6 7
–֊֊
Զա՛րկ,
է » փ " * –
փշրէ՛
քարհալէն
ժայռերն
ու
ապառաժներն
/.
ոո՛յց
սուր
աշխարՀի
թ է կանգ
առնել
Հ ես դիտեր
րն սւ ա֊ ու. չարու.՛
նակ
կր վազես
սա. կր սուրաս,
կր վ՚րվ՚րիս
ու կ ՚ա լե կ ո ծ ի ս , ն ժան
երկու
ավ՚անցգ
՚/
ր
ս
՚
յ
աարաձոլալ
Հոյակապ
–
Հայրենիքի
զաւակներոլգ,
որոնք
կենալ
չե՛ն
գիտեր
,
կը սուրան
ու. կը վազեն
արիւնի
ու
ար­
ցունքի
Հովիտիդ
մէՀ, երբեւէեի
Հ այ ո ր դ ին ե ր ալ մանգաղի
ո Լ դրէի,
սու­
րի ու Աւեաարանի
,
Հայ ո ր ւլ ին ե ր գ շ ին ա կ ան
ու.
ոսսոանիկէ
ՀԼա՚րկ.
Սւ|ւ1"1է|/տ
ու սլացի՛ ր ու. մրմռացող
Հուրեր
դ իրենց
խառ­
նս՛ ո արաս՛ սու քո
է
թոզ
սւլոՆիՆ
մրՆլե֊
Ասորիք,
Ասոր ե ս ւս ան
ո լ Բ սւ -
բ ել ՛՛ն , ո Լ լ՛ Հ այ ո ր §լ ին ե ր ո Լ աղէկե
ալ կարաւաններ
քու
Հու բերոլգ
կա–
րօսավբ
մեռան
ե. ուր նոր
Ե՚լ^կիԷլներ
արցունքներ
ու
արիւններ
ս լ՝բ ե *յ ին* յուսացող
ու գաալավաա րի
Հա մա ր
մեռնողն
երո Լ
ս/<
ք°ր
Էն
ու
վիաւոր
կուրծքերէն։
(
Էա՛րկ
է7ւ|ւՈԱ
Հ
Տյ
զա՛րկ
սլ ս՛ ա մա կ ան ավաերու
գ կրանիթեայ
ժայ­
ռերուն
1
ւ սակայն
կա՛նգ
առ, կա՛նգ
առ
Հայր են ի քիո
սիրուն
ավ՛ե­
րուն
առՀե
ք
ուր
մանկութեանս
ծիծաղկոա
երազները
Հայելիացան
Հինջ
ջուրհրոլղ
մԷ Հ է կա՛նգ
առ
Հայրենական
ա սլ ա ր ա ն քիս
ա ո.Հ 1ւ
•
ան
Հի շս։
եզեր քն
Է Հուրերու
գ
ք
ե. իր
Հոյ ա շէն
որ մերը
կը
ց ո լ ան
գ ե ռ
արևով
օծուն
երեսիգ
վրայ*
կա՛նգ
առ
\
ք
ւ|է լ*1118
< գոլն
գիլրոլ֊
թե ամբ
սլ ի ՛ւ ի
զ ան ե ս իմ Հայրենի
ե ր ւլ իքս * զայն
շքա
Լ ո ր ող
Հոյ ա
չէն
բարւոիներու
արմաաները
քու
Հ ո ւ ր ե լ.՛ ո լ ղ մէջ
են աճեր
ոլ
զօրա­
ցեր
ոլ գիւրոլթհամբ
սլիաի
ճանչնաս
ղու
սլս՚րաէզս
,
ուր
Հոաաւէա
անոյշ
բուրմունքը
իմ լիառաա
միրգերուս
,
սլա Հ մը
զքեզ
սլիաի
դիւթէ
ոա– գուն կամքէգ
անկախ՝
սլիաի
կեն աս
Հի մեր ո ւ ն մոտ տողա­
բան քիս
ո լ աալ արտէ զիս % կա՛նգ
առ
\
ք
||ւ ւ= ա*»,
իմ
մայրենի
սեմի ս ա
ո*
Հ և. ու պատմէ՛
Հոն թէ
երկրորգ
քնար
մըն ալ
շիջաւ
արդէն
քու
ա սա՛լեր ո ւ գ ու ծ աւլկան
ց գ Համար
ամբողջ
օրեր
ու
գիշերն
եր ե ր ա ֊
զեչէն
ք
Տե՛ ս
Օւ|ււ*111Ա յ
քու. մօտ դ եմ արդէն
•
այ ս առաջին
առաւօ
ան
է
ու օրերուն
մեծ
°ՐԸ * ուր քսան
ե Հինգ
տա
րին եր վերջ
յ
Ա՛յսօր
կ ր լ՛­
կիս կուգամ
ի քեղէ
Ե"
իմ Հա մբա ս ք քու
ակոլն
ք գ
փն առելոլ
Հա­
մար,
գեղեցիկ
ու արփիավ՚այլ
կարմիր
փետրով
եւ ծիրանեգոյն
լայն
բբուկով
սա
կկուէն
սորվեցայ;
Արշալոյսէն
ի վեր կանգ
չէ առած)
ու
գերանէ
գերան
սաւառնելով,
ան իմ ճամբաս
կը բանայ
յ
ո րպէ
սղի
ե ս անմոլար
ու անվարան,
գէլդ ի ափերգ
գամ
ոա֊
Հանգչիմ
I
ԱՀա՛
մօտգ
եմ
ք
կարօտակէ՛՛զ
Օւ|ւ1՝Ա1Ց
ու աչքերս
քու անդունդդ,
կը
ճեղքեն,
ու սակայն
որ քա՜ն
վւոխուեր
ես դո»–» այ լ ո* չ , որ ք ա ն փսխուեր
եմ
ես է Տե՛ ս * աւերակ
մըն եմ
դարձ եր • թշուառ
մը* որ Հեռաց
ո
լցուած
աչխարՀի
բո լոր
գեղեցկութիւնն
եր Էն. ու չափած
մարդկանց
ոճիր֊,
ներուն
անչափելի
յատակները.
այժմ
գիսախռիւ,
ո լ բոկոտն
է
իմ
դատարկ
խղճմտանքս
լեցնել
կուգամ,
քու
"
մայլելի
վ՚որձաո
ական
գաաերսվգէ
Լսէ
Եւ|ււ*111Տ.
անծանօթի
՜
ճանապարՀս
ան Հ ո ւ ն ս ր էն գ ե ռ
երկար
է ու ես աՀա,
քու
Հր ե ր ո ւ
դ
կարկաչին
Հետ՝ դժբախտ
տարագիրի
«
ձ–
Fonds A.R.A.M