135
լով
Ն՚՚րտընբրլանտի
խօսքը^ թէ «.Գրամը մարգս
կրեայ
փւՀա
3–
էս՞ին
արդէն
երե սուն^ինգը
՛
ոնց տարիք
ա՛հի
" ՚
յ դ
թու՛ս՛֊
կաններսւն։
*
Հա բգացած
ե աչխարՀը
տեսած
երիտասարդ
մ րն է ։ Պետա­
կան,
գինուսբտկան
ե իշխանական
չո Գանակներու. մէՀ մտնել–
ելլելու
վաբժսւած,
դիտէ
ինքզինք
արժեցնել
և սիրելի
դարձնել
։
Յանձնարա­
րուած է ռուս պետական
չբ Հանուկին
;
որ նոյնպիսի
յանձնարարութեամբ
Տովսէփ
էմինբ
զրկեն
•
Լրաստան՝
Հերակլ
թագաւորին
մօտ, անոր բա­
նակին
մէՀ ծ աււ ա յէ» լու.
է
1731-
ին
ԼռնաոնԷն կր մեկնի
Ռուսաստան
և. 1732-ին
վարչաաղետ
կոմս
՚
Լորոնցով
ր ԱովսԷվւ
էմ ին ին կուաա
յ յանձն ա րա ր ակա՛հ մր
Հերակլ
թագաւս
ր ին ուղղուած
,
ուր կ* ըսուի թէ Հ(&ովսէփ
էմին
ը
յանձնարա­
րուած է Լոնասնի
շրքաաւնակնե
րէն
և, կա լիս ին իշխանէն,
ինչպէս
նաեւ
Ջեր
յարգելի
Հօր (մ՚աՀմուրազի
կողմ է,
ււ ր գո՛յ Վրասաան
1
ւ
մանէ Ջեր
ծառայութեան
մէք ։ Եթէ գոՀ ՛լաքնա ք իր"՝ է կամ չուղէք Գ
ո
ք^
ա
կտէ
և
ա
՜
նոր,
ուրախ
պիաի
Ը1Ր
"
նք եթէ գա
յն գարձնէք
մեղի,
որւղէսղի
առ­
նենք կա յսե ր ակա՛հ ծաոա
յա
թ ե ան մէք)) ։
Այս
յանձն ա լաւսրա կա՛հ աէ ե անցագրով
Աոէէսէփ
էմ ին
1762
Մ՛՛՛ր–
ա ին ճամբա
յ կ* ե լ լէ գէպ ի "ք բա ստա՛ւ։ ։ Բաղմա թ իւ փո բձսէն^քներէ
,
ուշա­
ցուածներէ
,
Լեղկինեբու
Հետ կռուելէ
ետք,
1733-
ի
1
՛՛
վերքաաղէս կր Հաս–
ն ի Հե րակլի
մօա
։
Տովսէփ
կմ ին ի նպաաակն էր Հերակլի
րանակը
կաղմւաւկե րաղե լ,
ե Վր՚սց
թագաւորի
օձ ան գա կութ եամր
Հւաւյ ղինուած
ոյժ մր ունենալ
իր
ձեռքին աակ , որւղէսղի
կաս ր սղանա
ր Լա յա սա ան ի խորերը
մանել ե սա–
քի
Հանել
Հայ աղգա բնտկչութ
իւն ր , ստրկութեուն
շղթան
խորտակելու
Տամ ա ր է
Այս ապոաամբական
չարժուա/եե ր ր ուղղուած
Էին որս ր սկա կա՛հ ե.
օսմ ա՛հ I, ահ
կու յաւ ր ութ իւննե ր ուն գէմ ։ քիուսա սաա՚հ
ը գէպի Ա իքե
րկրական
ի քնե
լու ե քր իոաոնեա
յ ճնշուած
աղգեր ր պաշապանե
լու քաղա քա կան ու–
թեամր,
ի"կ Ա^՚գլի
1
""
Հնգկասաանի
ճանապարհները
ապաՀովելու
ե.
(
հո է–սա սա ա՛հ ի ապագա
յ վտանգներուն
գէմ վաքր ե անկախ
թումր
պե–
տութ
իւններ
ստեղծելու
մտագրութեամր
կր քաքալերէ
ին *Լրաց ե Հա­
յոց ապստամրական
ե– ազատագրական՛
շա րժուԱհե
ր ր , անշուշտ
իւրաքան–
չիւրը
իր պետութեան
շաՀր նկատի
առնելով։
Տոա^եան վա րգապեա
ր բա ր ձ ր ան ա լս վ Ա *
ՅՈՎՆԱ
՛
Ն
ԵՊԻՍԿՈՊՈՍԻ
Կարապետի
վանաՀայրութեան
ե Տ ա ր օ –
ԳՈՐԾՈՒՆԷՈԻԹԻՒՆԸ
Ն
^ •"•
ԼԱ
1
՚"
ո
րդ"
լ
թ
1
<
։
"՛",
անվերապահ
ր..,–
I
բեկամ
սւթեամբ
կապուեցաւ
Ալատին
փա չայ
ի տան ե. ամէն
Հան
յ։ թափեց
Հայութեան
տեղաւս
րման ե
Հան­
գիստին
Համար։
•
Բաղաքական
խելքով
օժտուած
վանաՀայրը
անմիՀապէս
կրցած
էր
Համոզուիլ
որ Հայոց
Պատրիարքարանը
չատ
Հեռու էր Տ՛"(՛օնէն
ե
Fonds A.R.A.M