2 0 8
Պ Ա Տ ՄՈ ՒԹԻՒՆ
Ո– մանաւանդ
կ՛առաջնորզ֊Է
ժողովուրդը
բ ո ղ ո ք ի ՝
ընդդէմ՝
Հա֊
բստաՀարսւթեանց
։
Բողոքը
եւ. բարեկարգութեան
պահանջները
" ՚
յ դ
թուականներուն
ազդու
յ ին եւ Հաւաքական
բնոյթ
կը ստանան
չնորՀիւ
ՀԼՏ>"բօնի
Աբծուիկգ
ի ն ։
Ամէն
թիւ բաբախուն
կեանքի
մը
ա
բ տ ա յ ա յտ ութ իւնն
է ։
Ամե֊
նէն
փոքրիկ
չուրն
իսկ Հանրային
կեանքի
մէկ կարեւոր
երեւոյթ
ը կը
պարզէ։
Տ ա բ օն ի ցաւերը,
ու բո։ խութ
իւննե
բն ու յոյսերը
<ԼԱբծռւիկ))ի
էջերուն
վրայ
փռուած
են։ ՚(յՈ յն Համեմատութեամբ
Հայաստանի
զանա­
զան
շրջաններու
կեանքր
պատկերացուած
է թերթի
սահմանափակ
էջե­
րուն
մէջ։
Ու այս բո լ ոբ ը ՝ պարզ եւ Հասկնա
լ ի լեզուսվ
"*
ր. մատչելի
Հա­
սարակական
բոլոր
խաւերուն
,
Հարազատ
եւ անմիջական
արտայայ–
տութեամբ,
ճիչդ
Խրիմ եան Հայրիկի
ոճով։
իյմբագիրր
գիտակի
ց է իր դերին
կատաբե
լապէո
եւ այդ գի­
տակցութեամբ
կը խօսի
իր փո քրիկ
բեմէն,
բայց
վճռական
եւ
Հաւա­
տալս
ր ։
Երկրորդ
տարեշրջանին,
որ կը սկսի
1864
Օգ՚՚ոտռս
15–
ին, Հե­
տեւեալ
ա
բ տ ա յ ա յա ութ իւննե
ր ը կը գտնեն
ք առաջնո
բդող
յօդուած
ին մէջ.
«
Ա ր ծ ո ւ ի կ վ ե ր ջ ա պ ե ս
ն ո գ ի տալով ա ռ ն ե լ ո վ ՛ իր ա ռ ա ջ ի ն տ արուան
ա ն դ ր ա նի կ շրջանլձ լ ւ ՚ ա ց ո ւ ց ա յ ս օ ր , փ ո քրի կ նետք մ ը ձ դ ե լ ո վ դ ա ր ո ւ ս
Հ ա յ ո ւ ­
թ ե ա ն գ ր ա կ ա ն ա կ ա ն կ ա մ ա ր ին ո ւ կ ա ր գ ին մ ե ջ ը ։ Փ ա ՛ ռ ք ե ր կ ն ի ց ։
«
Ին ք ը փ ո քրի կ ՝ թ ե ր ե ւ ս շատերե անտ ես ե ւ ա ն ծ ա ն օ թ մն ա ց , բ ա յ ց շա>
տերե ալ ը ն դ ո ւ ն ե լ ո ւ թ ի ւ ն , սեր ե ւ ք ա ջ ա լ ե ր ս վ ա յ ե յ ե ց ։
«
Փոքրիկ, բ ա ւ ա կ ա ն մ ե ծ ա մ ե ծ ք ա ր ե ր գ լ ո ր ե ց ,
փոքրիկ, բ ա յ ց պաշտօ­
նը, տեգը ե ւ պարտք մ ե ծ ե ին ի ր ե ն , մ ե ՜ ծ ե ւ դ ժ ո ւ ա ր , ո ր ո ն ց մ ե ջ կը խոստո­
վ ա ն ի թե շատ ա ն գ ա մ ա յ ա ն ձ ե ռ ն ն ա ս գտնուեցաւ...
«
Ի տեղի մ իհ ա ն գ չ ե ր ե Ա ր ծ ո ւ ի կ, ո ւ ր ե ր ա մ ո վ լ ր ա գ ի ր ն ե ր ե ւ խ ը մ –
բ ա գ ի ր ն ե ր
հ ա զ ի ւ կը բ ա ւ ե ի ն
գ ւ ՚ ե յ
ին Տ որ կըպ ա տ ահեին ե ւ ին չ Ո Ր պետք
ե ի ն ։ ի ր ա ւ ե, Ա ր ծ ո ւ ի կ ոչ կատարեալ ե ւ ոչ բ ա ւ ա կ ա ն
կ ր ց ա ւ
գ տ նո ւիլ ի ր
պարտքին ե ւ իր կ ա ր գ ին մ ե ջ , ա յ լ գ ո ն ե
ինչքան Ո Ր կ ր ց ա ւ ե ւ ո ւ ն ե ց ա ւ ա յ *
յետս չ մ ն ա ց գ ո ւ ՚ ծ ե լ ե ն տ ։
Այս
Հատուածներն
ինքնին
բաւական
են ցոյց
տալու
խմբագրին
պ ա տ ա ս խ ա ն ա տ ո ւ ո ւ թ ե ա ն
գիտակցութ
իւն
ը ։
ՕԼԱբծուիկ
Տ
ա
ր°նոյյ>ն
Հատու
եւ ք ն ն ա դ ա տ ա կ ա ն
լեզու
ունի,
ըսինք։
Ազգային
ցաւերը
իրենց
մերկութեամբ
Հրապարակ
գնող
եւ իր
քննւսգատութիւննեբը
առանց
վեբապաՀումի
արտայայտող
թերթ մը
եզած է ան
։
1 8 6 4
- / 4 ՛ ,
Ա ա Հ մ ա ն ա գ բութ եան
տօնախմբութիւնը
արձանագրելէ
եւ Ա աՀմանադ
բութ եան
Լրի–
կի րա բկում բ Լք ուշի եւ Տաբօնի
զանազան
գաւառներուն
մէջ յայտարարելէ
ետք,
օ։Աբծուիկ))ը
կ՝ ա ն դ ր ա դ ա ռ ն ա
յ
այն
անՀուն
ցաւերուն
եւ Հա րստաՀա
րութեան
ց,
որոնց
ենթակայ
էր
Հայաստանի
ժողովուրդը։
ԱաՀմանագբութ
իւն
բ իր ազգային
մարմին–
Fonds A.R.A.M