ՏԱՐՕ՚ՆԻ Ա Շ Խ Ա Ր ՀԻ
1007
«
Մե ր զօրքերը թողին Մսւ|ազկերտը եւ նահանջեցին, ինձ նոյնպէս
հրահանգուած ե նոյնը, անձնական պատասխանատուութեաւք ը ւքինչեւ ղիշեր–
ւ ա յ 12 -ը Ձ ե զ կարող ելք սպասել Ախ|սւթում.
ա ւ ե յին անկարող եմ. եթե
ուշացաք, ղիտցեք Ո Ր գերի սյիտի ւքնաք...»։
«
Ղ՝րութ
իւն ը փրկե լու. ե֊ մի ձեւով Ա ասուն ին օգնութեան
գնա–
լու
բոլոր
որոշուոԴէերն
^ուրն
ընկան։
Ոչինչով
կարելի
Էր
փոխարինել
ներկայացուած
առիթը։
«
Հասել
Էինք Ա ասուն
ի գռներ
ի առա^ ու ս՛նում Էր մ իա յն
մ ի
փ" ՔԲ Իհ ճԻգ "՜ Պ Ի
ա
Ի փբԿ"
լ
Է Ր
՚ "
ն մ եղ ժողովուրդ
ը ան խուս ափ ել ի կո -
աո ր ած ի ց ։ Արդէն
կարողացել
է ի" ք Համոզել
մենք
մեղ
դ
որ Հոգ չէ մի
ի
ս
չ
ռ
բ Տ ր ուխ ին ի պատճառով
4
օր Ա բ* Յակոբում դ
5
°ր Ա" ր բումՀ
7
Օր Գատուանում
անտեղի
ժամանակ
կորցրինք^
ո ր ո վ Հե տեւ
մէկ-երկու
Օ–
բից
յ ետոյ
ուղղե
լու առիթ
էր ներկա յա ցն ում չտկե լու մ իֆ"ց
էր ա ր ր–
ւ ո ւ մ մեղ պարտադրուած
սխալի
լաւով
վերջացնելով
. • .
Ա ասուն ր
մեզ–
նից
միայն
երկու
օրով էր բաժանուած
դ ժողովուրդը
փրկուած
էր
արդէն
^"՚բգից*
« •
յանկարծ
նաՀան$.
. .
«
Անդրանիկը
այլեւս
չսպասեց^
նստեց իր ձինե,
ձիաւորներին
Հետն
ալ առնելով
թողեց
իր Հետեւակին
անգլուխ
ու անտէր
ք
Հե­
ռա ցաւ ։
«
Ղ՚րօնդ
կոզակների
գնդապետ
ի Հետ ապաՀովե լով մեր
Հետեւակի
թիկունքը
ռուս ե Հայ խառն
ձիաւորներով
ու թնդանօթներովդ
չարա,
ժուելու
Հրաման
տուեց
գէպի
Ախ լա թ ^ պատուիրելով
յատուկ
ուշադրու–
թ իւն դ որ տղաներից
ճամբին
ւ/եա ց ող
չլինի*
«
Արդէն
յետնապաՀութ
իւն ը տառապանք
ասել
է նշանակում
^
Գ Բ
ա
փբ
ա
յ
էէ ""–ե 1
ա
*
յբէք
Անդրանիկի
անգլուխ
դ անկարգապտՀ
ու
անՀասկացող
Հետեւակ
ղինուորների
ա րա րմուն քն ե ր ը
գ
ձեզՀամար
լր իւ
պատկերը
կ՛ ս տա ցու ի այն նեղութ
իւննե ր ի ու ապ ր ո ււ՚Ուեր ի , ո ր ես
ունե­
ցայ այդ Օրուայ ու գիշերուայ
իմ յետնապաՀութեան
ժամանակ
;
մինչեւ
Ախ լա թ
Հասնելը։
^•Զ°Ր*
Ն՛՛՛զար բէգեան
ը արդէն
նաՀանշել
էր։ Մենք
այնուՀետեւ
նրան
չկարողացանք
Հասնել
9
մինչեւ
որ Աբճէշ
մտնելիս
տեսանք
դ որ
իր Տ՚բգ
գնդով
Բաթնոսի
վբ՚"յ
ո
վ
գիմեց
%
աբաքիլիսէ
դ
միանալու
Հա­
մար
Մալազկերաից
Հասնող
իր
5
—
6
—
՚
^ ՜ Բ Գ
գնգ^բինյ
շար ժուելու.
Հա–
մար
դէպի
Ալաշկերտ
։
«
Անդրանիկն
է լ նաՀան^եց
Բերկրի-կալա
։
«
Մի
գիչեբ
միայն
Հանգստացանք
Արճէշում
1
ւ յ
ա
^\
ո
ԲԴ
°ԲԲ
Բ ե ր կր ի-կա լա յով անցնելովդ
ճան ապա
րՀուեց ին ք դէպի
Երեւան։
«
Մեր
չ
ա
ԲՔ"ՐԲ
քիէ թէ չ"
,
ս1
ք՛" յ ք ՚
ս
յ
Ոէ
–*
Ա
ծ
Էին ու
մարտիկները
յոգնած*
գագար
առնելու
ե. Հանգստանալու
կարիքն
Էր
զգացւումդ
նո ր թափով
ու եռանդով
կրկ ին Հա յ բեն իք վերադառնա
լու
դ
ո րպէ
սղի
կիսատ
ձգած
գոբծը
աւարտէինք։
Fonds A.R.A.M