«
Թուրքերն ա յյ ե ւ ս այն չեն, ինչ ՈՐ եին ռաւփւր տարի ա ռ ա յ ։ Աո անց
մեծ դիմա դ րութե ան անոնք անձնատուր պիտի լւյյան։ Անոնց քաղաքները ամ–
րացուած չեն. ուստի շատ հեշտ պ՛իտի լւյյայ անոնց գ ր ա ւ ո ւմը։ ՛Նախապաշար
գ ո ւշ ա կ ո ւթիւն ւքլւ անոնց մեջ խոր արմ՛ատներ ձգած ե, ՈՐ իրենց վերջը մօ ­
տեցած ե եւ ա յյ ե ւ ս չպիտի կրնան յաղթել քւփստոնեաներուն։
Անոնք քու մա­
սին այ լսած են. ցիտեն ՈՐ քպօր Ռ ո ւ ս ե ւ՚ ո ւ կայսրութեան կայմէ յանձնարա­
րուած ես Վրաց թագաւորին, եւ անոնք չեն համարձակիր ոչ մ՛եկ քրիստոնեա–
յի արիւնը թա փ ել։ Գիտեն նաեւ այն ՈՐ երբ երեք տարի աո աջ դուն Անգլիա–
յեն եկար անցար այս երկրով ե ւ բոլոր գ իւղա ցին ե րը
համոզեցիր
զենք
գնել, ամենն ալ քու խորհուրդին հետեւեցան, ե ւ նոյնիսկ կանայք պատրաստ
են կ ռ ո ւ ի ։ Հիմա պակաս ե միայն
Հերսւկլի հո վ անա ւ ո ր ո ւթիւնը։ Այսքանը
բաւա կ ան ե։ իսկ եթե չյա ջ ո դ ո ւի
Հերակլը համոզել, իմ հայրական խոր­
հուրդն ե բնա ւ չյուսահատիլ։ Շարունակէ քու ջանքերը քու բո|որ ուժերով,
որեւե վտանգե մի վախնար, դի՛ր քու յոյսթ Աստուծոյ վրայ։
ք*այց ես յոյս
ունիմ որ դուն պիտի |դ|աս քու թշո ւ ա ռ հայրենակիցները ազատողը գերու­
թեան շղթաներէն։ |)ււ կր խնդրեմ՝ Աստուծմէ, որ քեղ պահէ ու պաշտպանէի
սէր Հայաստանին»։
Օտորագրուած ե 8ՈՎ,"ե1Ա Կ.ԱՆԱՀԱ81՛
(
Ծ ա ռ այ քրիստոսի)
1763
ի Սուրբ տեղի II. Կարապետի
( ՚
ք հ « Լւ1՚6 Յւս1 .Հ(1\՜(՚ոէււո> օք .|ււտէ՝|)1ւ նաա,
ԷՀ
2 3 4—5 ) »
ինչպէս այս նամակէն
կ՚երեւի,
(
քուքհան
վանա՛հայրը
կրցած է
կազմակե
բպե
լ Հա յկական
նահանգներու
Հա յութ
ի ւ ն ը ե Հեռ՜աւոր
կեդրոն–
ներու
երեւելի
Հայերը
Համաձայնեցուցած
է առնուելիք
քա
յ լին
։
1'
նչ որ շատ նշանակալից
է, ույն
ոգեւորութիւնն
է, որով
ր ը ֊
ռնկած է Տարօնի
աչիյարՀը։
կիներն իսկ կռուելու
պաս։բասս։
են։
Ազա֊
տագրական
շարժման
զարթօնքն
է թրքաՀայասաան
ի
մէՀ։
՛
նամակը
գրուած է ճ՜է
^օձ
-
ին,
Հաւանաբար
աարուան
վերջերը։
Պատգամաւորները
չաա ուշ Հասած են Թիֆլիս
,
—1764–
^
Ա՚ԳՐէւՒ
՚՚՚
ւ
ճիշդ
այ՛ս ա ա ե՚1։ , երբ թրքական
վտանգը
անցած
Էր
1
ւ
Հերակլ
թ ա գ ա ֊
ւորբ
II
իմէոն
կաթողիկոս
ի նամակր
ստացած էր։ Հերակլի
1
ւ
Տովսէփ
Ւմինի
յա բաբե բութ
իւննե
ր ը գրեթէ
իւղուած
էին, երր պատգամաւս
բու֊
թիւնբ կը Հաս՚Աի
Հերակլի
մօտ։
Տովսէփ
Իմին
՚՚
ւյդ
օրուան
ընգՀա
բումին
պատճառով
պիտի
Հուղէր
Տովնան
վանաՀօր
նամակը
ցոյց տալ Հեբակլին
,
սակայն
ճանա–
պաբՀին
Հերակլի
մէկ գործակս։
լը, ո ր ԷՀմիածնէն
կը վերադառնար
Վրաս֊
տան,
կ՛ ընկերանա
յ
Տ՚՚՚բօնէն
եկող պատուիրակութեան
ե
ճանապարՀին
կը պատմէ թէ Հերակլբ
Տովսէփ
էմ ին ի տ րամադբութեան
տակ գրած է
արդէն
2000
զինուորներ՝
մեկնելու
դէպի
Մուշ։
Մելիք
Ստեփանը
խան֊
գա վառուած
այդ լուրերէն
Աազա֊թէկին
կը յա յանէ թէ Տոֆ՛ան
եպիս­
կոպոսէն
նամակ
բերած են Տովսէփ
է
մ
է»Ւ՛",
Ր՚էպէ"
նաեւ
600
ոսկի։
Fonds A.R.A.M