղ ո ս էն
ա–
ւ ֊ ե լ ի բարձր
էր։ Ան այդ
միքավայրին
մէք Հա յ • ժողովո
ւ ր դ ի
ազատա
գրութեան
դրօչակակիրն
եղաւ։
իր ե իր գործակիցներու
բարենո
բո–
գութ
եան ա չխտտան
ք ի Համար
բ ա րձ բ ա ց ա ւ
պատրիարքական
աթոռը։
Fonds A.R.A.M