ՏԱՐՕ՚ՆԻ ԱՇԽԱՐՀԻ
1031
միւս
կողմ ից Գ"* լի Ղ^ազա ր ը մ տանք
քաղաք
,
ձեռնունայն
։ \\
յո յն
գժուա–
ր ութ իւննե ր ին Հանդիպելովդ
նրանք
է լ դարձել
է ին , մինչեւ
է
ս
կ Ա*
3
ո վՀ անն ո ւ վան ք
ր
չՀասած
։
«
Ա ասուն ց ի աղս>ն ե ր ր Հեշտ ութ համ բ Հասել է ին իրենց
ընկե
րնե–
րին
;
որովՀեաեւ
Հինգ
մաաերի
պէս նրանց
ծանօթ
էր լեռների
բո լո ր
ծակ ու ծուկե ր
ր
.
չ՚՚՚ն ցաւ երեք
Օր
որ Հա յկական
Աեա ց ո ր գն հ ր ը
Հասան
Մուչ
ե. աեղաւսրուեցին
գաաարկ
եհւսցած
բնակարաններում։
«
Ե ր բեք չեմ մոռ ա ն ո ւմ
ն բ ա նց
ժ ամա ն մա ն
յ ՚ ՚ Վ ո րդ օր ու ա ն Հա բ–
սանի քր *
«
Հազիւ
քսանչորս
ժամուա
յ Հանգստից
յետոյ,
յ Ի 1
ո
լ $Է
Հ՚՚՚ր՛–
սանիք
Էլ գոյութիւն
ունի
աշխարՀում
ե այն Էլ այնպիսի
տառա­
պանքներ
ից ու ն եզո ւ թ իւննե ր ից
յետոյ,
որ ն բանք
Էին կ րե լ , տէն ց
երէկ
։
Ո
լ
ղես
-
չուզե ս Հ պա ր տ ո ւ թ ե ո» մ բ լե ցու ած կուրծ ք գ
ուռչում
է ի
տես
այգպիսի
արարքի,
բնութ
իւն
ր
օժտել է սասունցի
լեռնցուն
սե­
րնդագործութեան
մի այնպիսի
ուժեղ եւ անխորտակ
բնազդով
ու "՛Գ՛՜
գա պա Հպան /)*ան կորով ով , որ իր ամեն ած ան ր ու նեղ պա Հեր ն ապ րե–
լ&ւց
յետս
յ ե մաՀուան
ճ ի ր անն ե ր ի ց Հազիւ
ճողո պ
ր
ած . յիչում է ան մ ի–
^ ա պ էս իր զաւ ա կներ ի ն , ո ր ո ն ք կ եա նքի
շեմքին
պիտի
կ ո խ ե ն
ի ր ե ն ՛ց
առածին
.
ր"՚Ա(՛
րնտւսնիք
կազմեն
,
օֆախ
կառուց
են։
«
էլ
որպէս
զի սերունդից
սերունդ
բ՚՚՚ց
չառատանա
յ ,
Հասցնում
է նրանց,
ք՚Ր՚՚՚՚նց
«
մուրազին))։
ԱՀա թէ ո՛րտեղ
է ա րմենատոՀմ
մեր
ժողով րգի յէո բ աաեւման
գ աղտն ի քր ։
«(
Բ ոռանա լով եր Է կա ան գառն
ու թ իւննե ր
ր
,
ա յ ս օ ր ու ր ախ ա ցն
.1
ւմ
են
ն ր անց յան ձնե լով
«
վաղու ա յ կե ան ք
ր
ի ր ո։ մ Էն տեսակի
էոնակնկա
լ~
ն հրով ու ; աղ ց
ր
ութ իւննե ր ի Հեռ ան կա
ր
ներ ով՝)) է
«
Հետ ա ք
ր
քի ր Էե կե ան ք ի ա ա ր օ ր ին ո* կ ղ՚" սա է– ո
ր
ութիւն ը։ ՛ի եռ
եւ ս Հ ա ր ս ա նիքի
զուռնա
յ ի ու գ Հ ո լ ի վ ե ր ք ի ն
ձ ա յն երր մե ր ա կ ա ն ^ ն ե ր ի
մէքգ
իմացանք
որ Աասունցիները
շարժուել
են դէպի
թրքական
թա­
ղերը. • •
«
Ներքին
թաղում,
Հիւանդանոցի
մօտ, գ ե ռ եւս է/հացել
Էին մի
քան ի թուրք
րնտան
ի քն եր , ո ր ոն ք մ ա Հու ան սա ր ս$ոփն
Է ին ապ ր ումի–
բենց աներ ս ւ մ , դարպա սնե ր ը ամրօրէն
փակած
։
«
Աասունցիք
իմանալով
այդ մասին,
շարժւսւմ
են գէպի
Թուր­
քերը՛ • * մինչեւ
որ մենք
կ՛անդրադառնայինք,
արդէն
ուշ էր։ Աա֊
սուն ցին մ ո լեռնած
,
յաղու րդ էր ա ուե լ իր վրէժ ին
։
— ((.
Թուրքի
ք՛» ք պ է"* ի կտրել
աշխա րՀի երեսից*
դ՛աւք
իմ տ® լ
Հանգիստ
կը ն ստէ ք երբ Թուրքը
ձգի Հարեւան
էղնի$,
—
ասում էին
նրանք
մեզ
դ
երբ յանդիմանում
էինք
նրանց։
«
կատարուած
փաստ ի աււաՀ է էն ք կանգն ե լ
։
Պառաւ
մի կին
ՀպաբտօրԷն
խոստովանում
էր թէ ինքը միտ յնակ
Հինգ
Հոգի
թուրք
էր
սպաննել։
«
Ատ իւղուած
անցնում
ենք գործի
^ մաքրել
տալով
բ։՛ լո ր
Հետ–
Fonds A.R.A.M